Kardeşliğin Tohumu (Hikaye)

[ElessarTelemnar]

Yabancilarin arasindaki ufak surtursmeyi gulumseyerek izleyen atilla alperen'e dondu
"simdi eger yorgunsaniz hemen sizi misafir edem cay koyam ekmek verem " diyerek
kapiya dogru yoneldi kendi tek goz odalida olsa sicak bir havasi olan evinde misafir edecekti

[Firble]

Aslinda dedi Krotis hafif sitmkar bir sesle ben biraz gezmek isterdim Sivas Sehrinde... Yasadigi olay ne kadar kötü de olsa gözümüzü kapayamayiz ki bu olaylara öyle değil mi ? Eğer bir sakincasi yoksa dedi...

Bu söz hem Lois le Alperene hem de Atilla'ya yöneltilmişti.

[Edmond]

Alperen, *He, olur ede.* dedi Krotis'e.Açtı ama, halk daha önemliydi.

*Luyiz sen ne diğin?*

[Firble]

Krotis üç ozanı içeride bırakarak çıktı dışarı. Yarısı yanmış bir evin yanından geçti. Dericilerin kunduracıların çalıştığı bir sokağa geldi. Çalışan insanların o çok sevdiği sesini dinleyerek yavaş yavaş yürüdü sokakta. Yolun sonunda bir kahvehanede ocakbaşındaki kahveciye baktı. Kahve kokusu çok güzeldi. Ancak bir rum olarak yabancı bir şehirde oturup bir kahve içmeye çekiniyordu. Üstelik de bir saldırıdan başını yeni kurtarmışken.

Ara sokaklara dalfı. O yürürken başlarını pencerelerin önünden çeken kadınları kaçamak bakışlarla izledi ve gülümsedi. Sokaklarda bağırarak yaptıkları tahta kılıçlarla oynayan çocuklara bir süre baktı.

Ã?ocuklar büyük bir felaketin üzerinden bir sene geçmişken henüz nasıl da toparlamışlardı kendilerini... Sanki daha uzun yıllar var önümüzde atlatmalıyız bunu diye düşünüyorlardı bütün çocuklar ve büyüklerden habersiz bu konuda anlaşmışlardı hepsi.

Krotis sokağın biraz ilerisinde tek başına oturan çocuğu gördüğünde bir süre geçmişti. Ã?ocuk evin dibinde oturuyordu. Gözlerini ileri dikmişti. Garip bir ifade vardı çocuğun gözlerinde... Krotis'in açıklayamadığı.. Bir ozan olmak isterdim diye düşündü o an... Bir ozan olabilseydim keşke.. .

Irkın ve dinin yarattığı farklılıklar önemsizleşti o an... Krotis ağır ağır ama hiç durmadan çocuğun yanına gitti. Sanki onu uzun zamandır tanıyormuş gibi rahatça oturdu yanına.

Ã?ocuk onun oturduğunu hissettiğinde sanki bir an irkildi sonra yeniden gözleri ileriye hiç bir şey olmamış gibi bakmaya devam etti.

Bir ya da iki dakika geçmişti sessizce oturuyorlardı. Sonra Krotis hafifçe sırtına dokundu çocuğun sonra irkildiğini hissedince hemen çekti. Yüzüne zorla yerleştirdiği hafif bir gülümseme ile sordu.... Ne oldu Vre Kardesim... dedi çocuğa... Niye böyle oturuyorsun burada... Anlat vre belki yardim edebilirim kim bilir?

Ã?ocuk ağır ağır cevap verdi. Kar deşimi öldür düler. Bura da... Sonra başını öne eğdi. Ağlamak istiyordu büyük ihtimalle ama başaramıyordu. Belki de kendini tutuyordu.

Krotis de başını eğdi. Zordur vre zordur. Bir akrabanın ölmesi. diye cevap verdi. Bir süre yine sessiz kaldılar. Sonra Keske senin icin bir sey yapabilseydim vre kardesim. Keske bir seyler olsaydi. dedi çocuğa...

Ã?ocuk son sözleri duyunca kendini tutamadı. Hıçkırıklarla Krotis'e sarıldı ve ağlamaya başladı.

Ne dinin ne de milletin bir önemi yoktu artık onun için de... O an için ikisi de yalnızca insandı.

[Firble]

Ã?ocuk fısıldar gibi yine de Krotis'in duyacağı bir tonda konuştu sonra...

Hepsini öldürecem... O bize saldıran askerleri, onların çocuklarını da... Öldürcem hepsini...

Krotis sözleri duyduktan sonra başını önüne eğdi. Sanki düşünür gibi, ama yine de çocuğun da duyabileceği bir tonla cevap verdi.

Evet kardesim, öldüreceksin, sonra onlar senin çocuklarini öldürecek çocuklarinin çocuklari da onlarin çocuklarini... Ve bu da böyle gidecek...

Derin bir nefes aldı ve devam etti. Ancak olmali... Baska bir yol da olmasi lazim... Olmasi lazim...

Yaklaşık birkaç dakika Krotis ile çocuğun sessizliği devam etti. Sonra Krotis sordu. Adin ne senin kardesim?

Ã?ocuk hala kırık olmasını engelleyemediği bir sesle cevap verdi. Hasan...

Vre Hasan kardesim benim... Benimle gelir misin vre Tirabzon'a Rum sehridir orasi... Ancak güzel yerdir. Hem senle ben el ele verince yasariz beraber orda...

Hasan ne cevap vereceğini bilemedi önce sonra zoraki bir gülümsemeyle Peki dedi Krotis Ağabey gelirim seninle...

[Edmond]

Alperen, Krotis'le bir çocuğun beraber geldiğini görmüştü.Gülümsüyorlardı, çocuk ağlamaklı görünse de mutluydu.Krotis ise keyiften uçuyordu sanki.

*Bre Krotis gardaş, kimdir bu ağabey?*

Gülümseyerek sormuştu.Ã?ocuğa adam muamelesi yapıp sevindirmek istiyordu.

[Firble]

Krotis çocuğun yaşadıklarını şimdilik anlatmak istemiyordu. Eğer çocuk yaşadıklarını anlatacaksa bu karar onun olmalıydı. Gülümseyerek Hasan dedi. Sivasli bir kardesim. O sizin gibi Müsliman ben de Hiristiyanim ama yine de kardesiz... Kimbilir belki o beni de Müsliman yapar sizler gibi.. Bunu söylerken çocuğa hafifçe baktı. Ã?ocuğun hafifçe gülümsediğini görmek Krotis'i çok mutlu etti.

Hasan bir anda kendisinin bile nasıl olduğunu anlamadığı bir kararla öne çıkıp elini uzattı Alperen'e Merhaba dedi Ben Hasan... Ailemi Burada biraz durakladı. Timur'un saldırısında kaybettim. Ama Krotis benim ağabeyim oldu şimdi... Beraber Trabzon'a gidiyoruz.

Krotis gülümsedi. Alperenler Tirabzon'a kadar gelmiyorlar ama en azindan bir süre onlarla beraber gidiyorum ben...

O halde memnun oldum tanıştığımıza dedi Hasan Alperen'e.

[Edmond]

Alperen gülümseyerek, *Ben de memnun oldum gardaş.*

Özülmüştü, yine de gülümsemeye çalışıyordu.Gözyaşlarını saklayamayacağını farketmişti.Kendi ailesi öldüğünde bir damla gözyaşı dökmemişti ama bu çocuğa ağlamak üzere olduğunu farketti.

*Gardaşlar, ben namaza abdeste gidiyim!*

dedi ve abdest almaya gitti.

[Firble]

Eh hadi öleyse hayirli namazlar dedi Alperen'e Krotis. Kendisi Trabzon'dayken bile pek kilise ayinlerine katıldığını hatırlamazdı... Belki de farklı bir şey arıyordu kimbilir. Hasan'a baktı. Bir an çocuğun kararsızlık yaşadığını hissetti. Sonra çocuk da onunla kalmaya namaza gitmemeye karar vermişti. İçinde hafif bir sancı hissetti. Eğer Hasan kendisi yüzünden inandığı dinin gereğini yerine getirmiyorsa buna katlanamazdı Krotis. Ancak bunu konuşmanın zamanı değildi belli ki...

[Edmond]

Alperen gelmeyen çocuğa ve yine aynı şekilde ezan okunduğu halde yerinden kıpırdayan halka baktı.

*Bre ağalar, hiçbiriniz namaza gelmiyiniz mi?*

Kimseden ses seda çıkmadı.Alperen devam etti.

*Bre ağalar, siz Muhammedî değel misiniz?*

Halk hafif ayaklandı.

*Tabi Elhamdülillah Muhammedî'yiz.*

Alperen ayaklanan halka baktı.

*Ã?yleyse yörüyünüz, namaza gidiyik.*

Halk çaresizdi.Müslümanlıkları tehlikedeydi belki.Alperen sonra hala oturan çocuğa baktı.

*Bıre birader, sen kalk miyin mi?Krotis emmin izin verir sen merak etme!*

Krotis gülümseyerek çocuğun sırtını sıvazlarken, çocuk gülümseyerek ayağa kalkmıştı.Ã?ocuk hala Krotis'in elini tutuyordu.

[Firble]

Krotis Hasan'a biraz da çekinerek baktı. Elinden geldiğince gülümsedi. Bu senin inancın vre kardesim... Eğer istiyorsan git tabii ki.. Biz her zaman kardesiz sonuçta değil mi?

Hasan emin olamadan bir süre ne diyeceğini bilemedi. Sonra Yoo dedi. Alperen Ağabey ben bu seferlik gelmeyeyim. Sonra namaz kılarım sizinle dedi.

O an için Krotis ile bir arada olmak daha baskın gelmişti Hasana...

Vre kimbilebilir ki dedi Krotis Hasan'a Sen beni müsliman yapacan sonunda vre Hasan kardesim.

Ã?ocuk bu sözü duyunca yine gülümsedi. Diğer insanlar Alperen'in çağrısına uymuş gibi görünüyorlardı. Bir kısmı abdest almaya başlamıştı. Aslında vakit namazları konusunda disiplinli değillerdi. Sadece cuma namazı daha kaçırılmamaya çalışılan bir namazdı. Tabii Alperen gibi birisi çağınca yine de gitmemek olmazdı.

Orada durup hazırlanmayan sadece Luis Hasan ve Krotis kalmıştı. Eh biz de bir seyler icelim bari dedi Krotis. Sonra Alperen'e bakıp Korkma kardes o deil dedi.

Kahveciye bakıp başıyla onayladığını gördükten sonra kahve cezvesini alarak pişirmeye başladı. İçer miydi bilmiyordu ama Hasan'a da pişirecekti.

[Alenthas]

Louis o sırada kitaplardan birini anlamaya çalışırken dalıp gitmiş, etrafında olanlardan bir haber geçiniyordu. Sonunda "Olmaz olsun böyle alfabe," diye sinirlenerek kalktı. Etrafına baktığında Alperen'in gitmiş olduğunu farketti. Krotis'in o sırada ateşin yanında bir şeyler yaptığını ve yanında da küçük, manzun bir çocuğun durduğunu gördü. Krotis'in yanına giderek "Alperen nereye gitti?" diye sordu. Sonra çocuğun Krotis'e sanki onu tanıyormuş gibi yakınında durması ilgisini çekmişti "bu çocuk kim?" diye ekledi.

[Edmond]

Alperen halkın abdesti bile sünnetsiz, yalnızca farzlara uyarak aldıklarını farketmişti.Olabildiğince kaçıyorlardı.Alperen zaten abdestliydi, kolay kolay yere abdestsiz basmazdı.

*Böyle cemaate benim gibi imam gerek!*

Alperen imamın yanına gitti.

*Selamunaleyküm ya imam efendi!*

İmam şaşırarak baktı, camide birisini görmeye alışkın değildi.

*Aleykümselam kardeş.Sen kimsin?*

Alperen gülümseyerek.

*Ben Maraş'tan Muhammed Alperen.Bayezid'in elçilerindenim.Ayrıyetten ozanım da.Burada kimse namaz kılmaz mı yahu?*

İmam kötü bir şekilde başını sağa sola salladı.

*Yok kardeş, bir tek sen ben kılacağız gibi görünüyor.*

Alperen gülümsedi.

*Bre imam gardaş, diğerlerini namaza çağırdım, geliğiler.Amma bunlar abdestlerini bilenem dözgün almağiler.En iyisi mi bunlara namazı ben gıldıram.*

İmam şaşkın:

*O ne diye?*

Alperen sırıtarak:

*Abdestlerinden gaçırdıkları sevabı, namazdan bulsunlar deyi.*

İmam gülümserken cemaat doluştu.Alperen mihraba geçti.Kararlıydı, ikindi namazını kıldıracaktı.Yarım saat boyunca kıldırmayı düşündü.Evet, yarım saat boyunca namazı bitirse, yarım saatte tesbihat, çok güzel, belki de abdestten kaçmanın cezasını çekmiş olurlardı.

[Firble]

Namaz kilmaya gitti. Senin yaninda kilmaz miydi? Eh iste anladiğim kadariyla cok dindar bir adam... Müslimanlarin ermis dediği kisilerden... Aslinda coğu müsliman Türk kurallara cok kati uymaz. Onlar icin İslam bir rehberdir, gerektiğinde basvururlar ona ancak akilin ve kalbin gösterdiği yol da önemlidir onlar icin... Aslinda biz de öyleyiz Rumlar... Öle kati hiristiyan değildir coğu Anadolu Rumu... Ama sehirlerde var biraz çok kati Hristiyan rumlar...

Yanındaki çocuğa baktı. Merakla konuşmayı dinliyor gibiydi. Eh vre Hasan dedi ona... İste ikimizin de milleti garip vre.. Rumlar da Türklerde... Ancak iste siz daha cesur gibisiniz bizden sonucta... Ve siz hükmedeceksiniz gibi görünüyor sonunda Anadolu'ya...

Hasan bir an ne diyeceğini bilemedi. Sonuçta o kendi şehrinin istila edilişini yaşamış bir çocuktu. Sonra belki de çocukluğun getirdiği merakla sordu. Neden beraber hükmetmeyelim? Türklerle Rumlar...

Krotis biraz da hüzünle gülümsedi. Bilmiyorum vre kardesim... bilmiyorum olur mu dediğin... Uzun yillar gecse bile aradan bir gün...

[Alenthas]

"Ah, doğru ya. Sürekli unutuyorum bunu. Az aramadım kayboldu diye," dedi sırıtarak "kendi topraklarında nasıl kaybolacaksa?"

Ã?ocuğun lafı ona çok dokunmuştu. Bir an sessizce durduktan sonra "He ya, neden olmasın ki? Neden herkes birlikte yönetemesin ki? Ama olmuyor maalesef. Herkes kendi çıkarını düşündüğü bu dünyada böyle bir birliktelik çok kısa zaman içerisinde bozulur. Herkes kendisi yönetmek ister," dedi Louis "belki şimdi anlamazsın demek istediğimi ama anlayacaksın yakında kardeş. Kardeş diyorum çünkü sende benim gibi düşünürsün."

İçi buruk bir şekilde gülümsedi "şehir için üzgünüm."