Lanet olsun

[Edmond]

İğrenç bir gün.Rüyamda eski sevgilimi gördüm.Aslında hiçbir şey eski değil içinde onun olduğu.Daha geçen güne kadar hâlâ onun peşinde koşuyordum.Vay be, iki yıl olmuş ha!Hiç unutmam bana söylediği o lanet sözleri.

"Zaten iki kişiyle çıkıyorum.Üçüncüye gerek yok!"

Yahu böyle bir kızda ne buluyorum anlayamadım gitti.Ama ne yalan söyleyeyim, yine içim gidiyor onu her gördüğümde.Bu olay iki yıl önce oldu gerçi, ama unutamıyorum.Her ne kadar bu olay yüzünden kız benden özür dilese de, artık eskisi gibi olmadığını söylese de, daha geçen aylarda bana ümit verdikten sonra, bir hafta kadar yine benimle gezdikten sonra, bana sevgilisin

Yine moralim çok bozuk, 9 gün tatil bitti ve okula başlayacağım. Rüyamda da bu kız gördüm, hâlbuki tam da unuttum diyordum.Neyse, bugün bitti ve yarın okul var.Yatağa yattım yine.Erken yattım önceki 9 güne göre, 12'de, fakat onu düşünmeden edemiyorum.Kumral saçlarını, çok güzel!

Off, düşünme Alperen, düşünme onu! Ama elimde mi? Unuttum demek en acı hatırlamak değil miydi?

Evet, yatakta saatler geçti, hâlâ uyuyamadım.Bir dakika, yoksa, evet, sonunda rüya görmeye başlıyorum.

Derken ezan okunuyor ve uykuya giremeden uyanıyorum.Türkiye'nin en batısında, Ã?anakakle'deyim, yani güneş en son burada doğuyor, ezan okunur okunmaz, telefonumun alarmı da çalıyor işte.

Alla beni pulla beni al koynuna yâr
Gözüm senden başkasını görmez oldu yâr
Gönlüm senden bir şey ister nasıl desem yâr
Alla beni pulla beni al koynuna yâr

Senin için dağlar deler yol açarım yâr
Senin için denizleri kuruturum yâr
Senin için gökkubbeyi yerlere çalarım yâr
Canım iste, canım bile senin olsun yâr

şarkı burada susuyor.Ã?ünkü şarkının devamında sevgilinin söylemesi gerek, şans işte, benim ise sevgilim yok.

Uyanıp, aslında uyumadığım için yalnızca yataktan kalkıp okula gidiyorum.Ne güzel, millet sevgilisiyle gezip tozuyor okul bahçesinde.Bense sınıfta okul kütüphanesinden aldığım Warcraft 2'yi okuyorum.Ne sinir bir olay.

Akşam eve gelirken uyku basıyor beni.Off, eve gidip iyice bir uyku çekmek var.Ama eve gittikten sonra bilgisayarı açıp oynamak daha cazip geliyor.Ama oyun da istemiyor canım, MSN'yi açıyorum, kimse yok."Off" çekerek kapatıyorum bilgisayarı.Kardeşimin okulu 5'te bitiyor, annemse ilçeden 5:30'dan önce gelmez, babam desek üniversiteden çıkması 9'u bile bulabiliyor.TV'nin karşısına geçiyorum.Canım çay çekiyor, gidip demliyorum.3-4 bardak derken bir demlik bitiyor, lanet olsun bu hayata.

Sonra son kez bilgisayarın başına geçiyorum.Millet oturmuş yine MSN'ye, birkaç kişiyle muhabbet ederken bir bakıyorum, kapı çalmış, kardeşimi eve alıyorum, sonra yeniden bilgisayarın başına geçiyorum.Yarım saat sonra annem de geliyor.Ne tekdüze hayat! Hiç şaşmaz.Yemek yiyorum, Mercimek Ã?orbası var, canım da süt çekiyor iyi mi? Yiyorum.

Sonra biraz uyuyayım diyorum.Uyuyorum, ve müthiş bir karın ağrısıyla uyanıyorum.Lanet olsun!Hem mercimek çorbası, hem süt, tabiî ki gaz yapar! Of of, bu gece de uyku yok anlaşılan.

Acılar içinde uyuyorum, sabah uyanıyorum, saat 11 olmuş.Oley be! Gitmedim yine okula.Derken karnımdaki gaz ağrısını hatırlıyorum, geçmemiş.İkindi olana kadar bilgisayar oynuyorum.Okuldan çıkınca bir arkadaş arıyor.Badminton kursu vardı.Of, kaçırdım kursu! Lanet olsun! Sonra annemin zoruyla etüte gidiyorum.Etüte giderken, şans bu ya! İlk aşkımı görüyorum.Gülümsüyorum.Artık o yok hayatımda, o da az acı çektirmemişti hani, ama o da çok güzeldi uzun boylum benim, esmer güzelim.Simsiyah saçlım, kara gözlüm, hilal kaşlımdın hani bir ara.Hani bana hakaret edip "ben asla senin gibi biriyle olmam" demeden önce hani? Hatırladın mı o günleri?

Sonra etüt de bitiyor, zaten 3-4 kişi katılmış olur hep.Biri de benim.Biraz kimya biraz matematik.Ama dinlemiyorum da.Hep oturduğum sıra, 20 kişilik sınıfta en arka, en sol, zaten solağım.Işık bile açık olmuyor arka taraflarda.Yazı yazıyorum habire, hocalar deftere sanıyorlar.Ama oturduğum sırayı görseler!

Sonra çıkıyorum etütten, oh be! Karın ağrım geçti, galiba yine mutlu olacağım!

Ama sonra aklıma Murphy'nin bir kanunu geliyor.

"Mutluysanız sevinmeyin, geçecektir."

Eve doğru gidiyorum.Ama önce gazete almalıyım.Eve en yakın gazeteciye bakıyorum, kalmamış hiç STAR gazetesi.Sonra biraz geri dönüyorum, derken neredeyse ta dershaneye kadar geri gitmişim.Ama sonra buldum.Akşam olmuş, hava iyice kararmış.Üstümdekiler incecik.Eve tekrar yol alıyorum.Eve giden iki yol var, birisi dar bir sokak, ikincisi ise cadde, dar sokak daha kısa diye oradan gidiyorum.Ã?nümde uzun bir sokak var, ben ileriden sola döneceğim.

Derken ileriden gelen bir çift gözüme çarpıyor.Benim yaşlarımda olsa gerek.Sağdaki kız kıpır kıpır, biraz kısa, saçları hafif sarı gibi görünüyor.Bir dakika! O kız, hayır olamaz, sevdiğim kızı görüyorum, yanındaysa sevgilisi.Lanet olsun, kızın başı öne eğik, benim eve doğru dönmeme az kaldı.Fakat benim eve dönen yol ile aramdaki mesafe ile, sevdiğim kız ile o yol arasındaki mesafe eşit.Ben hızımı yavaşlatıyorum.Sırf onun yanından geçebilmek için.Fakat kız başını kaldırıp beni görüyor.Sonra duruyor.Sevgilisinin koluna asılıp gülümseyerek bir şeyler söyleyip geri dönüyor.Derken sevgilisi de geri dönüyor.İleri koşup o çocuğu öldüresim geliyor, ama tutuyorum kendimi, gözyaşları içinde, sola dönüyorum, karşımda evimiz görünüyor.Ve son bir kez sağa bakıp sevdiğim kıza bakıyorum.

"Elveda güzelim, yakınlarda ondan da ayrılırsın, fakat bir gün sevdiğin birisi çıkacak karşına, ve o seni sevmeyecek, sen de benim çektiğim acıları çekeceksin.Dua et ki, benim seni sevdiğim kadar onu sevmeyesin.Ã?ünkü sen benim kadar dayanamazsın.Sana kıyamam.Elveda."

16 Aralık Salı

[Edmond]

Bir tanıdığımın (kim acaba) başından geçen bu olaya yorumlarınızı, hmm, daha ziyade bu yazıya yorumlarınızı, bu başlığa yapabilirsiniz

[Firble]

Edmond gerçekten çok güzel yazmışsın... Bu sınav dönemi beni biraz gülümsettin desen bana kızmazsın değil mi? Yaşadıklarını ve hissettiklerini çok iyi anlatmışsın kardeş. Yazdıklarını bir dört beş yıl sonra mutlaka tekrar oku ama.... Ben senin yaşlarındayken yazdığım bir iki şeyi tekrar okuduğumda çok garip hissediyorum kendimi...

Neyse Edmond... Bu Dünyada hem güzel hem de acı yaşanacak çok duygu vardır. Gün gelir ki acı olanları yaşadığın anları da özleyebiliyorsun... Sonuç olarak kardeş şunu söyleyeyim... Hayatı tüm yoğunluğu ile yaşıyorsun sen... Hem de tam senin yaşlarında yaşaman gerektiği gibi. Bütün farklı boyutları ile...

Bana öyle geliyor ki birkaç yıl sonra geriye bakınca şimdi kötü görünen yanları bile özleyeceksin ama tabii o zamanda yaşanacak başka şeyler olacak.

[Edmond]

Yorum yok mu başka "yaşadığım" ya da "anlattığım" olaya, hiç olmadı başlığa