site içi savaş

[Oren_Dautry]

Yandaşlarıma asla bir emrim olmadı Azalin, emir verdiklerim amacımıza ulaşmak için basamak olarak kullanılan kişileredir. Sen ve Yeminer bu listede değilsiniz....

Eee Corax, o kadar tatile gittin bana hediyen yokmu??? Beni acılarımdan dertlerimden tasalarımdan kurtarıcak nefretimi yokedicek???

"o anda azalin kafasında bir ses duyar"

"-Henüz hazır değilim daha çok güçsüzüm, diyarlar varlığımı henüz kabullenmedi.. Boşta gezen çok güç var kaldıramıyorum sovalyeler ya da rahipler hiçbir zaman bir tehlike değil ama güçlü rakipler için henüz yeterli değilim..."

ve yeşil parlayan gözlerini Kambur yaratığa diker...

[Raistlin]

"Tanrıların Ordusu mu?... Bak işte bu gerçekten ilginç. Bu ismi eskilerden bir yerlerden hatırlıyor gibiyim, ama ne olduğunu bilmiyorum..."

Kara Figür pençesiyle çenesi olması gereken karanlığı kaşıdı:

"Yine şu kılıç meselesi demek... Evet ne kadar da uzun zaman geçmiş..."
"Tanrıların diyarlardan yokolacağını daha o zamanlar rüyalarımda öngörmüştüm ama kimse beni dinlemedi..."

"Ama onların yokoluşunda benim de payım olacağını hiçkimse tahmin edemezdi! Yoksa sen eder miydin Oren Dautry?... Beni bu yüzden mi kılıcın güçlerinin peşinden koşmam için serbest bıraktın?..."

"Hayır bunu ne sen ne de başka bir Tanrı öngörebilirdi... Belki de şimdi burada olurlardı ve ben de burada olmazdım..."

Oren'in yeşil gözleri öfkesinin aleviyle kızarmıştı. Karşısındaki yaratığı yokedip sonsuza dek bir boyutta ona işkence çektirmek onu ne kadar da eğlendirirdi...



"Bu boşluğu sen mi açtın yarı-tanrı?" Kara Figür'ün omuzları ve sırtı gülermişçesine sarsıldı. "Bence sen olmak istediğinden çok uzaksın ve gittikçe de uzaklaşıyorsun...

Sana bir düşmanlık beslemiyorum Oren, bana saldırsan bile beslemezdim. Bütün diyarı yok etsen, cehennemden dostlarını da çağırsan yine de sana düşmanlık beslemem. Ben ölümlülere umut getirdim Oren... Senin onlardan aldığın şeyi onlara geri vermek için buraya geldim... Evet şimdi hatırlıyorum..."



Pasaklı paçavralarla sarılı adam ayağa kalktı ve kambur sırtı sallana sallana karargahın içinde yürümeye başladı:

"Sen anlaşmayı bozdun Oren Dautry. Bu yüzden Malovan tarafından cezalandırıldın. O Meiliki rahibinin saldırmasını savaş çıkması için sen sağladın! Ve şimdi karşıma geçmiş eski dostluklardan anlaşmalardan bahsediyorsun. Hayır Oren... Sen yalnızca yıkım ve yokoluşa yol açmak için beni kullanmaya kalktın. İlahi kılıcın peşinden yola çıktığım gün bana ihanet ettin." Kara Figür'ün sesi öfkeyle kükremekteydi.

"Ama seni affediyorum Oren... İşte bu sözleri duymak, belki senin dinmez öfkene ve nefretine biraz huzur getirir. Sana yolculuğumdan bu hediyeyi getirdim."

"ve evet buradan ayrıldığıma değmiş..."

[Raistlin]

Bir gnome cesetlerin arasından dehşet dolu gözlerle geçmiş ve karargaha girmişti. Kara cüppeli adamı görmek artık onun da korku haddini tamamen aşmasına yol açtı ve çığlık çığlığa bağırmaya başladı.

Kara Figür'ün kırmızı yakan gözleri gnome'a çevrilmişti:

"Sakin ol çocuğum. Burada korkacak bir şey yok."

Gnome ozan bir anda içinde bir sıcaklık duygusu hissetti. Artık etrafındaki ölülerden ya da kara adamdan korkmuyordu. Hatta neden demin garip bir şekilde bağırdığını düşünüp biraz utandı...

[Firble]

Bir şarkı dinlemek ister misiniz bayım ??? Flütümle çalarım size... Sanrım buralarda çok şey olmuş tanrıların yok olması gerçekten ilginç.. Belki bununla ilgili bir şarkı yazabilirim ne dersiniz?

[Hükümlü]

(olayalara biraz geç geldigimden Corax'in elini uzatmasindan simdiye kadarini alacagim)



Ardan yaratigin ,tanri oldugunu ileri süren, pencesine yutkunarak bakti. Ne olabilirdi onun sundugu? Bu kadar basit miydi? Kimdi bu karanlik varlik, veya neydi? Elini uzatmayi tekrar düsündü.Pence onu cagiriyordu adeta. Elinin yavasca kalktgini ve penceye dogru uzandigi hissetti....karsi konulamazdi. Ardan yavasca gözlerini kapatti ve kendini serbest birakti...
Kendi kendine savas veriyordu. Büyük bir savas!

Gözlerini bir anda caraka uzattigi sol elini sag eliyle geri cekti.

"Hayir bu kadar kolay olamaz. Ben zayif degilim. Senin sundugunu söyledigin u hediye ne olabilir ki! Benim için en büyük hediye zaten benim içimdedir. Ben daha dogmanadn yerlestirilmis bir hediye! Hayir senin sundugun hediyeyi bin yillar gecse dahi istemem! Kac tnri oldurmus olursan ol, kac bin yil yasinda olursan ol, ne kadra kuvvetli kudterli olursan ol. Bunu kabul etmem!" ardan durulur ve yerine ihtiyatla oturur.
"Hem sen kimsin? Buraya muhafizlari öldürüp, insanlara hediyeler vermek için gelen bir yaratik mi?"

Kambur duran suret cevaplamaya hazirlandiginda, kaos ortami yeniden olustu. Oldukça genç ve yaks1kl1 birisi odaya girmisti. Suret Ardan'a sirtini dönerek bu gence döndü. konusmaya basladilar. Ayni sekilde bir anda dikkatleri üzerine toplayan yaratik elini gence uzatti. Konusmalari Ardan duyamiyordu ama belliydi birseyler oldugu. Uzattigi gibi geri cekti ve bagirmaya basladi genc

".....LORD OREN DAUTRY NİN YANIDIR!" Bu söze üzerine dogruldu Ardan...o sirada içeriye tekrar hain Oren Dautry girdi. Suret ile tartismalara daldilar. Bunlar diyarlardaki calkantili dönemine ait gizli kapakli bilgilerdi. Ardan bunlari büyük dikkatle dinledi. dikkatler onun üstünden cekilmisti. Bir süre daha bekleyip, dinlemeyi secti...

Karargahinda dönen bu olaylar belki de pek çok seyi acikliga kavuturacakti...

[Raistlin]

"Ah lütfen bir şarkı söyle çocuğum... Burada benim bilmediğim neler oluyor anlatır mısın bana? Neden herkes bu kadar gergin ve saldırgan?"

"şovalye... Benim sana vereceğim tek hediye bilgi ve ruhuna biraz ferahlık olacaktı. Bir şey kaybetmişsin ve bu kayıp seni intikam ve öfkeyle doldurmuş. Sözlerimi tekrar etmeme gerek yok sanırım. Nöbetçileri ben öldürmedim, onlar kendilerini öldürdüler ne yazıkki..."

"Ben hak etmeyen kimseye zarar vermem çocuğum..."

[Oren_Dautry]

yanılıyorsun corax başlatmayı sözverdiğin savaşı başlatmıyıp oyuncağının uğruna diyarı terkedip gittiğinde" tabi benim sonradan haberim oldu" çıkmasına söz verdiğin savaşı ben başlattım...
Ortada affedeceğin birşey yok... asıl ben seni affediyorum, sözünü tutmadığın ve beni ortada bırakıp çekip gittiğin için...
geçen tüzyıllar hafızanı baya zedelemiş...

[Raistlin]

Kara Figür ilk kez garip bir ses çıkararak güldü:
"Sen nasıl anlamak istersen öyle anla Yarı-tanrı... Ben senin ruhun için elimden geleni yaptım... Daha fazlası için senin bir şeyler yapman lazım..."

"*Oyuncağım* hakkında çok şey biliyor olduğun belli. Eminim buraya nasıl geldiğimi de biliyorsundur değil mi? Hayır... hiç sanmıyorum... Zaten bilseydin şu anda benimle konuşuyor olmazdın Oren Dautry?"

"Senin ne yaptığın beni ilgilendirmiyor, benimki de seni ilgilendirmez... Bence kendine farklı bir eğlence aramalısın, ben çocuklarımın dertleriyle ilgileneceğim..."

[Hükümlü]

Yani herşey senin merhametine kalmış. Kim ölmeyi hak eder? Kimin ölmesi gerektiğine sen nasıl karar verebilirsin? Bu tam bir kaçış yolu. Hak ettiği için öldürdüm. Ne kadar basit. Ã?ocuklarım dediğin kimselere karşı bu kadar merhametsiz olabilmen.

Ayrıca Oren Dautry...neden geri döndün?

[Raistlin]

Kara Figür kafasını iki yana salladı hayır dercesine:
"Hayır şovalye sen gerçekleri öğrenemeyecek kadar cesaretsizsin. Yalnızca gözlerinin gördüğüne inanıyorsun. Oysa görmediğin çok şey var..."

"Ayrıca hala bu insanları öldürdüğümü söylüyorsun. Benim yalan söylediğimi mi ima ediyorsun çocuğum? Gnome evladım... sence ben yalan söyler miyim?"

[Hükümlü]

şövalye suretin tek bir kelimesi ile parladı. Pek az şey onu bu kadar sinirlendirebilirdi....

"Sen! Buralara gelip, benim karargahıma gelip, benim cesaretim hakkında nasıl atıp tutatabilirsin? Sen neyi ne kadar biliyorsun ki konuşuyorsun. İnsanlar ve onların hayatları hakkında kendince yargılara varıyosun. Gelip geçene evladım diyerek şirinlik tasladığını mı zannediyorsun? Peh! Bu hareketin zerre etkili değil."
Ardan gerçekten sinirlenmişti.
"Ne yapmaya geldiysen bunu dışarıda yap! Ã?ocuklarına ,üstüne basa basa söylemişti, ne hediye vereceksen bunu başka yerde yap.
Nöbetçiler! alın bu adamı dışarı çıkarın."
Kapıda bekleyen iki düzine nöbetçi surete doğru koşmaya başladı.

Ardan sinirle burunundan soluyordu.

[Raistlin]

Kara cuppeli kambur adam tedirgin edici bir ses tonuyla konustu:
"Eğer nöbetçilerin bana dokunurlarsa buradaki herkes ölür şovalye..."

Sol pençesini kaldırıp dışarıyı gösterdi:

"Aynı şu dışarıdakilere olanlar onlara da olur sevgili çocuğum..."

"Ben buraya kimseye zarar vermek için gelmedim... Zaten kimseye zarar da veremem... Gönlüm buna el vermez çocuğum...

*Hükümlü öfkesinin son haddindeydi...*

"Kapının dışında yaşananların olmasını kimse istemezdi. Eğer istersen orada neler olduğunun bilgisini sana hediye verebilirim, sonuçta sen de benim bir çocuğumsun... Ã?fkene hakim olmayı öğrenmek için önünde daha bir ömür var... ve tabii onu doğru yöne yöneltmeyi... Ben öfkeni boşa harcayacağın biriyim çocuğum... bir dilenci... ama yaşlı bir dilenci bile en azından senin büyüğün olduğu için birazcık saygıyı hak etmez mi?"

[Firble]

Gnom ozan şaşkınlık içinde olanları izliyordu. Sonra şarkısını söylemeye başladı.

Uzun zaman önce çok uzak bir ülkede
Tanrılar öldüğünde umut göç ettiğinde
Tüm diyarlar bir gölgeye bürünmüştü
Göremiyordu kimse kimseyi ve tanıyamıyordu
Ayırt edilemez olmuştu dostla düşman
Umut oyuna gelmişti ve yok ediyordu çocuklarını

Kalbinde ışık olanlar göremiyordu çevresini
Kimin dostları olduğu görünmüyordu siste
İhanet ve iftiralar sarmıştı dört yanı
Ve kuşkular kemiriyordu beyinlerini ışığın çocuklarının
Birleşmek tek ümidi idi onların
Artık ümit yoktu tanrılardan onlar esiri idi karanlığın

Ã?ykünün sonu bilinmiyor ama rivayetler var
Kimi ışık kayboldu diyor yok etti çocuklarını
Kuşku onları kışkırttı birbirlerine karşı
Ve karanlık seyretti keyifler yokoluşunu umutlarının
Kimi ise ışık savaştı en büyük düşmanla
Rehberlik etti çocuklarına ve dağıttı sisleri onlarla
Kim dost kim düşman tanındı ve yüceldi tekrar diyarlar

Ever arkadaşlar belli değil bu öykünün sonu
Her ozanın şarkısında farklı biter savaşın sonu
Tarih ozanlara bırakmış bense size bırakıyorum.
Hayalleriniz tamamlasın destanın sonucunu

Gnom ozan Kaosun öyküsünü sundu. Umarım beğenmişsinizdir dostlarım verdiğim rahatsızlığın karşılığı olarak sayın. Gnom bir süre bekleyip para veren var mı diye bakar ve sonra karargahtan çıkar.

[Azalin]

birden bire gerilen ortamı çok dikkatli izleyen azalin... neredeyse zevkten dört köşe olmuştu... "kaos, KAOS" işte herşeyin özü bu... diye düşündü..

muhtemel rakiplerinin güçlerini ortaya çıkarmak için bir şekilde bu ortam daha da gerilmeliydi...

ama nasıl...?

[Hükümlü]

şİmdi tehdit etmeye mi başladın dilenci! Doğru dürüst gelseydin herkese gösterdiğim itibarı sana hayli hayli gösterirdim. Buraya gelen konuklar ayırt edilmez. dilenci, komutan veya tanrı. Her kim olursa olsun aynı muameleyi görür. Ama gelip, tehditler savurup ondan sonrada ben size iyilik etmek istiyorum dersen, ben buişten şüphe duyarım.

Ardan kendini yatıştırmak için kendine bir süre tanıd. Bunun için koltuğuna yavaşça oturdu. Karargahta bulunanlar onun ağzından çıkacak olan kelimeleri bekliyolardı.


Söyle bana yaşlı kimse...bana amacını söyle. Ne yapmaya çalıştığını söyle. Cevabın hediye vermek ise git bunu başka yerde yap. Ve söyle bana sen hangi kuvvetin üstünde tutuyorsun kendini ve insanları yargılama hakkını tanıyorsun kendine?

Ardan nöbetçileri ufak bir el hareketiyle dışarıya gönderdi...dilenci bütün dikkatini üstünde toplamıştı. Diğer kişileri unutmuştu. Oren dautry'nin hizmetkarı!

Ve sen Hain Oren Dautry'nin sefil hizmetkarı! Senin içinbuaralarda yer yok! Git başka yerde saklan. Her ne isen eminim kovulduğun bir yerde kalacak kadar yüzsüz değilsin. Git efendinin yanına!

Ardan dilenci ile yanlız kalmak istiyordu...