Büyü Konseyi

[Elrond_Carnesir]

Elrond, findor'un dostça konuşmasını yere bakarak dinledi... Ve tüm konuşma boyunca kafasını salladı... Ardından "hadi gel" sözcüklerini duyunca kafasını kaldırdı ve önünde kaşlarını kaldırmış onu bekleyen findorla birlikte yürümeye başladı... Kendi kendine düşündü. İyi bir büyücüye benziyordu bu findor denilen büyücü. Ancak Elrond hayatı boyunca kimseye tamamen güvenmemeyi öğrenmişti... Ve herkesle seviyeli olmayı... Yol boyunca kafasının içinde bu tür düşünceler dönedursun nereye gittiğine hiç bakmadı... Sonradan tüm düşünceleri kafasından uzaklaştırdı ve kaleyi tam olarak incelemeye başladı... Tabii kimseye farkettirmeden... Kafasının içinde...

[findor]

Ufak koridorda ilerlerken Elrond un bu kadar soğuk olmasının nedenini birazda olsa anlayabilmişti....
Biraz beraber yürüdükten sonra salona vardılar sonunda ve diğer büyücüleri karşılarına alıdlar Findor Biraz Yükse ses ile Bağırarak
"Herkes Buraya baksın Bu Elrond Aramıza yeni girdi oda bizim gibi eğitim almak için geldi umarım kimse ile takışmadan geçinebilir...
onunda amacı bizim gibi aynı...
Asi olan arkadaşlarımıza sesleniyorum bu gençlerden uzak durun...."
dedi ve Elrond a "git ve diğer arkadaşlarla tanış" dedi

[Elrond_Carnesir]

Elrond salona gözlerini kısaraktan bir göz gezdirdi... Her büyücüye tek tek baktı... Sanki onları şimdi tanıyormuşçusuna. Elrondun gözleri uzaktan bakıldığında soğuk gözüküyordu. Buz kadar soğuk. Ancak içerisinde yanan bir hırs ateşi vardı... Her usta işe ilk başladığında uşaktı. Ve Elrond'ta böyle olacaktı... Bu işin kuralı buydu... Ardından sıska elf herkese eğilerek selam verdi ve ismini mırıldandı... "Elrond..."

[Aldaris]

Efendi Findor yine akılcı bir tavsiyeyle aldarisin karasızlığına çözüm getirmişti. Bu düşüncelerden yeni gelenin selamıyla uzaklaştı
-Elrond hımm sizi nerden tanıyorum ırkdaşım. yo yo yanılmışım sizi daha önce görsem hatırlarım.
-evet evet yanıldın sen hatalısın onu daha önce görmedin Onu daha önce GÃ?RMEDİK....
Aldaris kısa selamından sonra tekrar canını sıkan düşüncelere döndü. Sıkıntılı haliyle findorun sözlerini aklından geçirdi.
-Efendi Haplo çıraklık konusundaki geleceğimi baş büyücü Erethan'a danışmadan çizmek istemiyorum buraya sanatta yükselmek için geldim büyüklerime danışmadan bunda başarılı olamam sanırım.
-evet evet olamayız biz sormalıyız sormalıyız biz bilmiyoruz.
Bu arada koridorun ucundan findorun geldiği taraftan bir kapı çalınma sesi geldiğini duydu.
-Büyüğüm findor galiba bir misafir daha var dışarda karşılamamı istermisiniz.
-evet evet biri var biliyoruz orda kapıyı kendi açamayacak kadar korkak

[findor]

Findor Aldaris i düşünceli görünce anlamıştıki Aldaris Haplonun çıraklığı konusunda kararsız kalmıştı...
Findor çok iyi bir büyücü olmasada gerektiğinde iyi düşünüp konuşabilme yeteneğine sahipti bu durmdada bunu gerçekleştirip Aldaris e yardımcı olmaya çalıştı aldaris e dönerek "ben tam anlamıyla bir efendi olmasanda bazılarınızdan üstün yanlarım varr ama unutmayalımki hepimiz buraya aynı amaç için gelmiş bulunmaktayız...
Kapıyı bence açmalısın ama dikkatli ol kim olduğunu iyice bi düşün ona göre soru sor kapıdakine ve ona göre aç BİLGİ KUDRET ve GÃ?Ã? Kulesinin kapılarını"dedi....

[Met]

kapıda bekledi bir süre yorgu bir şekilde. bir kaç dakkikalık bekleyiş yıllar gibi geldi, ve kötü düşünceler tekrar belirdi kafasında yoksa alınmıyacakmıydı yoksa istenildiği gibi güçlü değilmiydi hayır bu olamazdı güçlüydü güçlü olaması gerekiyordu. peki neden kapılar acılmadı bir kaç kişi görmüştü kendisi gibi ama onlar farklı kapılardan içeri alındılar ama kendisi hala kapının önündeydi hala. etrafın kardığını gördü akşam mı olmuştu hayır kara bulutlar toprağa yaşam vermek için toplanı yorlardı ve ilk damla düştü toprağa. elerini açtı yağmuru severdi karar verdi bekleyecekti biliyordu hayattaki herşeyin bir sınav olduğunu belki buda bir sınavdı eğer öyleyse bunu başarmalıydı başarmak zorundaydı. tek arkadaşı olan igunası tatyana ya baktı
- eğer bu bir sınavsa tatyana bunu başaracaz herzaman ki gibi birlikte
cübbesinin başlığını kafasına örtüp yere bağdaş kurdu gözlerini kapadı ve çektiği açıları unutmaya çalıştı.

[Efsun]

Efsun yeni gelenlerle selamlaştı fakat Biliyorduki Elf'lere karşı Olan Kini Hiç sönmemişti ve sönmeyecektide ..

Findorun yanına doğru gider gibi yaptı ve Aldaris'e kısık bir sesle;

- Her canlı gibi seninde bir sonun war umarım ben sende daha önce kutsal toprakla buluşurum yoksa senin için iyi olmaz....

Efsun Artık kendini kabul ettiği Tek bir Söz için adamıştı...

Ailemi İnsafsızca öldüren Katilere Ve BU savaşta Kaçan diğer Hainleri öldürmeye adamıştı........

Efsun bilgeliğin v eyüceliğin Tek dostu olduğuna inanırdı fakat bu yolda onu yanlız bırakmayacak arkadaşlarada ihtiyacı wardı..

[high_elf]

Uzun bir yoldu.. Yorulmuştu, susuzdu ve ilerleyecek gücü kalmamıştı.. Ama ruhundaki acıyla karşılaştırıldığında bunlar bir hiçti.. Ya kabul edilmezse.. İşte bunları düşünüyordu Vilthas aniden önünde bir kulenin yükseldiğini gördüğünde.. İçinde kalan son güçle bağırdı, bağırdı ki kulenin efendisi onu duysun: "Buraya çağrınız üzerine geldim. İçeri giriş izni istiyorum."

Bu sözleri söyledikten sonra yere yığıldı.. Dinlenmeliydi, ama nasıl.. Gördüğü bu kabuslarla nasıl dinlenebilirdi, nasıl huzur bulabilirdi??

[findor]

Artık gelenlerin kesileceğini düşünmüştüki Findor yenileri gelmeye devam ettiler dışarıdan gelen sesleri duyuyordu ama cevap vermiyordu...
Sadece met e "sabır herşeyin üstesinden gelir" diye bir cevap gönderdi..
Efendiler seni içeri alacaklardır dedi....
Yeni birinin haykırışlarını duyar gibi oldu
Findor Efsuna yardımcı olmayı çok istiyordu ama takım arkadaşları olan elf lere davranışları herşeyi berbat edebilirdi burası kesinlikle bir savaş alanın değil barış ve bigi paylaşımlarının yapıldığı bir yer olmalı diye düşündü ve efsuna dönerek...
"Sinir ve dahada ötesi kinini bastırmalısın eğitimini tamamladıktan sonra zaten bunların boş olduğunu anlayıp gerçek bilgi ve güce kavuşacaksın "dedi....

[_Nightfall_]

Dark Mage de bir elf ti ve efsunun bu nefret dolu bakıslarını merak etmişti ve efsunun yanına giderek *selam dostum, nasılsın* dedi efsunun bakısları uyarır nitelikteydi ama yine de elini uzattı *ben Dark Mage*..............

[Elrond_Carnesir]

Elrond kendisine büyük bir öfkeyle bakan efsun dan uzaklaşarak karanlık bir köşede beklemeye ve etrafı izlemeye başladı....

[Aldaris]

Kendisine düşmanca davranan bu yabancı bu konuksever kuledeki atmosfere uymuyor diye düşündü ve tehditkar söyleme cevap vermedi. Sadece kendi kendine
-Dikkat etmek lazım bazıları bilginin ve sanatın yolarından başka yollarla ve başka amaçlarla gelmiş buraya.
-evet evet onlar kötü ama biz kendimizi koruruz hep öyle yapmadıkmı zaten.
-Kendimimiz koruyacağız tabiki ama tanımadığı birini tehdit eden ve nezaket ve konukseverlikten zerre kadar anlamayan birine ne demeli ki.
Aldaris iç çekerek bu kaba yabancıdan uzaklaştı. şu an bakındığı kişi sadece kendisini içeri alan saygı değer baş büyücüydü. Ve birde findorun izniyle kapıdaki yabancılara bir göz atması gerekiyordu. Kapıya giden koridoru geçip kapıyı aralıyarak dışardaki büyücüye bakındı.
-Bir yarım kan. Ailesi kim acaba vede yerde diğer bir zavallı daha
-evet evet kanı yarım ama ya aklıda yarımsa.... ve yerdeki ya ölüyse ölülere izin varmıdır burada
Dışardaki büyücülerin duması için sesini yükselterek
-Size kapıyı açamam buna ne gücüm nede haddim yeter ancak bir büyüğüm tarafından sizi tanımak için gönderildim şimdi söyleyin hayır için mi şer içinmi dayandınız bu kapıya
-evet evet bilgiyi ve barışımı ararsınız yakso karmaşamı yatar zihninizde?

[findor]

Findor aldaris e karşı çok saygı duyuyordu bu saygı onlarda karşılıklı bir ilişki haline gelmişti aldaris kapıya doğru gitti ve dışarıdaki ile bir tür konuşmaya girdi....
findor aldaris i sevmişti gerçekten birde Efsun a ısınmıştı içi ama o kendini biraz daha pasifleştiriyordu anlaşılan...
Ama Elf lere karşı olan bı neferetini bir an önce bi şekilde dindirmesi gerekiyordu yoksa daha düzen oturtulmadan bozulackatı bunda kimse istemezdi...

[Elrond_Carnesir]

Elrond etrafta olan biteni izledi... şu an için hiç dikkat çekmemeye çalışıyordu... Karanlıkla oturmaya ve hareket ettiği zamanda bir karanlıktan diğer bir karanlık noktaya gitmeye çalışıyordu... Burada çok şey öğrenmesi gerekiyordu. Gereğinden fazla şeyler...

[Met]

met bir an inamadı duyduklarına, aslında duymadı sadece var oldu kelimeler beyninde biri beynin içinde onu bilgilendiriyordu biri onun duymuştu biri ona inanıyordu evet. bir anda bütün vücudunu bir umut dalgası kapladı bütün yorgunluğu ve endişesi bir anda rüzgardaki toz taneleri gibi dahıldı. sadece sabır o güçlü varlık böyle demişti evet sadece sabır bunu yapabilirdi. acaba kimdi o varlık yada neydi onu duyduğunu sandığında bütün bir vücudunu saran yağun bir güçüde hissetti ve hayran kaldı acaba o güçün sahibi ile tanışa bilecekmiydi bu onura layık görüle bilcekmiydi.
yavaş kapı acıldı büyük bir heyecan kapladı vücudunu met in başardım mı diye geçirdi içinden sonra karşısındakinin cümlelerini duydu küçük bir hayal kırıklığı biranda indi ruhuna, güçlü olmalıydı o kapının kendisi için açılmasını görmek istiyorsa. o sırada yaknlarında kendisi gibi bir adayın daha olduğunu farketti tanışılcak vakit yoktu cevap bekleniyordu karşı taraftan. hemen cübbesinin başlığını açtı yapabildiği en iyi selamlama ile sözlerine başladı
- saygı değer efendi ben Met Ravenovia çok uzaklardan sadece öğrenmek için geldim. şer öğretilecekse şer için barış öğretilecekse barış için ama sizi teymin ederim ki yoktur kalbimde öğrenme aşkı dışında birşey. sadece isterimki bilgiye aç olan bu ruhu doyura bileyim sizin gibi ulular sayesinde