Yüksek Büyücülük Kulesi (RPG) / Sınava Gir

[Efla]

Yeminerin eti ve derisi kaybolmuş yüzünden ne düşündüğünü bilmek olanaksızdı neredeyse. Bir sınav için gelmişti buraya. Sınav herşey olabilirdi. Söylendiği gibi Parşomenleri topladı bir yandan neyle ilgili olduklarına göz gezdiriyordu.

[findor]

Findor yaratığın öldüğünü anladıktan sonra yerde yatan kadına doğru hızla ilerlemeye başladı...
Ve başına gittiğinde onu elleriyle düzeltti ve "uyanın lütfen "dedi ve beklemeye başladı kadın bir süre sonra uyandı ve findor a dönerek "çok teşekkür ederim beni o yaratıktan kurtardınız diye hatırlıyorum fakat sizde kimsiniz yeni görüyorum bu diyarlarde siz "dedi ve ona bakmaya devam etti...
Findor "sizi kurtarmak benim için bir zevkti " dedi ve gülümsedi asasından güç alarak ayağa kalktı ve kendini tanıttı "Efendi yeminer in büyü konseyinden sınav için buraya gönderildiğimi düşünüyorum ve karşımda sizi bir yaratıktan kaçarken buluyorum adım FİNDOR isminizi öğrenebilirmiyim ben bir büyücü yüm ve güümü geliştirmek için buradayım "dedi...

[yeminer]

Talia oldukça yorgun düşmüştü... hayatında hiç bu kadar koşmamış gibi görünüyordu... Onu ayakta tutan tek şey kendisini kurtaran bu büyücüye azıcık olsun teşekkür edebilem isteğiydi..

"ben Talia " dedi kadın... daha yirmili yaşlarına varmamış gibi görünüyordu... Yüzünde hala gençliğin verdiği neşenin izleri vardı aynı zamanda da acı zamanların bıraktığı hüznün izleri...

"Buradayım.. neden bilmiyorum.. kaçıyordum sadece..." dedi Talia.. "yorgunum.. hem de çok.."

[yeminer]

Efla topladığı parşömenler arasında birçok scroll gördü.. oldukça yararlı olabileceklerden fakat hiç birisini almaya cesaret edemiyordu....

Oldukça güçlü scrollar vardı ve aynı zamanda çok güçsüzler de...


"onlardan birisini al Efla ve kitabına geçir.... Ama unutma sadece bir hakkın var... En güçlüsünü de en güçsüzünü de aseçebilirsin..."

[Efla]

Tabi ki güçlü bir büyüyü tercih ederdi. Ama kontrol edemedikten sonra büyünün güçlü olmasının ne önemi vardı ki. İşe yaramalıydı. Buna dikkat ederek üzerinde çalışarak başarabileceği ve mümkün olduğu kadar güçlü bir büyüyü seçmeye karar verdi.

[findor]

"bundan sonra her hangi birşeyden kaçmanıza gerek yok laydim "dedi ve devam etti "ben findor burda bir sınav için hayatımın sınaı için burdayım belkide bu sizdiniz şimdi efendimden cevap bekliorum umarım iyileşirsiniz unutmayın ben yanınızdayım "dedi ve bir anda çölün ortasında bulutlar toplanmaya başladı ve beklemeye geçti bunlar kara bulutlardı...

[yeminer]

findor birşeylerin değişmektelduğunu hissediyordu... acele etmesi gerektiğini düşünmeye başladı... hem de çok acele etmeliydi...
kadına baktı findor... yaralıydı.. zor yürüyordu.. hatta yürüyebileceği bile şüphelitydi.. onun acele etmesi gerekiyordu..

[findor]

findor un içine kötü bir his doğdu bununla baş edebilirdi kadına bir kaç parça yiyicek verdikten sonra kadına dönerek " gitmek zorundayım çünkü bazı şeyler hissediyorum eğer gittikten sonra halen hayatta olur isem yardıma döneceğim hoş çakalın "dedi...
Ve kuleye doğru harekete geçti ilerlemeye başlamaştı sonunda çölü kara bulutlar kaplıyordu git gide koyu bir hava kaplamıştı her yeri bu iyiye işaret değil diye düşündü ama ümidini hiç yetirmedi...

[yeminer]

Findor kaleye yaklaşmaya başladı.. O kadar zamandır ilk kez kuleye yaklaşmaya başladığını hissediyordu... ama bundan dolayı sevinemiyordu çünkü attığı her adım onun enerjisini biraz daha tüketiyordu... Ve sonunda kaleyi gerçek hatlarıyla görebilmek amacıyla başını yukarıya kaldırmaya cesaret edebildi fakat bunu yapmaya başladığı anda pişman olmuştu. başını kaldırırken kendisine hakim olamamıştı... kafası geriye doğru eğildi ve Fİndor düşüyordu.. Kendi vücudunu kontrol edebilecek enerjisi kalmamıştı.. düştü düştü ve düştü..

Bu arada Efla kulede eline aldığı scroll'u yazmaya çalışıyordu.. zor bir scroll seçmemişti.. basit olmayan ama yapabileceği bir şeydi fakat nedense Lich'in yanında olacağını hesaba katmamıştı... Ölüm dolu gözler onu izlerken rahat edemiyordu.. ve hata yaptı... İnanamaz gözlerle Lich'e bakarken sonunu gördü... belkide herşeyin bitişini... Ve bir anda Efla için dünya karardı.. bilincini yitirmeye başlamıştı...

İki büyücü de kendilerini soğuk bir zeminde buldular.. ikisi de çok üşüyordu.. Zorla da olsa ayağa kalkmayı başardılar... Ve soğukluğun sebebinin taşlar değilde biraz ötelerinde duran lanetli varlık olduğunu anladılar...

"Başarısız oldunuz... " dedi alayla dolu ses... Yeminer'in göz çukurları yemyeşildi... onlara işkence çektirmekten hoşlandığını düşündü iki büyücü de... ama bundan önemli.. hem de çok önemli bir mesele vardı.. başarısız olmuşlardı...

"Seçiminizi yapın..." dedi Yeminer.. artık alay etmiyordu... Göz boşlukları tekrar kırmızıya dönmüştü..." başarısız olduğunuz bu dalda mı devam edeceksiniz yok sa başka işlere mi başlayacaksınız.. " dedi Yeminer.. biraz boşluk bıraktıktan sonra devam etti..

" Biliyorsunuz sanat hata kabul etmez...." dedi Yeminer.. İki büyücüye ve yüzlerinde açıkça belli olan yıkıma baktı.. onlar için büyünün değerini biliyordu...

"Biliyorum ki büyüyü bırakmayacaksınız... peki öyleyse devam edebilmek için neyi feda edebilirsiniz.." dedi Yeminer... " Büyü sizin için ne kadar değerli...?"

[Efla]

Ustasının bakışları heyecandan öte bir duyguydu. aklına sürekli başka şeyler girmeye çalışıyordu sanki. kendini toparaya çalıştı nafileydi.dekn dehşete düştü. Hata yapmıştı. kafasındaki tüm diğer düşünceler gitti. bilincini kaybediyordu. Yenilgiye izin vermeyecekti. Hiçbirşeye pabuç bırakamazdı. Bütün gücünü toplamaya çalıştı. Bu büyüye yenimeyecekti. Büyü ona değil o büyüye hükmetmeliydi. Artık aklında sadece büyüye hükmetmek vardı. Başka birşey değil....

[findor]

Findor atık daha başka bir şey yapamacağını düşünüyordu ama bu düşünceden kurtuldu bi anda yere düştüğünde bir anda simgelem ve nesneler görmeye başladı bunların arasında ustası lich in gözleride vardı soğuk okyanuslar kadar soğuk ve mavi idi bunlar anlam veremedi neler oluyordu hatırladığı kuleye yaklaşmaya başlamıştı ve birden bunlar oluyordu düştüğünü hatırladı acaba rüyamı görüyordu...

[Efla]

Ayıldı Son deneyiminden sonra lich'e karşı olan korkusu azalmıştı. Korkusunun onu ne gibi hallere getirdiğini gördükten sonra. "Neyi feda edeceksiniz" bu soru beyninde yankılandı. Görüyordu ki ustası hayatını feda etmişti. Hayatı olabilir mi diye düşündü.büyüsü için de gerekliydi hayatı ona. Bundan vazgeçti. Neyim var ki elimde diye düşündü. Hanı vardı. ama büyü için çok değersiz bi bedeldi bundan da vazgeçti. Düşüncelerden sıyrılarak başını kaldırdı ve ustaya cesaretli baktı
"Hayatımı verirdim ama seçtiğim yolda yaşam sanatım için gerekli olacak. Yeterince değerli pek birşey göremiyorum bunun dışında usta. Sizce büyüye denk olabilecek ne var?

[yeminer]

Yeminer Efla ya baktı...
"Güzel cevap Efla.. gerçektyen büyüye değecek kadar önemli birşeyler bulmak zordur... şimdiye kadarki karşılaştığın sınavlar ve bunlara karşı verdiğin tepkilerle çırağım olmaya hak kazandın.. ama unutma... benimle birlikte çalıştığın her saniye senin için yeni bir sınav olacak " dedi Yeminer.. Efla artık daha az korku duyuyordu...

[Efla]

Memnuniyetle kabul ederim usta diye cevap verdi büyücü. Ã?nceden de söylediğim gibi birşeyler öğreneceğim fırsatı kaçırmam.
Ã?ırak aslında bu kelimenin biraz aşşağılayıcı olduğunu düşündü biran için. Sboşverdi ne dendiğinin neöneemi vardı önemli olan ne öğrendiğiydi.

[findor]

findor efendiye dönerek "zaten herşeyimi geride bırakıp buraya bu işi öğrenmeye geldim verecek başka bir canım var oda ellerinizde buyrun isterseniz" dedi ve gözlerine bak tı efendisinin.....