ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

[LordAriakas]

''Lordum; siz geri dönmeden önce ben bu tapınağa gelmiştim o yüzden beni çok yakından tanıdığınızı zannetmiyorum ama yine de size kesinlikle bağlıyım bundan hiç kuşkunuz olmasın.'' Ariakas lordunu ilk kez görüyordu bu yüzden o kadar heyecanlıydı ki konuı bitirdikten sonra eğilirken tökezledi. Ayağa yeniden kalkarken de Theodorus'a bir bakış fırlatmayı unutmadı.

[Oren_Dautry]

Kalk Ariakas zamanı gelince bağlılığını göreceğim...

[twi]

Twi hızla tapınaktan içeri girdi. Kollarında tuttuğu beden canlı mıydı anlaşılmıyordu.Kucağındaki Elf kızın hertarafı kanrewan içindeydi. TWi ise nefes nefese kalmıştı. İçeri bir bakış attı . Yardım lazımdı. birileri yardım etmeliydi. Ne yapacağını şaşırmıştı ve kızı Lordunun tapınağına getirmişti. Mutlaka birileri yardım etmeliydi. Heyecandan sesine hakim olamamıştı ve yüksek çıkan sesi tapınakta yankılandı.

" Yardım edin. Biri yardım etsin!!!"

[Hükümlü]

"Yok mu bu zavallı elfe yardım edecek bir tane bile şifacı?" Hükümlü şövalye çaresizce etrafına bakındı
"Koskoca tapınakta bir kişi bile mi yok?" şimdi ise öfkeyle bakıyordu çevresindekilere....
"şu kahrolası tağınakta bir tane bile şifacı bile yok öyle mi? Hayır bu şekilde onu ölüme bırakamayız.....
LORD OREN SESİMİ DUY. Ã?NÃ?MDE BU ZAVALLI YARATIğA MÃ?RİTLERİNİN VEREMEDİğİ şİFAYI EYLE. ZAMANSIZ BİR Ã?LÃ?MÃ? ENGELLE. ADALETİ TEMSİL EDİYORSUN, BU ADALETSİZLİğE BİR SON VER. ONUN HAYATINI KURTAR...."

şövalye umutsuzca yakardı Lord Oren'e ve tekrar sessizliğe gömüldü. sesi hala duvarlarda yankılanıyordu hafif hafif...
şimdi cevabı bekliyordu şövalye

[Oren_Dautry]

BİR SÃ?RE BEKLEDİKTEN SONRA HÃ?KÃ?MLÃ?NÃ?N ELLERİ ARASINDA BİR şİSE BELİRDİ İÃ?İNDE PARLAK MAVİ RENKLİ BİR SIVI BULUNUYORDU...

[Hükümlü]

şövalyenin gözleri ışıldadı bir anda...istediği yanıtı almıştı.

şövalye derhal şişeyi meleği ağzına götürdü. İçmesi için başını hafifçe kaldırdı şövalye ve hafif yuıdumlarla az bir az gücü kalmış olan yarı elf yarı melek kıza içirdi sıvıyı....

Artık ne olacağını beklemekten başka çare yoktu...umutla yanıbaşında diz çöktüğ kıza bakıyorud şövalye

[Starfall]

yarımelek gözlerini açtı ve etrafına bakındı..

"yetinhane??"
diye yerinden doğruldu...

[Hükümlü]

"yetimhane mi? Ne oldu? Her şey güvende sen merak etme..." diyerek kızı sakinleştirmeye çalıştı...

[LourdesTr]

Lordunun cevabından kuşkusu olmayan Seahriel bir köşede usulca beklemişti, bir şövalyeye yakışmayan, serserileri andıran bazı yerleri yırtık paltosu üstündeydi ve kukuletasının altındaki yüzünde bir gülümseme vardı.

Bu kişi ilgisini çekiyordu, red edemezdi. Kendisinde melek kanı olmasa bile ismi bir meleğinkinden geliyordu, Yedi Cennet'in Altıncı Katı'nın Lordu Sealtiel'dan... Seahriel, Sealtiel, diye düşündü Kılıç Bilgini. Acaba bu yarı melek...

Düşüncelerinden sıyrıldı.

Kılıcını çıkardı ve incelemeye başladı... Lordunun hizmetine girdiğinden beri kılıcı ve hançeri mavimsi bir ışıkla parlamaya başlamıştı... Sebebini anlayamıyordu. Veya ne işe yaradığını. Ama umursamıyordu da. Bu Lordundandı, önemli olan buydu.

[Unholy]

Yavaş adımlarla Tapınağa Yaklaştı...
Tapınağı inceliyordu alev gibi kızıl gözleri. Labirenti aradı ama tahmin edebiliyor, Adaletin Kaos'u yok edişinin getirilerini biliyordu. Yüzünde belli belirsiz bir gülümseme oluştu Tapınağın Kapısına ilerledi. Tapınağın görkemli kapılarını açtığında görüntüsü ardındaki ışık ile içeri yayıldı. Siyah Kukuletalı pelerinin gölgelerine gizlenmiş gözleri parıldı. Beyaz saçları omzuna dökülüyor ve siyah zırhı ışığı yansıtmıyordu. Sırtında Lord'unun hediyesi görkemli kılıc duruyordu.
Etrafına bakındığında kendini hiç olmadığı kadar evinde hissetti. Tağınağın içindeki Ruhlar ona 'Merhaba' dercesine huzur dolu seslerini yukselttiler. Fısıltılarda inlemeler yok, yerine kutlamalar vardı. Bir çok bedensiz varlık onun bedeni etrafında ona sarılırcasına süzüldü.
Gözleri yerde duran Elf kadınına ve adama odaklandı. Kadındaki o sıkıcı huzuru yakalamıştı.

- Lord Oren'in adıyla... Ölümün eli evinde...

Ruhlar sevinç çığlıklarını tapınağın içinde serbest bıraktığında 'Ölümün Eli' sadece bir anlığına gülümsedi...

[twi]

Twi yarı meleğin ayağa kalkmasına izin vermedi.
"Hayır! Kalkma! Yetimhane yerinde duruyor bir sorun yok. Ama sen yaralısın dinlenmelisin."

[Unholy]

Sakince yerde yatan yarım kanlının yanına doğru ilerledi.Onu kollarında tutan Elfi süzdü. Elfin yüz hatlarındaki endişeyi okuyabiliyordu. Tek dizinin üzerinde Elfin yanıan eğildiğinde şovalye ile gözgöze geldi.
Tanıdık bir yüzmü yoksa geçmişindeki Karanlığın bir oyunumu. şovalyenin elindeki şişeye ve Yarım kanlının çenesindeki renkli sıvı artıklarına baktı.

- Ne ya da kim yaraladı onu...

[LordAriakas]

Ariakas ayağa kalktı ve lordunun emirlerini yerine getirmek için onun önünde eğilerek beklemeye başladı...

[Hükümlü]

Başını kaldırdı şövalye karşısındaki ile yüz yüze gelmek için doğruldu....

"Bir döğüş oldu. Yeminer ile yerde yarı melek kız arasında...yeminer döğüş sonrasında yok oldu lakin kızda oldukça kötü yaralandı. Dolayısıyla bizde onu tapınağa getirdik bir umut yaralarını iyileştirebiliriz diye düşünerek. Kaderin bir cilvesi tapınakta bir tane bile şifacı yoktu...daha sonra ise Lord Oren'in yardımıyla kızı hayata döndürmeyi başardık."

Hafifçe gülümsedi şövalye başarmış oldukları işten dolayı mutluydu. bir hayat kurtamanın ne demek olduğunu unutmuştu sanki....sonra tekrar karşında durana döndü...

"Peki sen kimsin?"

[Unholy]

Dikkatle kadını inceledi. Gözleri parıldayan birer alevmişcesine titrediğinde kafasını kaldırdı ve karşısındaki şovalye ile göz göze geldi. Sorusun cevap vermek için dudakları kımıldadığın Tapınaktaki Ruhların fısıltısı yayıldı tapınağa...

- Ölümün Eli...

Adam kukuletasını geriye attığın bembeyaz saçları döküldü. Elini yavaşça yarım kanlını kafasına koyduğunda bir kaç kadim söz mırıldandı. Elinde kırmızı bir aura parıldadığında kızın üzerindeki yorgunluk duygusu yerini duruluğa bıraktı.