Yüksek Büyücülük Kulesi (RPG) / Sınava Gir

[erethan]

"Hoşgeldin Amras"dedi varlık sesi boşlukta yankılanmıştı,güçlüydü,yanan bir ateşin çıtırtılarını taşıyordu...Amras irkildi kuşkusuz beklediği bir büyüydü alevlerin arasında kalmak,yada herhangi başka bir saldırı,ama üzerine gelen tek şey yaratığın selamı oldu
"Ben gücüm Amras,uğruna herşeyi feda edebileceğini söylediğin güç...ben senden herşeyi istemiyorum Amras yalnızca ruhunu...bunu yaparmısın...güç için ruhunu verirmisin...

[green_eye_of_devil]

Hrisskar bu esrarengiz varlıkla daha fazla uğraşmak niyetinde değildi kendine söyleneni yaptı patikada ilerlemeye başladı ama yinede o varlığı görmek isterdi ve birden durdu ve arkasına baktı ''sizinle tanışma şerefine erimek isterdim hanım efendi bu şerefi bene bahşedermisiniz madem bu ormanı yarattınız benimde sizden öğrenecek birçok şey olabilir tabii bunları benimle paylaşmak isterseniz vede istersem baya eğlencelide olabilirim.''Ama kadın çoktan gitmişti sesin geldiği yerde hiçbirşey yoktu ve yolda sesin geldiği yerde ağaçlar tarafından kesiliyordu.

[Amras__Fefalas]

Bu sınavdan sıkılmaya başlamıştı.Tahmin ettiği herşey yanlış çıkıyor ve kendisinden şüphe etmesine neden oluyordu.Ancak güce olan arzusu herşeyden daha kuvvetliydi."Eğer gerçekten güçsen,gel ve ruhumu al.Güç için herşeyimi veririm dedim, VERECEğİM.Güç benim herşeyim,nefretim ve azmimle birleşince belki de tek dostum olacak.Ve babamın şerefi için bütün orklardan intikam alıncaya kadar da herşeyim olacak.Korkun orklar, KABUSUNUZ GELİYOR"
Bunlar son sözleriydi ve gücü alabilmek istiyordu.Yine de aklında bir şüphe vardı---kimse güce bu kadar çabuk erişemez,bir yerlerde bir tuzak olmalıydı.Ne kadar çabalarsan,o kadar iyi bir ödülün olur! sözünü benimsemişti ve tetikte bekliyordu.

[erethan]

Hrisskar patikada ilerlemeye devam etti,zaman geçtikçe orman seyrelmeye başladı ve bir süre sonra,yürümenin oldukça kolaylaştığı seyrek bir koruluk halini aldı...bir süre sonra ilerde evler gördü Hrisskar,
"nihayet nerede olduğumu öğrenebileceğim" dedi kendi kendine,bu gelişme Hrisskar'ın yorgun bacaklarını yeniden canlandırdı,neredeyse koşmaya başlıyacaktı...ancak yaklaştıkça bu köyde bir tuhaflık sezinledi Hrisskar,köy'de kımıldayan hiçbirşey göremiyodu,"belkide evlerindedirler" diye düşündü içinden...birkaç dakika sonra köyün girişindeydi,hala hiçbir hareket görememişti...evleri dolaştı,kimilerinin kapıları tamamen açıktı ve ev sahiplerinin ortalarda olduğuna dair en ufak bir işaret taşımıyorlardı...en sonunda bir yaşam belirtisi gösteren bir eve yaklaştı...bir kadının hıçkırıkları işitiliyordu...kapıyı açtı...bir kadın 30 yaşlarında,belki güzel ama kir pas içerisinde,ne zamandır yemek yediği bilinmez,ama pek yakın bir zamanda olmadığı belli...derken gözleri buluştu Hrisskarla,önce panik okudu o gözlerde Hrisskar sonra umut,kadın ona doğru koşutu,kendisini Hrisskar'ın kollarına attı,ve bayıldı...

[erethan]

Keyifle güldü yaratık,ürkütücüydü bu gülüş...tehditkardı...Bakışlarını tekrar Amras'a çevirdi,şimdi karşısındakini dikkatle süzüyor gibiydi,"Pekala Amras son bir soru...Ruhunu bana verdiğin zaman sana bahşettiğim gücü kim kullanıyor olacak,senmi yoksa sana sahip olan benmi?"

[Amras__Fefalas]

"Kendime hakim olabildiğim gibi,güce de hakim olabilirim.Senin içimde olman beni pek etkilemez,sonuçta yine BEN senin efendim olacağım.Bu işin içinde karşılıklı yardımlaşma var.Sen bana boyun eğip bana güç verirsen--ben babamın intikamını alacağım,ve sen de hiç görmediğin kadar kan,dehşet ve irade görecek ve katlanarak daha da güçleneceksin.Birlikte kainatı bile yönetiriz.şimdi güç, benimle misin--diil misin?"

Son sözü söylerken kendini keyifle gülerken buldu...

[erethan]

"HAhahaaa...çok safsın Amras...güc'e olan açlığın seni onun getireceklerine karşı kör bırakmış...senin içine girmekmi Hahahahaaa...
sana güç veriyorum Amras...ve ruhuna gelince işime yarayacağı zaman onu alacağım,o güne şimdiden hazırlıklı ol...bildiğini zannediyordum ruhun olmadan var olamayacağını ve o gün geldiğinde ben senin ruhunu aldığımda yok olacağını...Hahahaaa"
Yaratığın kahkahaları Amrasın kulaklarında yankılanırken,karanlık yok olmaya başladı...az önce yaratığın olduğu yerde şimdi Erethan duruyordu
"tebrik ederim büyücü...umarım verdiğin karar seni mutlu etmiştir...artık bu diyarın hak sahibi büyücülerinden birisin..." ellerini ileri doğru uzattı erethan az önce boş olan ellerinde şimdi siyah bir cübbe duruyordu...Amras'ın cübbesi...

[green_eye_of_devil]

Hrisskar kadını usulca yere bıraktı ve köye bir göz gezdirdi köy harap olmuştu her hangi bir yaşam belirtisi görmemişti kadına başka.Kadın haretket etmeye başlamıştı hrisskar tekra kadına dödü ve ''şimdi nasılsınsız hanım efendi''kadını doğrulmasına yardım etti üstü başı kir içindeydi ''yüce tanrılar adına burada neler oldu böyle ve siz kimsiniz''bir an aklına ormadaki ses geldi bunu yapan o olmalıydı ama neden bu insalardan bu löyden ne istemiş olmalıyıdı?Belkide o değildi bunu bilemezdi bunu sadece zaman bilebilirdi zamanı gelince bunu kimin yaptığını öğrenicekti.

[erethan]

Kadın deliliğin eşiğinde gibiydi...sözleri çılgın bir beynin ürünüydü sanki anlamsız yan yana getirilmiş kelimelerden ibaret..."Yardım...şey...herkezi...herkezi...ah tanrılar adına...çocuğum" durakladı kadın "çocuğumu bulun iyi efendi çocuğumu bulun..."

[Amras__Fefalas]

"Ruhumu almaya geldiğin gün GÃ?Ã?,ne kadar saf olduğumu göreceksin.O zaman bugüne lanetler yağdırcaksın!".Bunlar erethan gelmeden önce söylediği son sözlerdi.Amras gururla dolu bir şaşkınlıkla Erethan'a bakıyordu ve cevap verdi: "Varolmamın tek amacı bu efendi Erethan.Bu uğurda bir gün ruhumu kaybedeceğim(yada en azından KÃ?Ã?Ã?K bir tehlike atlatacağım) ama bu şekilde ölmek bir şereftir.Babamın öcünü aldıktan sonra huzur içinde ruhumu teslim edeceğim ve bir gün çocuklarım geldiğinde ben ruhumu ve gücümü onlara devredeceğim."

Sonra yavaşça siyah cüppesine uzandı.Görüntüsünden etkilenmişti.Ve başbüyücü Erethan'a tekrar döndü:"Sizden bir ricam var başbüyücü Erethan.Yeminer gittiğine göre benim en az onun kadar güçlü bir shalafi bulmam gerek ve sizden benim hakkımda efendi Eldarin ile konuşup konuşamayacağınızı merak ediyordum..."

[erethan]

"bu konuda endişen olmasın Amras...bu sınavı veren herkes konsey yöneticileri tarafından çırak olarak alınıyor zaten,şu andan itibaren Eldarin senin shalafindir"

[Ereshin]

Ereshin şaşkınlığını kısa sürede attı. sakin ve dikkatli olmalıydı. çevresine bakındı göz alabildiğine mezarlar vardı. Ereshin düşünüyordu ama bildiği hiçbir mezarlık bu kadar büyük değildi. Asasını elinde hazır tuttu ve dilinin ucunda bir saldırı büyüsü şekillenmek üzere bekliyordu. Mezar hırsızları için rabet gören bir yer olmalıydı burası ve daha kimbilir ne uğursuz yaratıklar içinde. kendisini fiziksel hasardan koruyacak olan bir büyüyü şekillendirdi ve mezarlar arasında gezmeye başladı. Bu sırada isimlere bakıyordu insan isimlerimi diye........

[green_eye_of_devil]

Hrisskar sabırla kadını sakinleşmesini bekledi yadım edebilmesi icin daha mantıklı cevaplar ihtiyacı vardıkadını sakinleştirmek biraz zamanını aldı sonuda kadın sakinleşmiş ve bilinci yerine gelmişti ''şimdi hamın efendi size birkeç soru sorucam bunlara doğru cevap verinki size yardımcı olabileyim şimdi

Ã?ncelikle kimsiniz ve burası neresi bunları size yapankim''hrisskar bu sorunu cevabını tahmin edebiliyordu ormadaki elf ama belkide başkasıdır.''Hrisskar kadına döndü ve biraz bekleyin kasabaya doğru yürmeye başladı içinde burada birşeyler bulucağına adir bir his kasabay girdiğinde görünüşte birşey bulamdı bunu üzerene ufak bir büyü ile etrafta bir büyü gücü aradı amacına ulaşmıştı bir yerden bir büyü yayılıyordu ve oraya hızla ilermeye başladı.

[Eldarin_]

Ereshin şaşkınlığını kısa sürede attı. sakin ve dikkatli olmalıydı. çevresine bakındı göz alabildiğine mezarlar vardı. Ereshin düşünüyordu ama bildiği hiçbir mezarlık bu kadar büyük değildi. Asasını elinde hazır tuttu ve dilinin ucunda bir saldırı büyüsü şekillenmek üzere bekliyordu. Mezar hırsızları için rabet gören bir yer olmalıydı burası ve daha kimbilir ne uğursuz yaratıklar içinde. kendisini fiziksel hasardan koruyacak olan bir büyüyü şekillendirdi ve mezarlar arasında gezmeye başladı. Bu sırada isimlere bakıyordu insan isimlerimi diye........

isimlerin çoğu ereshin in hiç duymadığı türdendi.
'tylharim heartline'
'zymendar nightwielder'
'kiraneth lekt nirem'
bunların hiçbiri tanıdığı bir isim değildi.bir başkasına yöneldi.
'erethan _the archmage_'
ereshin gözlerini ovuşturdu.bu olamazdı.
'abim!!!...' diyebildi , ama bu olamazdı!
'ama nasıl olur?...'
ancak bu sözleri sarfedebildi.çenesini kontrol edemediği bi titreme sardı.tüm vücudu titriyordu.
dizlerinin bağı birden çözülüverdi.mezarın üzerine yığılıp kaldı.toprak bütün vücudunu sarmıştı.sadece tek birşey aklından geçiyordu.
nasıl ölmüş olabilirdi!!!
ve titreyen dudaklarının ardından şu kelimeler sarfediliyordu.
'hani...hani bana büyüyü öğreteceğine söz vermiştin abi!!!...'

[erethan]

Hrisskar sabırla kadını sakinleşmesini bekledi yadım edebilmesi icin daha mantıklı cevaplar ihtiyacı vardıkadını sakinleştirmek biraz zamanını aldı sonuda kadın sakinleşmiş ve bilinci yerine gelmişti ''şimdi hamın efendi size birkeç soru sorucam bunlara doğru cevap verinki size yardımcı olabileyim şimdi

Ã?ncelikle kimsiniz ve burası neresi bunları size yapankim''hrisskar bu sorunu cevabını tahmin edebiliyordu ormadaki elf ama belkide başkasıdır.''Hrisskar kadına döndü ve biraz bekleyin kasabaya doğru yürmeye başladı içinde burada birşeyler bulucağına adir bir his kasabay girdiğinde görünüşte birşey bulamdı bunu üzerene ufak bir büyü ile etrafta bir büyü gücü aradı amacına ulaşmıştı bir yerden bir büyü yayılıyordu ve oraya hızla ilermeye başladı.

Büyünün kaynağına doğru ilerledi Hrisskar...Kaynak bir süre sonra farketti büyü heryerdeydi...Ormandaki varlık geldi aklına...ne demişti...ormanı kendisinin yarattığını...büyüsünün faydasız olduğunu anladı Hrisskar bu kadar yoğun büyü içeren bir yerde her taraf mavi mavi ışıldarken ne bulabilirdiki...o sırada sırtında bir dokunuş hissetti,konsantrasyonunu bozan bu dokunuş büyüsü üzerindeki hakimiyetini kaybetmesine sebep oldu,heh önemide yoktu nasıl olsa...döndüğünde kadını gördü,kendisini biraz daha toparlamış gözüküyordu,"Lütfen efendim oğlum ona yardım etmelisiniz,onuda aldı herkesi aldığı gibi"