ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

[calis]

Tapınağın içerisindde bi kahka yankılandı
-hayır oren asıl kaybeden sensinnnn.
Daha sonra aynı kahkaha tekrar duyuldu ve tapınak sessiziliğe gömüldü tek ses rüzgarın uğursuz sesi idi.

[high_elf]

Vilthas tam tapınaktan çıkıyorken tapınağın içersinde yankılanan sesi duydu.. Daha sonra bu ses yerini, ugursuz, insnın kanını donduran bir sessizlige bıraktı.. Vilthas bu cıglık üzerinde fazla durmayarak on kasabaya dogru ilerlemeye basladı.

[Oren_Dautry]

RP DIşI: bir tapınak bekcisi seçeceğim.. bir savaşcı..ilgilenenlere duyurulur.. şu anda ne bir rahibim var ne de bir tapınak şovalyem tapınağımda kavak yelleri esiyor.. sadece arada gelen inananlarım var..bundan böyle tapınakta 1e1 cvp vermeyeceğim çünkü ama bir takım işaretler yollayabilirim bunun dışında bir sözcü arıyorum. tapınağı bekleyecek ve koruyacak aynı zamanda benim adıma konuşacak birisi..
avatar olarak bazı yerlerde görülebilirim ancak bundan böyle başrahibim ve seçilmişlerim dışında kimse beni göremiycek. çok özel durumlar olabilir .. bu uygulamaya geçiş sebebim 1 e1 yapılan kjonuşmalar nedeni ile tanrılık kavramının etkisini ve korkutuculuğu yitirmesinden dolayı yapıyorum, Ã?NEMLİ NOT: diğer tanrılar da bu uygulamaya geçecekler..

[KAOS]

Kaos sonunda araadığı yeri buldu ölüm ün tapınağı
-Ey yüce lord sesi mi duy ve beni inannaların arasına al.Sana bağlılığımı sunmaya geldim.

[high_elf]

Vilthas on kasabaya doğru giderken aklına birşey takılmıştı.. şu anda tapınağın bir başrahibi yada bir seçilmişi yoktu.. Acaba ben olabilir miyim? diye düşünmeden edemedi.. Etrafına baktı, ağaçlara, kuşlara, hayvanlara, hepsinde bir ölüm görüyordu, ama bu da zamanın adaletiydi diye düşündü.. Ve tekrar tapınağa dönmeye karar verdi.. Yol kısaydı, zaten fazla uzaklaşmamıştı tapınaktan.. Tapınağa vardığında aniden durdu, evet düşündüğü gibiydi, tapınağın hiçbir temsilcisi yoktu.. Aslında sadece inanlar vardı, ama yetkili kimse yoktu.. Bunun üzerine kararını verdi Vilthas, bir inanandan daha fazla rol almak istiyordu Lordu için.. "Lord Oren, duy isteğimi, sana tapıyorum, sana yalvarıyorum, senin de bildiğin gibi hiçbir temsilcin yok bu dünyada şimdilik.. Beni, senin sadakatli inananını elçin olarak seç, sana dua ediyorum, Adalet Dağıtıcısı.." diye bitirdi konuşmasını Vilthas, etrafında hiçbirşey duymuyordu, tamamen tanrısına odaklanmıştı..

[high_elf]

Vilthas'ıs zihninde bir ses yankılandı, herşeyi gören bir zihnin sesi, Vilthas'a sesleniyordu o yüce varlık, "Bu işin sorumluluğunu alabilecek misin? Buna gücün yetecek mi?"... Vilthas da yine zihninde cevap verdi, "Lordum, benim imanım, en büyük öğretmenimdir, belki yeterli değilimdir ama imanım zamanla bu açığımı kapatacak.. Tecrübe diyeceksiniz Lordum, evet yine siz haklısınız, ama zaman gösterecek.. Lord, bir bekci, bir korucu gerek tapınağımıza.. Lord Oren, adaletin tanrısı, sizden yargınızı tarafsız bir şekilde vermenizi istiyorum, bunu tekrar sizden dileniyorum.." Tekrar beklemeye başladı, içindeki tereddütleri bir kenara bıraktı..

[KAOS]

Kaos artık tapınağa kabul edilmişti.Fakat şimdi diyara ölümü yaması lazımdı.
-Ey 10towns sana sesleniyorum bundan böle artık benim adım ölüm artık ölümün şovalyesi die anılıcam.Ve arkasında duran elfe dikkatini çekti
-nelerden bahsediosun zavallı elf buranın bir seçilmişe bir koruyucuya ihtiyacı varsa bu ben olmalıyım dedi.

[KAOS]

Koskaca 3 metrelik adam tekraar yere doğru eğildi
-tekrar sana sesleniyorum yüce lord oren 10 towns a ölümü ve adaleti yaymam için beni seçilmişin yap.Dedi v e elfin yanına gitti Ölümün şovalyesinin yanında elf in cüceden farkı yoktu.

[high_elf]

Uzaklardan bir ses duyud, sanki rüzgarla taşınan bir fısıltı gibi... Vİlthas bi anlam veremedi, ve tekrardan dikkatini zihnindeki o yüce sese verdi.. Zihninde bir sürü görüntü belirdi, ilk önce geçmişi hakkında, annesinin ölümü hakkında, diyarlardaki ilk günleri hakkında, daha sonra da gelecek hakkında.. Ama tabiki bunların gerçekleşip gerçekleşmemesi onun seçimlerine bağlı olacaktı, aynı başarılı olup olmayacağı gibi..
Daha sonra boşluktan bir ses geldi, onun kabul edildiğine dair..

Bir anda gerçeğe döndü, etrafını tanıyamadı, ama daha sonra bir bronz heykelin parıltısı gözüne ilişti, Lord Oren'in heykeli.. Dileği kabul edilmişti ve artık Lord Orenin sözcüsüydü artık, tapınaktan sorumlu kişi olumştu artık.. Vilthas son kez şükranlarını belirtmek için bir dua etti Lord Oren'e ve tapınağın girişine yöneldi, gelen biri var mı diye bakmak için..

[high_elf]

Bir anda 3 metrelik bir şavaşçı gözüne ilişti.. İlginç diye fısıldadı Vİlthas, böyle cüsseli bir adamı nasıl gözümden kaçırırım.. Yavaş adımlarla yanına adamın geldi Vilthas, ve bir an duraksadı.. Bu adam o sesin sahibiydi, seçilmiş olmayı isteyen adam.. Vilthas elini sakalına götürdü, ki bu onun aklında birşeyler olduğunu işaret ediyordu.. Daha sonra hükmünü verdi Vilthas:

"Savaşçı adın kaos olmalı, evet herkesin istekleri vardır; ama onların da bir sınırı olmalı değil mi.. Evet tapınağa kabul edildin ve çok yararlı olacağına inanıyorum ama seçilmişlik için biraz erken değil mi sence de bu kadar tecrübesizken.. Bundan böyle sen de bir adalet şövalyesisin ve şu beş hükümü de aklında tut, bunlar bizim tapınağımızın kurallarıdır:

1- Ölüm bir ceza olduğu kadar bir hediyedirde
2-Yaşam size verilmiş birer hediyedir
3- Ölüm rastgele dağıtılmamalıdır
4- Bir savaşcı onurlu olmalıdır, silahsız birine kılıç çekmez ya da kılıcı haksız ve boş yere sallanmaz.
5- Gereksiz savaş yapılmamalıdır...."

diye bitirir Vilthas kaos hakkındaki hükmünü.. Daha sonra kaosun tepkisini beklemeye başlar, eli ise kahverengi cüppesine gider, onu bilenler bunun onun sabırsızlığına bir işaret olduğunu bilirlerdi..

[Horcoel_Baator]

Horcoel tapınaga sonunda ulaşmıştı.Atından yavaşça inen yarı elf yaşadıgı acı dolu günleri düşündü.Babasının ölümü onu çok sarsmıştı.İçi acı ve kinle dolu olmasına ragmen bütün bunları aşmasınıda bilmiş,kendini onur ve adaletin havuzunda yıkamıştı.Gerçi savaş konusunda henüz tecrübesiz olmasına ragmen korkusuzdu.Ölüm dahil gelen hiçbirşeyden korkmuyordu.Tek korkusu onursuzca bir ölümdü.Sonra düşünmeyi bıraktı.Derin bir nefes çekti ve biri uzun biri kısa olmak üzere kılıçlarını çekerek önündeki topraga sapladı.Yavaşça egildi ellerini dizlerinin üstüne koydu ve bagırdı.
Ey yüce adalet tanrısı Oren.Kabul buyurursan senin bize gösterdigin yolda ölüm acı yada ne pahasına olursa olsun yılmadan,gücenmeden yürümek istiyorum.Adaleti ve pahasında gelcek herşeyi..Kabul edersen tüm kalbim ve ruhumla sana ve adaletine baglılıgımı sunuyorum.
Bunları söyledikten sonra yutkunan yarı elf kendini biraz da olsa rahatlamış hissetti.Başını öne eğdi ve kıpırdamadan beklemeye başladı...

[high_elf]

Vilthas tapınağın dışından birinin Lord Orene yakardığını duydu.. Evet bir inanan daha diye düşündü Vilthas, tapınak yavaş yavaş dolmaya başlıyor.. Seri adımlarla tapınağın girişine ulaştı, ve orda kendisi gibi bir yarı elf gördü, diz çökmüş ve Lord Oren'e bağlılığını sunan..

"Hİçbir kimsenin önünde başını eğme savaşçı bu tanrın bile olsa.." dedi Vilthas hafifçe, "Ben, Lord Oren'in sözcüsü olarak bağlılığını kabul ediyorum savaşçı, gel içeri, burası artık senin yuvan.." diye ekledi savaşçının şaşkın bakışı karşısında..

[Horcoel_Baator]

Horcoel başını yavaşça kaldırdı ve yarı elfe saygıyla baktı.İçi kabul edilişinden dolayı kıpır kıpır olmuştu.Ayaga kalktı.Sözcünün lafları üzerine bakışlarını sertleştirdi.Kendini çabucak toparladı.Zayıf görünmemeliydi zayıf degildi..Zarif bir haraketle kılıçlarını yerden çekerek kınlarına yerleştirdi ve yarıelfe dogru yürümeye başladı.

Artık kılıcım ve adaletimle emrinizdeyim lordum dedi.Ve yarımelfle beraber tapınagın kapısından içeri girdi.Bir an için duraksadı aklına babasının yüzünün ölmeden önceki yüz ifadesi gelmişti.Artık orklar kimseyi öksüz bırakamayacaklardı...

[high_elf]

Vilthas karşısında duran yarıelfi inceledi, ne kadar da kendisine benziyordu.. Diyara ilk geldiğinde o da aynı Horcoel gibiydi, tecrübesiz ama kendinden emin..

"Evet, artık sen de bir adalet savaşçısı olduğuna göre 5 hükmümüzü sana hatırlatayım" dedi ve eliyle savaşçının anlayamadığı birkaç hareket yaptı, bir anda havada şu kelimler süzüldü..

"1- Ölüm bir ceza olduğu kadar bir hediyedirde
2-Yaşam size verilmiş birer hediyedir
3- Ölüm rastgele dağıtılmamalıdır
4- Bir savaşcı onurlu olmalıdır, silahsız birine kılıç çekmez ya da kılıcı haksız ve boş yere sallanmaz.
5- Gereksiz savaş yapılmamalıdır..."

[Horcoel_Baator]

Horcoel havada şekillenen kelimeleri görünce bir an şaşırdı ancak kendını kısa sürede toparladı.Hükümleri dinledikten sonra başını olumlu anlamına gelecek şeklinde salladı.Ve şunları söyledi
Bundan böyle hayatım,onurum,şerefim bu düsturlara bağlı olarak geçicektir.Ölümü bana verilen bir hediye olarak kabul edicek,
Yaşamımın degerini bilecegim.Kimseyi sebepsiz yere öldürmeyecek,Silahsız birine kılıç çekmeyecegim.Kılıcımı sallamamın mutlaka bir nedeni olacak,Ve gereksiz savaşlara girmeyecegim dedi.

Sözcü yarımelfi incelemeye devam ediyordu.Ama yüzünden savaşçıdan duydugu laflardan memnun oldugu anlaşılıyordu..