ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

Slach · Post by **Slach** » Fri Dec 10, 2004 3:15 am

Sonunda bulmuştum . GÃƒ?CÃƒ?N VE ADALETİN TAPINAğI ustamin dileği olmuştu. ustam Tirrm de bu tapınağa gelmek isterdi ama çok yaşlı ve güçsüzdü ustam kendi hayallerinin peşinde beni gönderdi .
artik içeri girme zamanıydı duvarlarin arkasinda benim ve ustamin hayalleri vardi.
merdivenleri gördüM ve yavaşça tirmanmaya başladim içimde bir korku vardi ya Oren beni kabul etmezse
Sonra ustami düşündüm bana vediklerini. o , ben daha küçükken benim için kendini tehlikeye atmişti ve neredeyse hayatini kaybediyordu. ben bu tapinağa hiç değilse onun için girmeliydim.
Son basamağa çıktım ve tüm nefesimle bağırdım

EY GÃƒ?CÃƒ?N VE ADALETİN TANRİSİ BENİ TAPİNAğİNA KABUL ET , KABUL ET Kİ SENİN İÃƒ?İN KANİMİN SON DAMLASİNA KADAR SAVAşABİLEYİM....

Oren_Dautry · Post by **Oren_Dautry** » Fri Dec 10, 2004 3:59 am

Heykellerden biri yeni gelen savaşcıya döndü, bir kadın savaşcı heykeliydi..

"Tapınak herkese açıktır yabancı...sen tapınağı sev tapınakta seni sevsin..."

Slach · Post by **Slach** » Sat Dec 11, 2004 2:16 am

heykellerin hareket ettiğini görünce şaşırdım. kendi kendime aptal seni tanrimi karşilayacak diye düşündüm. kapidan içeri küçük adimlarla girdim.uzun ve karanlik bir koridor.
etraf sesizdi. sanki yillar önce terkedilmiş gibi ama eşyalar bunu yalanlar gibiydi. bi süre yürüdüm ama ne kadar yürüdüğümü bilmiyordum.

Oren_Dautry · Post by **Oren_Dautry** » Sat Dec 11, 2004 6:17 am

uzun bir koridor geniş bir salona açıldı ortada duran boş bir taht ve etrafa çeşit çeşit heykeller....

Tapınak boş gözüküyordu..

Slach · Post by **Slach** » Sat Dec 11, 2004 7:26 am

Tapinak bomboş olamazdi. Birden şüphelenmeye başladim .Hirsizlarla dolu bir şeyirde yaşayabilmek bunu gerektirirdi. Belki bir sınavdaydım belkide tapınak acele bir iş için herkez ayrimişit. Ama hepsimi ? Bir süre düşündükten sonra sınav olduğuna kenidi içimde karar verdim. Zaten Oren önüne gelen herkezi tapinağına kabul etmezdi herhalde. Heykelleri iyice incelemek için işik büyüsü kullanip kullanmama konusunda düşündüm .Belkide bu Orene bir saygizilik olurdu diye aklimdan hemen sildim. Fazla merak duygumu yok etmeliydim. Tahta doğru yaklaştim bu Orenin tahti olamliydi. Tahta yaklaştim ve önünde eğilerek sözlerime başladim.
YÃƒ?CE TANRİM BENİ EVİNE KABUL ETTİğİN İÃƒ?İN SANA şÃƒ?KRANLARİMİ SUNARİM. BURAYA SENİN ADİNA ,SENİN VERDİğİ GÃƒ?CÃƒ?NLE SAVAşMAYA GELDİM.

Oren_Dautry · Post by **Oren_Dautry** » Sat Dec 11, 2004 8:02 am

başka bir heykel cvp verdi...
Lorda dua etmek için bir sunağa ya da tapınağa ya da tahta ihtiyacın yok... o seni heryerde duyar...

ayrıca o taht eski başrahip BUrock 'un tahtıdır..

Slach · Post by **Slach** » Sat Dec 11, 2004 8:49 am

heykelin söylediklerini duyunca kendimi aptal gibi hissettim.tahta bakilirsa yillarca oturulmamiş gibiydi sağa sola bakarak bu tapınağın güncelerini araştırmaya başladim...

high_elf · Post by **high_elf** » Mon Dec 13, 2004 12:36 am

Vilthas uzun yoldan geliyordu... Ne kadar süre olmuştu cehennemden çıkan insanların toplandığı yerden ayrılalı... Belki bir saat belki de iki.. Zaman kavramı yokolmuştu beyninde.. Tek bildiği tapınağa gidip on kasabanın yeniden inşasına yardım edecek insanlar bulması gerektiğiydi.. Damağı kurumuştu, ve de vücudu ona isyan etmeye, onu açık açık reddetmeye başlamıştı, ufukta tapınağı gördüğünde.. Lorduna bir dua fısıldadı... Vücuduyla bir süre daha tartıştıktan sonra biraz daha gayret göstermesi için ikna etmişti ayaklarını..

Tapınağa yaklaştığında kapının açık olduğunu gördü, ki genelde tapınağın kapısı açık tutulmazdı.. Yeni birisi gelmiş olmalı diye tahmin yürüttü Vilthas, bu iyi bir haber..

Kapıdan adımını içeri atar atmaz gözünden birer gözyaşı süzüldü.. Tekrar evine dönmüştü.. Biraz sessiz kaldıktan sonra ilerde heykellerin bulunduğu yerde birinin durduğunu gördü.. Oraya ilerlemeye başlamadan önce avlunun ortasındaki çeşmede yüzünü yıkadı, bu Vilthası kendisine getirmişti..

Heykellerin yanında bulunan kişinin yanına yaklaştığında konuşmaya başladı ciddi bir sesle:

"Lord Oren'in tapınağına hoşgeldin.. Ben Vilthas Eralinder, Lord ORen'in sözcüsü.. ya sen?"

Slach · Post by **Slach** » Tue Dec 14, 2004 12:55 am

''Selam sana Adaletin Sözcüsü.''Benim adım Alfred Coldsword.''Ben bir rahibim ve Oren için sizinle birlikte savaşmaya geldim''.Elf yorgun görünüyordu.Ne oldugunu sormaya tereddüt ettim.Yanına yaklastım ve elfin vücudunda yara varmı diye bakmaya başladım.

high_elf · Post by **high_elf** » Tue Dec 14, 2004 3:43 am

Vilthas karşısında duran insanın bir rahip olduğunu duyunca bir anda yüzüne bir gülümseme geldi.. Bir rahip tam da aradığı kişiydi... Rahibin üzerinde yara olup olmadığına baktığını görünce acı bir sesle konuşmaya başladı Vilthas:

"Bulamayacaksın vücudumda en küçük yara izi.. Boşuna gücünü benim üzerimde harcama.. Yaralarımı kalbimde taşıyorum.. İçim on kasabanın kaybından kan ağlıyor.. Özüntüm içimi eritiyor.. *Biraz duraksar* Senden istediğim hazırlanman be dinleyorken.. Orada iyileştirmen gereken bir sürü kişi var.. Yarın güneş tepeden bize gözünü kırptığında yola çıkacağız bu arada beni takip seni odana götüreyim.." diye bitirdi ve yavaşça piramit şeklindeki binaya yürümeye başladı..

Adaletin sembolüyle süslü kapıya vardıklarında içini bir huzur doldurdu.. Koridor garip bir biçimde mavi ışıkla aydınlatılıyordu.. Vİlthas rahibin kendisini takip ettiğinden emin olmak için bir kez geriye baktı.. Kordiorun sonundaki odayı gördüğünde aniden durdu ve sağdaki odanın kapısını açtı hızlıca.. İçerde hiçbir pencere yoktu, sadece bir mum ile aydınlatılıyordu..

"İşte odan burası... Bu gece dinlenebildiğin kadar dinlen..." dedi Vİlthas, rahibe işaret ederek..

Sonra kapıyı yavaşça kapattı, ve kendi odasında, koridorun sonundaki odaya yürüdü sallana sallana.. Her ne kdar rahibe göstermek istediyse de bu yolculuk onu bir kat daha yormuştu.. Kapıyı açtı, ve eski ahşap yatağa attı kendini, uykunun gelip onu yorgunluğundan ayırmasına izin vererek..

Logan · Post by **Logan** » Tue Dec 14, 2004 4:33 am

logan yanında ki paladinle gitikçe tapınaga yaklaşıyorlardı tapınaga vardıkça içine bir huzur doluyor her adımda biraz daha güçleniyordu sanki.
etrafına baktı ormanda bir ceylanı gördü zıplıyordu onu gördükçe içi dah bir mutlu oluyordu .
Horcoel ''üzülme dostum ozan şu anda huzur içinde dragonfire ın tapınagında...''
sonunda tapınagın heybetli görünüşü görüş acısına girmişti loganın biraz daha ilerledikçe yanında bir kale ve kalenin tepsinde bir flama görüyordu logan en son ayrıldımızda bu kale yoktu diye düşündü...
artık flamada görünüyordu bir tapınak ve tapınagın arkasında bir kılıç vardı tapınak orenin tapınana çok benziyorudu logan ilerledi meraki iyice artmıştı logan kendindeki flama ile aynı oldunu anladı Horcoel döndü ''bu kale acaba ???'' ilerledikçe kale nin önünde bir at gördü bembeyaz bir atı gördü at atı cok sevmişti savaş atıydı büyük ve besili bir atı kaleye girdi kalede loganın filamaları ile doluydu büyük olmasada bir kale idi kalenin kendine verildini anladı ''saolun lordum '' atın yanına gitti atı okşadı at onda hiç korkmamıştı bile bu onun kaderi olan atıydı tanrısı tarafında hediye olarak verilen bir atı atta loganını sevmişti okşamalarına karşılık veriyordu....
at bembayaz ve bembeyaz yeleri vardı...
Horcoel döndü ''tapınaga git ve tören için hazırlan asker yoksa tapınak şovalyesimi demeliyim ''
Horcoel yüzü birden güldü...

Horcoel_Baator · Post by **Horcoel_Baator** » Tue Dec 14, 2004 4:59 am

Horcoel şaşkınlıkla kalakalmıstı olanlar karsısında..Kale..Loganın kalesi idi demek..Horcoel gülümseyerek dostuna baktı..Logan beyaz atın yanına gidip başını okşuyordu bu sırada..Birden kendisine döndügünü farketti Loganın atı bırakıp..
''Tapınaga git tören için hazırlan asker..Yoksa tapınak şovalyesimi demeliyim''
Horcoel bir an şok geçirdi ama kısa sürede kendisini toparladı..Oren in seçilmiş savaşçıları arasına alınıyordu demek..Gülümsemeye başladı..''Teşekkürler Lordum''dedi içinden..Logana döndü ve kılıcını saygıyla çıkarıp önünde eğildi..Gülümsüyordu..
''Emriniz başım üzerine lordum'' dedi ve tapınaga dogru yola çıktı..
Horcoel tapına koşar adımlarla geldi..Avludan geçti ve kapıdan içeriye girdi..Vilthasın onun için hazırladıgı odaya girdi..Sırtındaki kemer kınını çıkarttı..Ve uzun kılıcının baglu bulundugu kını beline astı..Üzerine baktı..Deri bir zırh törene uygun olmazdı galiba diye düşündü..Yatagının yanına bıraktıgı sandıgı inceledi..Ailesinden kalan sandıgı..Tapınaga getirdigi yadigarlarını..
Sandıgı açtı ve elfçe altın işlemelerle dolu alev mavisi renginde bir cübbe ile aynı renk ve işlemelerle dolu pelerini çıkarttı..Oldukça eski yadigarlardı bunlar..Cübbeyle pelerini silkeledi..Toz yoktu..Elf kumasu kir pas tutmazdı..
Horcoel Üzerine cübbesini ve pelerini giydi.Aynada kendisine bir defa baktı..Uzun Kılıcının kınını cübbenin üzerinden sag bacagına astı..
Artık Hazırım diye düşünerek Loganın gelişini bekleyeme başladı..

Slach · Post by **Slach** » Tue Dec 14, 2004 5:00 am

Odamdan pek memnun değilim güneş ışığı almayan odalardan nefret ederim ama en azından şimdi dinlenebilirim... Üzerimdeki ağır zırhla ve bu çantayla bu kadar yol dayanmam bile bir mucize.
zırhımı çıkarana kadar bayağ bir süre geçti mum yarisina gelmiş bile..
Sanirim hiç bir şey yapacak durumum yok biraz dinlanmem gerek.

Logan · Post by **Logan** » Tue Dec 14, 2004 5:50 am

[LOGAN]:
logan kalesinde cıkıp tapınagadogru gitmeye başaldı tapınağa girdiginde tanrısına şükreti burda oldugu için Horcoel avluda bekledini gördü yanına gitti.
"hazırmısın savaşcı?"
[Horcoel Baator]:
Horcoelin içini derin bir huzur tabakası doldurmustu..Tapınak ona daha önceleri hiç bu kadar görkemli görülmemişti sanli
[Horcoel Baator]:
Logana dogru dondu 'hazırım efendım''
[LOGAN]:
''bana güveniyorsun dimi asker''
[Horcoel Baato]r:
''Herzaman efendim ''Horcoel sagıyla karısık bir ifadeyle gülümserken..''Size olan güvenim ve sadakatim sonsuzdur..''
[LOGAN]:
bende sana güveniyorum beni yüz üstü bırakmıyacanını biliyorum orene olan bağlılgın ve sadaketin bu törenle sana bahşedilecek hediyeyi grula taşıcanı ve orene sadık kalcana onurun üzerine yemin etmeni istiyorum
[Horcoel Baator]:
Horcoel Loganın sözleri üzerine gururlanarak Tapınak sovalyesi liderine baktı..''Sözleriniz beni onurlandırıyor Lordum''sözü çıktı agzından...Bir an için etrafına bakındı şovalye..Tapınakta artık kendini daha bir hoş hissettigini farketti..Tanrısına daha bir yakın hissettigini farketti.. Sonra Logana döndü ve uzun kılıcını çıkartarak dizleri üstüne çöktü..
[Horcoel Baator]:
''Burada Tapınak Sovalyesi Logan ın ve Huzurunda Size bir kez daha hizmetimi sunuyorum.''dedi paladin..Bana layık görülen bu hediyeye layık olacagıma onurum üzerine yemin ediyorum''
[LOGAN]:
'' savaşcı ayağa kalk ayağa kalk ki bu onur sana verirken ayakta ol ki görevini yaparkende ayakta ol sadace oren önünde diz çökeceksin şovalye ''
loganı kılıcını çekti

[Horcoel Baator]:
Logan ın sözleri üstüne Horcoel Ayaga kalktı..Logan ın gözlerindeki ifadeyi yakalamıstı sovalye..''Peki Lordum''dedi ve Loganın önünde olacakları beklemeye başladı...
[LOGAN]:
logan kılıcını ters çevirdi kabzasında tutarak Horcoel Baator un kalbine üstüne koydu kabza yavaş yavaş parlamay başlıyordu
''benimle beraber tekrar et şovalye''
Ölüm bir ceza olduğu kadar bir hediyedirde
[Horcoel Baator]:
Ölüm bir ceza olduğu kadar bir hediyedir de diyerek tekrarladı Horcoel..
[LOGAN]:
Yaşam size verilmiş birer hediyedir
[Horcoel Baator]:
Yaşam size verilmiş birer hediyedir..Horcoelin içinde daha önce tatmadıgı bir duyguyu hissetti bunları söylerken..Huzur vericiydi..
[LOGAN]:
Ölüm rastgele dağıtılmamalıdır
[Horcoel Baator]:
Ölüm rastgele dağıtılmamaladır..
[LOGAN]:
Bir savaşcı onurlu olmalıdır, silahsız birine kılıç çekmez ya da kılıcı haksız ve boş yere sallanmaz.

[Horcoel Baator]:
Bir savaşçı onurlu olmalıdır,silahsız birine kılıç çekmez ya da kılıcı haksız ve boş yere sallanmaz...
[LOGAN]:
Gereksiz savaş yapılmamalıdır...."
[Horcoel Baator]:
Gereksiz savaş yapılmamalıdır...
[LOGAN]:
'' tapınak şovalyesi seni kılıçsız bırakmıyacam sende beni bırakmasın bunu biliyorum bu 5 kurala uydugun sürece inacını korudugun sürece oren ve ben seni daima koruyacaz''
[Horcoel Baator]:
Horcoel başıyla onaylayarak beklemeye devam etti..Kanında bir kaynama vücüdunda karıncalanma hissediyordu..
[LOGAN]:
''şovalyeliğin şanını göklere yükseltecegiz sırt sırta savaşcagız orenin misyonunu kendi misyonumuz kabul edip yayacagız şovalye''

[Horcoel Baator]:
Loganın bu sözleri kalbini cesaret ve umut ile doldurmustu..Kalbinde ta derinlikte Oren inancının gittikçe yayılan bir ateş gibi vücudunu kaplamaya başladıgını hissetti..Başını Logana dogru tutarak..''Ruhum ve vücudum bana izin verdigi sürece yanınızdayım Lordum dedi.''Logan a baktıgında sanki Oreni görüyordu şovalye..Bu bakıslardan etkılenmemek imkansızdı..

[LOGAN]:
logan kılcını Horcoel Baator kalbinden kaldırıdı ve ''aartık tapıan şovalyesisi oldun dostum''kılıcını Horcoel Baator kalbini üstünden kaldırdı ve o anda orenin loganı kutsadıgındaki işaretler ve rünler Horcoel Baator un üstünde oluşmaya başlamıştı

[Horcoel Baator]:
Horcoel yüzünde şaşkınlık ve mutluluk dolu ifadelerle üzerinde oluşan yeni rünleri farketti..Hayatında kendini hiç bu kadar mutlu hissetmemişti..Tüm bu olanlar esnasında Logana dogru gülümseyerek baktı ve''Her zaman gerek dostunuz gerekse bir şovalyeniz olarak yanınızda olacagım dedi..''

logan törenin bitini bildirmek için ''iyilerin yanında ol her zaman unutma ihanet hiç bir şekilde afedilmiyecektir''
logan
Horcoel üstüne baktıgında işlemelein tamamlandını ve Horcoel stündeki ışıgın söndünü gördü logan
''tebrikler dostum ''

Logan · Post by **Logan** » Tue Dec 14, 2004 8:45 pm

logan yorulmuştu artık dizleri onu zor taşıyordu avludan ayrıldı odasına dogru gitti.silahlarını cıkardı ilk önce kalkanını yere koydu kalkanında şovalye flamasındaki amlem vardı küçük kılıcını cıkartı kırılmıştı nasıl oldunu bilmiyordu hiç kulanmamıştı ama biraz catlak oluşmuştu bir kenara koydu onuda logan odanını ışıgı yavaş yavaş karamaya başlamıştı baktı mum bitmek üzreydi dolaptan yeni bir mum aldı ve yaktı tekrar ...büyük kılıcnı cıkardı yataga oturdu kılıcın üstündeki işlemeleri dokundu incelikle işlenmiş işlemelerdi kılıcınıda bir yana koydu bacagındaki küçük bıçakları cıkarıd logan '' artık bunlarla dövüşmiyecem belki birinin işine yarar şunu mazame odasına koyım hem küçük kılıcımıda degiştirmiş olurum'' dedi kendi kendine öncede hiç girmemişti mazeme odasına ama yerini biliyordu logan kapıdan cıktı uzun bir korudor geçtı magzeme odasının kapısın dan içeri girdi küçük bıcakalrını yerini ardı buldu koydu kısa bir kılıç araken bir köşerde bir şey hiseti sonra gözününün ucuna bir ışık geldi loganını oraya dogru gitti bir tane kılıç vardı masmavi parlıyordu muhazam bir güç yayılıyor kılıçtan kılıçtaki güce hayran kalmıştı yavaş yavaş yaklaştı yaklaştıkca içindeki huzur gitgide artıyordu logan o kılıcı almak istiyordu ''ama neden bu kadar güçlü bir kılıç burda acaba sayibi kim benim olmasına acaba oren bir şey dermi'' kılıç loganı çekiyordu adeta
kabzasına doğru uzatı elini almak için.....

FrpWorld.Com

ADALETİN,ÖLÖMÖN ve SAVAşIN TAPINAğI(TANRI:OREN

Who is online