10 kasabanın eskiden olduğu yerde.

[Efla]

Kalabalık gergindi. Kuşların birden çocuklara dönüşmesi hem bir şaşkınlık hem de bir sevinç dalgası yaratmıştı. Dillerden hem feryatlar hem dualar yükseliyordu. İnsanların çok şeye ihtiyacı olacaktı besbelli. Bunların karşılanması gerekiyordu. Bir süre idare edilebilirdi mevcut yiyeceklerle. Kalacak yer biraz sorun gibi görünse de Ã?oğu insan battaniyeleriyle beraber gelmişti. Yağmur yağmadığı sürece çok ciddi bir sıkıntı yaşanmayacaktı. Orenin savaşçıları gitmişlerdi. Ozan firble ise ölmüştü. Ne çok şey değişmişti. Ne acı kayıplar... Ama hala onca insan hayatta olduğu için şükredebiliyordu. Hancı da yük arabasının yanında oturmuş düşünüyordu. Bu ozanı çok iyi tanımıyordu ama yasını tutuyordu. Ona emanetini verecekti. Ã?yle yazıyordu Efla'dan almış olduğu bir kağıtta. "Peki şimdi noolacak ?" Diye geçirdi içinden. Yeniden o ateş yandı içinde. Hanı canlandıracaktı. Elindeki yiyecekleri satarak çok para kazanabilirdi. Ama içindeki insancıl yan buna izin veremiyordu. Zira parasını bile almayı unutup gelmiş olanlar vardı. Kapı ise hala açık gibi duruyordu. Kimse gelmiyordu artık kasaba boşaltılmıştı. Ama insanlar korkuyorlardı. Kimse kapının yakınında değildi.

Zaman bir şehrin doğması zamanıydı. Eskiden 10 kasabanın olduğu yerde; daha güzel daha yeni ve daha mutlu bir şehir kurma ümidi vardı insanlarda.

[Squan]

Squan kalabalığa iyice yaklaştı.Herkes sıradan insana benziyordu etrafta hiç savaşçı gözükmüyordu.Squan insanların arasına daldı.Burada ne olmuştu.Herkesin gözlerinde bir umut ama o umutun yanında çaresizlik vardı.Kalabalığın arasında squan bir yük arabası gördü.Yanında duran kişi tanıdık gelmişti.Nereden tanıyordu bu adamı.Squan adamı çıkartamamıştı. Pek 10 kasabaya ziyarete gelmezdi.Hızla adamın yanına gelerek ona selam verip "şu an köyü yöneten yada lider olarak gördüğünüz kimse varmı? Burada ne olduğu hakkında bilgi almak istiyorum."
Squan adama nazik bir şekilde soruyu yöneltmişti.Gözleri adamın gözlerinin içine bakıyordu.İşte o anda önündeki adamda diğerlerinin gözünde görmediği bir parıltıyı yakalamıştı.Ama bunu yorumlayamıyordu.
Squan adamın cevabını bekliyordu...

[Oren_Dautry]

(Kapı artık kapanmıştır)

[Squan]

Squan karşısındaki adamın kim olduğunu hatırlamıştı.Bu adam "Ã?atlak Kazan" hanının hancısıydı.Squan tanıdık-en azından sima olarak-biriyle karşılaştığı için memnundu.Sükunetli bir biçimde adamın cevabını bekliyordu.Aslında squan ın işi aceleydi...


Rp Dışı:Efla senin cevabını bekliyorum...

[Efla]

Lemmak gri gökyüzübü, okorkunç soğuğu ve handa bitenleri kısaca anlatmaya çalıştı. Arada sırada gereksiz ayrınyılara yer vermiyor değildi. VE bazı yerlerde çok heyecanlı anlatıyo. En sonunda hikayesini tamamladı. Ve öbür soruya döndü. Burada bir lider var mıydı. "Bir lider?" diye mırıldandı Lemmak kafasını kaşırken. "Birileri vardı. İnsanları peşinden sürükleyebilecek birkaç kişi vardı. Ama hepsi gitti." Bunu söylerken biraz hüzünlenmişti. "SAnırım tanrılarının tapınaklarına. Gittiler." Ã?evresine tekrar bir göz attı. "I-ıh şu anda gözüme çarpan bir kişi yok efendim. GErçekten yeniden kurmak istiyorsak birilerine ihtiyaç olacak..."

[Squan]

Squan adamı büyük bir dikkatle dinledi.Buradaki insanlar baya acı çekmişlerdi.Squan ın içine bir burukluk girdi.Daha sonra adam lider birisinin olmadığını söylemişti.Hancı nında dediği gibi herkes tapınağına gitmiş olmalıydı.Squan derin bir iç çekti.Adama dönerek "Bunlara sen liderlik edeceksin.Buradaki herkes seni tanıyor.Sen buradaki insanlara sözünü geçirebilirsin.Ben sana kasabayı tekrar kurmana yardım edeceğim.
Bu gece burada kalacağım ben.Ne olur ne olmaz diye.Halinden anladığım kadarıyla yorgun gözüküyorsun.Git biraz dinlen."
Squan kamp alanından biraz uzaklaşarak düşüncelere daldı.İçinden bir sorun çıkmaması için Dragonfire a dua ediyordu...

[Efla]

Lemmak kutsal savaşçıyı dinliyordu ki duyduklarına hayret etti. Bu insanları o mu yönetecekti. Lemmak bir hancıydı bir lider değil ki. Nasıl dinletecekti sözünü. Bir süre şaşkınlıktan konuşamadı."Ama" diye itiraz etti."Ben lider değilim. Nasıl söz geçiririm onca insana?" Kafasında sorular dönüyordu. Paladin gitmişti. Onu duyamıştı bile sanırsa. Onun da kendi kafasında kendi soruları vardı. Yorgundu Lemmak ama bu olay uykusunu kaçırmıştı. Oturup öylece düşünmeye başladı.

[Hükümlü]

Kasabanın eskiden olduğu yerde insanlar buldukları battaniyelere sarılmışlardı ve bekliyorlardı. O sırada uzaktan gelen iki silüeti görmüşlerdi ama pek de fazla önemsememişlerdi.
Yakınlaştıklarında ise bir kadın bir de soytarının geldiğini gördüler. Soytarı orda duranların az da olsa gülümsemesini sağladıysada hepten iyileşmelerini sağlamadı. Arkasında duran kadından ayrılan soytarı öne doğru ilerledi...

"Merhaba yorgun halk! Nasılsın? iyi olduğunuzu umarım; ama pek de iyi olduğunu sanmıyorum" soytarının yüzü asıldı birden "Ama ben sizi iyi etmek için ne yapabilceğimi biliyorum. Belki az da olsa gülümsersiniz. Ha ne dersiniz?"
O sırada soytarı öünde duran bir kadına birden var olan bir gül uzattı ve ardından bildiği jonlörlük ve ilüzyon hareketleri ile orda duran yüzü asık insanları az da olsa güldürmeye çalıştı.Ã?özelliklede küçük çocukları...

[Squan]

squan kasaba halkına doğru yaklaşırken uzaktan 2 kişi seçmişti.Bu kişilerden biri garip davranıyordu.Squan oraya doğru yaklaşırken içindende 'köyden çok uzaklaştım.umarım kötü bir şey olmamıştır.' diye kendi kendine hayıflanıyordu.Oraya yaklaştıkça gördüğü 2 kişide bir gariplik olduğunu sezmişti.Birisi köylülerden daha iri yarı bir şeye benziyordu.Ama bir savaşçı gibide kas yığını değildi.Diğeri ise bir şaklabana benziyordu.İnsenları güldürmeye çalışıyordu.Squan bu kişilerin kim olduklarını merak etmeye başlamıştı.Onlara doğru giderek belli bir mesafede,biraz tehditkar ve birazda sukunetli bir ses tonuyla "Bana kendinizi tanıtın??Siz kimsiniz ve ne iş yapıyorsunuz burada??"
Squan kılıcını çekmemişti ama her ihtimale karşı eli kılıcının topuzundaydı...

[Hükümlü]

şaklaban durduğu yerden doğrularak karşısında duran herif baktı. belli belirsiz bir dudak büktükten sonra Konuşmaya başladı o ince sesiyle:
"Bizlergezginiz efendi. Bir yerden gelmez, bir yere de gitmyeiz. Yolumuzun üstünde bu yeri gördük ve duramaya karar verdik. Burada sefalet içerisinde duran insanları görünce de yüreğim bu acınası manzaraya dayanamadı ve yeteneklerimi buradaki insanların iyiliği için kullanmaya karar verdim. Arkadaşım ise beni isteksizce takip eden başka bir maceracı. İşte gördüğün gibi bizler basit insanlarız, peki efendi bize kim olduğumuzu soran 'sen' kimsin ve belki de biliyorsundur, bu insancıklar neden bu kadar sefalet içerisindeler?"
Reda soytarının sesini ve tonunu bu kadar değiştirdiğine şaşmıştı. Herhalde onu soytarı yapan da bu özelliği olmalı diye düşündü...

[Lysana]

Soytarının anlatıklarını hiç ifadesini bozmadan dinledi,Delici bakışlarını karşısında duran şovalyeye çevirdi sanki şovalyenin gözlerine değil ruhuna bakıyordu "bu insanların lideri sizmisiniz sir şovalye ?" ses tonu berrak ve sakinleştiriciydi yüz ifadeside sesiyle birlikte yumuşamıştı " bunca insan niye burda toplandı evleri kasabaları nerde?" arkasında bulunan büyük kayalığa oturdu bakışları hala sabit bir biçimde şovalyeye odaklanmıştı.

[Squan]

squan karşısındaki kişileri büyük bir sukunetle dinlemişti.Karşısındakiler gezgine benziyordu.Buna kafa patlatmadı.Ama yaşananlar ve köylülerin sağlığı açısından da temkinli olmalıydı.Normalden daha fazla sorgulaması ve incelemesi gerekecekti."Benim adım Squan GUARDKEY."Squan hafif eğilerek selam verdi."Ben buradaki insanların lideri değilim.Ama buradaki insanların koruması bende bulunmaktadır.Bu yüzdende bazı şeylerde söz sahibiyim.Peki siz kendinizi tanıtırmısınız?"
Squan başka bir şey söylemeden ve istifini bozmadan -hala eli silahın topuzunda- olduğu yerde duruyordu...

[Hükümlü]

Hafif hafif güldü soytarı...
"Daha demin kim olduğumuzu anlattım ya Squan, isminle hitap etmemde bi sakınca yoktur umarım, bizler isimsiz maceracılarız. Bir yerden gelmez, bir yere gitmeyiz. Hayattan tek beklentimiz daha çok yer görüp, daha çok insanl tanışıp," daha çok hayatı mahvetmek diye düşündü adam içinden "daha çok ilginç hikaye dinlemek. Ve buradaki masum insancıklarında anlatacak sürüyle ilginç hikayesi vardır."
Olduğu yere oturdu ve bağdaş kurdu.
" Eee, Squan ne oldu burada?"
Ã?ne geriye sallanmaya başladı soytarı cevabı beklerken.

[Squan]

Squan hiç istifini bozmamış hatta suratındaki mimikler bile değişmemişti. Adam yere oturunca squan bakışlarını adamdan ayırmadı.Squan adama "Lütfen bana isminizi bahşederseniz memnun olurum.Sizde kabul edersinizki bana güven vermeyen kişileri bu köylülerin yanına sokmam garip kaçar.Ve siz tanışma fastında böyle davranarak benim gözümde o kadarda iyi itbar bıraktığınızı söyleyemem.Bu ara gezginim demiştiniz.Ne yöne doğru gidiyordunuz??Yada ulaşmak istediğiniz yer??İsminizle beraber bana bunlarıda söylerseniz ve beni sizin iyi niyetli olduğunuza inandırırsanız istediğiniz herbilgiyi alabilir,bir sürü hikaye dinleyebilirsiniz. Sizi temin ederim.Ama konuşma tarsınızdan anladğım kadarıyla bilge birine benziyorsunuz.Bana karşı verdiğiniz cevapların hiç kimseye açıklayıcı bir cevap olduğunuda bilirsiniz.Size bu yüzden kaba davranmak istemiyorum."
Squan konuşurken de dahil olmak üzere yine hiç istifini ve ses tonunu değiştirmemişti...

[Lysana]

"Eğer ismimizi öğrenmek sizi rahatlatıcaksa ismim Reda sir squan" oturduğu kayalıktan kalktı ve şovalyenin önünde abartılı bir reverans yaptı,yüzünde serseri bir gülüş vardı "gelmek istediğimiz nokta tam bursaydı" eliyle birzamanlar kasabanın bulunduğu araziyi gösterdi " ama umduğumuzdan farklı çıktı" şimdi bakışlarıyla şovalyeyi haps etmişti " ne yani şimdi bize güvenmiyormusunuz o kadar iticimi gözüküyoruz" diyerek göz kırptı.