---Yeminer'in Gizli Laboratuvarı(RP Ekranı)---

[Dareth]

Linu çabucak üzerini değişip gelirken Dareth olduğu yerde beklemişti. Elf hanımın hafif adımları geri geldiğinde başını kaldırdı ve yüzünü artık tanıdığı hoş çiçek kokusuna döndü. Hafif bir gülümseme yüzünü kırıştırdı.

"Sanırım işe kokunuzla başlamalıyız Linu Hanım," dedi Dareth , "karanlıklar içinde sesler ve tabi ki kokular görünüşten daha çok şey söyler." Efendi Eldarin'in laboratuarından aldığı bitkileri karıştırdı ve içlerinden garip görünüşlü birkaç yumru çıkarıp bunları Linu'ya uzattı. "Tatları çok kötüdür , ama bunlardan günde bir lokma çiğnerseniz teninizin kokmamasını sağlayacaktır , ve şunlar , bunları bir kenara koyun , eğer o güzel sesinizi saklamanız veya değiştirmeniz gerekirse suyundan bir damla içersiniz , ama sakın ha daha fazla içmeyin , pek çok güzelliğin yok olduğu bu zamanda sesinizin güzelliğini kaybetmenizi istemeyiz."

Linu bir an için Dareth'in bilgiç tavrına kızdı , ama sonra sessiz kalıp sonucu görmeye karar verdi. Dareth'in verdiği kökleri alıp çantasına koydu.

"şimdi Linu Hanım , umarım kabalığımı bağışlarsınız , ama işime başlamadan önce sizi görmem gerekiyor," dedi Dareth ve uzun parmaklı , kemikli ellerini göstererek ekledi , "ellerimle , ve affınıza sığınarak."

Linu sadece başını salladı. Sonra ani bir pişmanlık içinde karşısındaki adamın boş göz çukurlarını hatırladı. "Pekala," dedi utangaç , hafif bir sesle.

Dareth uzanıp Linu'nun zarif yüzünü yokladı. Kaşların hafif kemerini , düzgün elf burnunun narin köprüsünü , zarif ve küçük çenenin kıvrımlarını gezdi parmakları. Sonra elf ozanın omuzlarına inip uzun saçlarını buldu , ve zarif bir şekilde kıvrılıp sivrilen kulaklara dokundu şöyle bir.

"Sanırım en büyük zorluğu zerafetinizi gizlemekte yaşayacağız," dedi fısıldarcasına. "Bir insana benzemeniz için hatlarınızı daha sert göstermek zorundayız. Ayrıca ne yazık ki saçınızın rengini de değiştirmek zorundayız. Hiçbir insan kadınının böyle saçları yoktur. Gözlerinizin etrafına gölge verip yanaklarınızın eğimini arttıracağız. şimdi , sanırım kılık değiştirme işini kapalı bir yerde yapsak daha iyi olacak. Fryss , bize uygun bir yer bul dostum."

Küçük buz cini uçarak uzaklaştı ve biraz sonra dönerek Dareth'in kulağına bir şeyler söyledi.

"Güzel," dedi Dareth. "Ne gariptir , dostum bizi izleyenlerin dışarıda beklediğini söylüyor. Burada , içeride güvendeymişiz. Pekala , şu halde karanlık bir köşe işimizi görür." Ve hanın kuytu bir köşesine doğru başı çekti.

Epeyce bir süre sonra Dareth gölgelerden ayrılıp ortaya çıktı. Fryss ise hala gölgelerin içinde duran Linu'yu çekiştiriyordu.

Sonunda Linu ışığa adım attı. Görünümünden emin değildi , ama gururlu elf yüreği bu halde görülmek de istemiyordu. Yüzündeki ve saçlarındaki çeşit çeşit boya ve daha garip maddeleri hissedebiliyordu ve bu onu rahatsız ediyordu. Dareth bunların kuruduktan sonra rahatsızlık vermeyeceğini söylemişti , ama...

Sonunda eğik tuttuğu başını kaldırdı ve yeni yüzünü dünya ile tanıştırdı.

Uzun , gümüşi saçları gitmiş , yerine omuz hizasına kadar gelen , yıldızsız bir gece kadar siyah saçlar gelmişti. Çok büyük bir dikkatle bakmayan hiç kimse bu saçların uçlarının alışılmadık bir şekilde içeri doğru kıvrıldığını fark edemezdi. İnce elf burnunun olduğu yerde şimdi köprülü , çirkin olmayan , ama hiç kimsenin bir elfle bağdaştırmayacağı , oldukça belirgin bir burun vardı. Ã?enesinin hatları keskinleşmişti. Yanaklarında oynaşan gölgeler dikkati saklaması oldukça zor olan gözlerden uzaklaştırıyordu , ama garip bir malzemeyle ağırlaştırılmış olan göz kapakları iri elf gözlerini gizliyordu zaten. Bakan birinin hatırlamakta zorluk çekeceği , sıradan bir yüzdü bu , ki amaç da buydu zaten.

Linu gergince , yüzündeki acayip şeylerin dökülmesini bekleyerek gülümsemeye çalıştı. Ama anlaşılan Dareth işini biliyordu. Ã?ünkü elf ozan gülümserken , dudaklarının kenarında daha önce var olmayan kırışıklar belirmişti. Kör adam onu sadece bir insana benzetmekle kalmamış , elf güzelliğinin sonsuz gençliğini de gizlemişti.

[erethan]

"Sanatında bir usta olduğun kesin Dareth" dedi Erethan...sesinde açıkça hissedilen bir saygıyla...
"Linu hanım insan olmak dahi güzelliğinizi bozamamış...Gerçi bir drow gibi görünmeniz çok daha işe yarardı,ama bu deneyim sizin üzerinizde hoş bir etki bırakmazdı kanımca...En azından artık savaşmadanda birşeyler başara bilme şansımız var küçükde olsa..."

[Dareth]

"Teşekkürler , Efendi Erethan," dedi Dareth yüzünde içten bir gülümseme ile. Arada bir de olsa takdir edilmek güzel bir şeydi. Üstelik yeni büyülere çok meraklı olan Efendi Erethan'ın yüzündeki rünlerin kaybolduğunu henüz fark etmemiş olması da ustalık gururunu okşamıştı. Böylesi güçlü işaretleri yeterince uzun süre pervasızca sergilemişti. Eski gizlilik adetlerine dönme zamanı gelmişti artık.

Ve Fryss'in rehberliğinde rahibe doğru dönüp ekledi hemen.

"Ve siz saygıdeğer rahip , Rahip Enuialis değil mi? Size teşekkür borçluyum. Lütfen kabul edin. Fakat sizin sesinizde ve kutlu gücünüzün imgesinde de bilge ırkı duyuyorum. Zannımca sizin de yüzey elflerinden nefret eden karanlık elflerin karşısına farklı bir görünüşle çıkmanızda fayda olacaktır."

[galadlirim]

Yeni görünümünden görevi için hoşnut fakat gururu yüzünden hoşnut olmayan Harper yinede teşekkür etmesi gerektiğini biliyordu.Ã?ünkü güvendiği Dareth işini beklediğinden iyi yapmıştı anlaşılan Linunun."Benim erişemediğim göremediğim bir yanınız,hatta birçok yanın olduğunu biliyordum Dareth"diyordu gülümserken ve küçük bir aynaya hoşnutluluk ve rahatsızlık arasında utangaçça solurken"Ve hala göremediğim şeyler.."derken sesi gittikçe söndü.Sanki kendisini tanımaya çalışıyocasına şaşkınca bakınırken Erethanın iltifatı onu şaşıtmıştı"Gerçektenmi?"deyiverdi şaşkınlıkla.Eldarini aradı gözleri.Yıllardır onu tanıyan insan dostu acaba yeni görünümü hakkında ne düşünüyordu"Böylesi gülebilmemiz ne hoş aslında" dedi oradakilere hitaben.Dile getirmeye gerek görmediği düşüncelerini diğerleri çok fazla farkındaydı;Underdarkın sonsuz karanlığı..[/u]

[erethan]

Erethan dareth'le konuşurken birşey daha dikkatini çekmişti,Dareth kesinlikle işinde ustaydı...Yüzündeki rünler o kadar ustalıkla gizlenmişti ki,sanki hiçbir zaman orada olmamışlardı...daha önce onları orada görmüş olan Erethan bile bu farkı görmek için iki defa bakmak zorunda kalmıştı...

Erethanın hayreti sesindeki çatallanmadan kendini belli etmişti
"Ehem...kutsal kişi,bunu iyiliği yaymak için bir fırsat olarak görmek tedirginliğinizi bir nebze azaltır sanırım"

[Eldarin]

Eldarin Linu La'neral ın Dareth in ellerinde değişimini çok merak ediyordu.Acaba neye benzeyecekti.Dareth in onu bir ilithid e benzetmemesini umuyordu.

Sonra yanında bir bayanla beraber tekrar geldiğini gördü Dareth in.önce bi şaşırıverdi Eldar,sonra ciddileşti.

"Dareth ,güzel bayanı tanıştırır mısın bizimle?" dedi.Ama Linu nereye gitmişti?bu çok önemli bir soruydu.Eldar merakla beklemeye koyuldu.

Sonra sağ avucuna döndü,Eniualis yanındaydı.

"Sağ avucumdan endişeleniyorum Eniualis.çünkü herkesin kaderi benim sağ elimde biliyor musun?"
dedi istemsizce.Eniualis duymuş muydu bilmiyordu.Eldar sinirle elini inceliyordu.Sonra birden kendine geldi.bu corellon inananıyla iyi anlaşacaklar gibiydi.

Ne de olsa Corellon Larethian Erethan ve Linu dan sonra en iyi dostuydu Eldarin in.Onunla uzun süreli sohbetlere girmiş ,Elf tanrısına maceralarını anlatmış,onun beğenisini kazanmıştı.Corellon gerçekten iyi bir arkadaştı Eldar için.

Sonra Eniualis in sırtına bi şaplak patlatıverdi.Suratındaki çarpık gülümsemeyi durduramadı...

"Eee Eniualis -kutsal kişilik- daha da naber?"

"Aslında şu ilerdeki hanım bana şiddetle çok yakından tanıdığım birisini andırıyor ya du bakalım."

[galadlirim]

Rahatça gülümseyerek Enualisle Eldarinin yanına vardı."Sanırım çok eğleniyoruz ha?"dedi dostlarına melodik sesiyle ozan.Enualisin şaşkın Eldarinin gevrek hallerine gülüyordu.Muzip Eldarinin onu görmezden geldiğini gördüğünü düşünerek karşısına dikildi Linu inatla."İyimisin Eldarin,yoksa bu makyaj gözlerimi mi sulandırıyor yine!"Eldarin bu işi hep abartırdı zaten..Lirini ellerine aldı birden kederlenivermişti"Bu sefer melodilerim kimler için çalacak?"diye fısıldadı kendikendine.Sonra birkaç melodi çaldı yavaşça,Eldarin in ve Enualisin ilgiyle izlediğini gördü,çünkü çaldığı melodi elfşarkılarından biriydi ve elflere özgüydü.Elfdiyarının neşeli şarkıları.

[Eniualis]

Eniualis dikkatli bir şekilde Eldarin'e baktı. Sırtına yediği şaplak onu hazırlıksız yakalamış ve derin düşüncelerinden bir anda sıyrılıvermesine sebep olmuştu.

"Efendim ? " dedi sorarcasına Eldarin'e bakarak. Birşeyler açırdığı açıktı, birşeyler olmuş ve o düşüncelere daldığı süre içerisinde bunları kaçırmıştı. Ne olduğunu anlayabilmek için etrafa göz gezdirdi. Eldarin suratında kocaman bir gülümseme ile kendisine bakıyordu. Beyaz cüppeli dostundaki bu hızlı değişim onu da mutlu etmiş, yüzüne kocaman bir gülümseme yerleşmesine sebep olmuştu. Kalbi bir anda huzurla dolmuş ve Corellon'a inancı pekişmişti. O iyi olanlara yardım ederdi nitekim bu büyücü kişiye de yardım etmiş, onu beyninin ona oynadığı kötü oyunlardan sıyırıp çıkarmıştı. yüzündeki ve kalbindeki bu aydınlıkla Eniualis etrafa bakarken Dareth'i fark etti ve dikkatli elf gözleri birşeylerin değiştiğini anlayıveri. Rünler, rünler yok dedi kendi başına ve o anda kılık değiştirme meselesi tekrar aklına geldi. Kılık değiştirmesi gerektiğini biliyordu, Linu hanım çokdan bir insan gibi görünmeye başlamıştı bile. Her ne kadar görünüşünden bunu anlamak zor olsa da Eniualis bunu anlayabilecek kadar Linu hanımı tanıyordu. Tabi bunda onun kılık değiştirdiğini zaten bilmesinin de etkisi yadsınamazdı.

Kendisine bakan Erethan'ı ve onun yüzündeki beklenti ifadesini fark etti. Evet benimde kılık değiştirmem gerekiyor diye düşündü. Her ne kadar full plate zırhı onun kimliğini bir nebze gizleyebilsede zırhına da birşeyler yapılması gerekiyordu.

İsteksizce Dareth e baktı. Kalbi yaralıydı, şimdiye kadar hiç kimliğini gizleme ihtiyacı duymamıştı. Karşısındaki kişiler Drowlar bile olsa onlara yalan söylemek, onlara gerçekten farklı şeyleri göstermek istemiyordu Eniualis. Fakat daha sonra Dareth'in bu rahat görüntüsünün sadece bir aldatmaca olduğunu hatırladı. Dareth gerçekten yardıme dilmesi gereken bir kişiydi ve onun için bazı fedakarlıklarda bulunabilinirdi. Yüzünde hafif bir tebessümle Dareth'e baktı. Zorlada olsa yüzünde bu ifadeyi oluşturmuştu.

Kendimi maharetli ellerinize bırakıyorum Dareth dostum dedi Eniualis samimi bir sesle.

[Dareth]

Efendi Eldarin şakacı tavrıyla Linu ile konuşmaya başlarken , rahibin isteksiz bakışları sonunda Dareth'i buldu. Bir an için soyunun gururuyla ve inancının kurallarıyla cebelleşen rahip sonunda kendine hakim oldu. Gülümsemeye çalışarak Dareth'e seslendi.

"Teveccühünüz , sayın rahip ," dedi Dareth. "Buyurun , sanırım az önce kullandığımız köşe hala uygundur," dedi , ama sesinden bu konuda emin olduğu belliydi.

Karanlık kuytuluğa doğru ilerlerken gölgelerin arasında küçük bir hareket görüldü. Sonra ırkının keskin gözleri Eniualis'e garip bir manzara sundu. Daha önce Dareth'in etrafında gördüğü küçük buz cini önlerindeki minderlerin üzerine kurulmuş iri bir köpekle boğuşuyordu. Daha doğrusu köpek uyukluyor , cin de köpeği çekiştirip duruyordu. Bu komik görüntü gergin rahibi hafifçe gülümsetmeye yetti. Ama kör gözleriyle bile cinin ne yaptığını her zaman bilir görünen Dareth sertçe fısıldadı , "Fryss , oyunun sırası değil , işimiz var."

Küçük cin azarlanınca havalanıp Dareth'in önüne geldi. "Özgünüm dostum," dedi elini uzatıp Fryss'i okşarken , "ama zamanımızın ne kadar kısıtlı olduğunu biliyorsun," dedi pişman bir gülümseme ile. Cin hemen süzülüp köpeğin yanına kondu. Bu sefer inatçı hayvanı çekiştirmek yerine önünde durup küçük ellerini mindere bastırdı. Cinin ellerinden başlayan soluk bir parıltı yavaş yavaş minderi kapladı ve minder bir buz tabakası ile kaplanmaya başladı. Uyukladığı rahat minderin birden soğuması ve sertleşmesiyle ayağa fırladı hayvancağız. Ve hafif bir inleme ile uzaklaştı.

Hayvana zarar gelmeyeceğini bilse de bu sahne Enuialis'i biraz rahatsız etmişti. Yine de Dareth'in donmuş mindere rahatça çökmesi daha da şaşırtıcıydı. Rahibin elf gözleri koyu gölgelerin içinde sertçe parlayan buzları görebiliyordu. Evet , bu adam can yakacak soğuklukta bir buz tabakasının üzerinde oturuyordu.

"Buyurun rahip efendi ," dedi eliyle hafif bir reverans yaparak , "bir an önce başlayalım. Zamanımız kısıtlı."

Elf rahip zırhının tıngırtıları ile Dareth'in karşısına yerleşti. Otururken biraz rahatsızlık çekmişti. Dareth'in başı kımıldadı.

"Efendi Enuialis , kara diyarda sesler ve kokular görülenlerden çok daha büyük önem taşır. Üzerinize sinmiş buhur kokuları için bir şeyler yapabiliriz , lakin zırh seçiminiz doğru mu acaba? Fakat bunları şimdilik bir kenara bırakalım. Sessizlik mevhumu kara diyara girerken tekrar ele alınacaktır eminim. şimdi izininizle işimize başlayalım," dedi. Enuialis koyu gölgelerin arasında Dareth'in küçük bir çantayı açıp çeşitli malzemeler çıkarıdığı , bu arada küçük cinin de Dareth'in cüppesine girip çıkarak garip bazı bitkileri belli bir düzenle efendisinin önünde sıraladığını gördü.

Az sonra Dareth'in parmakları rahibin yüzünde ve ve omuzlarında gezmeye başlamıştı bile. Enuialis gözlerini kapatıp Corellon'a dua etmeye koyuldu. Tek umudu kör adamın kendisini utanç verici bir görünüme bürümemesi idi.

[Ereshin]

Gergince ayağa kalktı Ereshin ve odanın içinde volta atmaya başladı... yavaş adımlarının yanında asasının sesi eşlik ediyordu tık.... tık..... tık sonra durdu başını kaldırdı ve "Bu iş benim çok canımı sıkıyor ağabey, inanın korkmuyorum değil underdarka her cehenneme gelirim problem değil ancak bir problem var... bir sorun var ve ne olduğunu bilmiyorum.... asıl sorunda bu bilinmezlik zaten!!! birileri karanlık oyunlar oynuyor ve bizide dahil etti ama kim?? bu iş çok canımı sıkıyor bir an evvel bitirelim şu işi.... ve underdarka inmeden önce söylüyorum arkadaşlar.... orada kurallar farklı belki söyleme fırsatım olmaz.... karanlıkta yaşayan bu halklardan hiçkimseyi yandaş olarak alamayız... olmaz olsun onlardan gelecek fayda....." dedi.

[Eldarin]

"İyimisin Eldarin,yoksa bu makyaj gözlerimi mi sulandırıyor yine!"

"Bu sefer melodilerim kimler için çalacak?"

Eldar karşısındaki kara kaşlı kara saçlı kadına garipseyerek baktı.onu şiddetle birine benzetiyordu evet.Eniualis in yüzüne baktı sonra,bir anlık şaşkınlığını attı yüzünden.hanımın lirini gördü.

Bu liri hatırlıyordu evet,daha önce birçok kereler kafasına inen şu sert ağaçtan yapılma lir.birçok kereler çalındığına şahit olmuştu,Elf ozanı Linu La'neral in elinde.

Linu!bu linu muydu yoksa.yüzüne daha dikkatli baktı.tek gözü kapanırcasına kısılmıştı.

"LİNU!!!Ama nasıl,eee şey yani, aslını söylemek gerekirse..."

şaşırmıştı gerçekten.Dareth in ellerinde şekillenerek bir insandan farkı kalmamıştı.Yeni bir sırıtış yüzünde yayılıverdi.sonra iç ceplerini karıştırdı.lire vurulan her nota onu elf diyarına götürüyordu sanki.

"Aha!"dedi bulmuştu.cebinden piposunu çıkardı.pipo otları da hemen yanındaydı.

Uzun süredir piposuna ellememişti.Onun kendisinde bıraktığı o eşsiz aromatik tadı hissedercesine gözlerini kıstı.içini temizledi ,yeni pipo otlarını doldurdu.ufak bir ateşle yaktı.bir iki nefes aldı ardından dumanını havaya saldı.

bu gerçekten de büyük zevk veriyordu ona.

"Evet Eniualis!buyur pipo kullanır mısın?" pipo otlarını ona doğru uzattı,ardından diğer arkadaşlarının da kullanabileceklerini belirtircesine ortaya bıraktı.Derin bir nefes daha aldı.

Linu nun müziğini dinlerken Ereshin in de etrafta kızgınca volta attığını gördü.Endişeli gibiydi.aslında endişeli olmamak imkansız gibiydi.kendisi de aynı endişeli ruhu şimdi piposuyla beslemekteydi.

"Ereshin haklı,bu arada Linu,otlardan almaz mıydın?"
Eniualis e döndü.
"Beni iyileştirdiğin için sana minnettarım Eniualis.hastalığımın ne olduğunu bende bilmiyorum,ama bir buçukluk dostumun dediğine göre bu pipo otlarından uzun süre içmeyince beynime giden borulardan biri ve ya birkaçı tıkanıyormuş,ve kendimi kaybediyormşum.bu yüzden otları daima kullanmam gerekliymiş."
Derin bir nefes daha aldı,versiyonal şekillerde havaya yaydı dumanını...

"Ve evet dedikleri doğru.çok zekiyim ama yüksek zekamla birlikte yüksek nikotin bağımlılığından da muzdaribim..ehe .."

Bir nefes daha çekti,ve bir nefes daha...versiyonal şekillerde soluk dumanı havaya yaymaya devam etti...

[erethan]

Kardeşni dinledi Erethan bir yandan da onaylarcasına başını sallıyordu
"Bizi buraya gönderen Yeminer kardeşim,elbette ki işin içinde o olunca karanlık birşeylerinde dönüyor olması normal...En azından durumumuzun farkındayız...Birçok kişi bunu farkettiğinde ölmüş oluyor"

[Ereshin]

"sizi bilmem ama bence Yeminer kiminle oyun oynanıp kiminle oynanmıyacağını bilmiyor ve öğrenmeli" dedi Ereshin...

[Eldarin]

Eldarin artık kalkmaları gerektiğini anlamıştı.Elindeki iki kıyafetten birini Ereshin e uzattı.
"Bunları giysek iyi olacak Ereshin.Gizlilik elbette önemlidir.en basitinden en karmaşığına kadar her zaman."
Göz kırptı ona ardından gizli bir köşeye çekildi.kalın gri pelerinini kuşandı.hafif tiksintiyle üzerine baktı.sonra tekrar arkadaşlarının yanına döndü.

"Eh yeminer in güzel bir sopaya ihtiyacı olduğu zaten aşikar.neyse yine de biz bir an önce buradan toz olalım..."

Asasını yanağına dayadı.herkesin artık toparlanmasını bekledi.aklına çok komik bir fıkra gelmişti ama şimdi söylemese en iyisi olurdu.kendi kendine kıkır kıkır gülmeye başladı.

[galadlirim]

Eldarinin neşesini çok severdi.Ah evet ona akılcı konuşmalar yapmasından çok daha fazla hemde!Hayır bu dostunun karmaşık düşüncelerinin muziplikle kaynaştığı,gözlerinin o dayanılmaz zeki bakışlarla parladığı bir zamandı.Ve Linunun harekete geçmek için bu gibi birşeye ihtiyacı vardı biliyordu,emindi.Ona güven veren,bu yolda yalnız olmadığını hatırlatan kişi.Evet Eldarin tekrar eskisi gibiydi!Ama ne kadar kalacaktı bilmiyordu elf kadını-hem benliğiyle,hemde kısa yaşamıyla..Aklıda tüm bunlarla durmuş grubu izlerken görevin acımasızlığı bıçak gibi indi kalbine.Ama sakin olabilmesinin sebebi dostuydu,şimdide dostları.."Nefretin yoğunluğu kadar derin bir bağ bu hepimiz için" diye fısıldadı.En azından o öyle hissediyordu ve ötesi yoktu.

"Görüyorumki elf şarkıları sana iyi geliyor Eldarin!Ah evet biliyorum söyleme,hep öyleydi evet.Tütünü pek sevmiyorum saol."diyerek gülümsedi.Grilere bürünüp geldiklerinde Ereshin ile beyazın onlara daha çok yakıştığınında farkındaydı"Yakışmış"dedi göz kırparak büyücülere.Artık esmer bir insan kadın olan elf gitmeden önce,yolculuğa olan en büyük adımdan hemen önce bir buz ciniyle beraber olan Darethe baktı.Sonra iki kardeş,iki büyük başbüyücü olan Erethan ile Ereshine..Ve Eldarin..Dostum diyebileceği,insandan çok elf kalbi taşıyan,ve o mükemmel ruhu taşımaya çalışan bedeni ile.."Sonuçlar ne olursa olsun,hepinizin yanındayım"dedi gitmeden önce"Büyülü şarkıların bundan sonra sizi anlatacak dostlarım.Sonuç ne olursa olsun..Bunun bizzat gerçekleşeceğini biliyorum!"dedi insan görünümündeki ozan ve handan ayrılmalarının ardındaki sessizliğe aldırış etmedi.Nede olsa hanlarda ozanlar efsaneler söylerdi"Fakat şimdi ben onları tanıyorum"dedi yüzündeki sırıtışla içinden geçirmekteydi elf ozanı..

Hanın dışarısındaki şehir pek değişmişe benzemiyordu,"bir insan şehrinin gizemli hali "dedi hemen yanındaki Eldarine.Ve ekledi"Bu gizemlerin içinde bizde varız korkarım"