BİLGELİK, ÖLÖM VE KARANLIğIN TAPINAğI (YEMİ

[mertcane]

genç ranger artık amaçları doğrultusunda inançlarını en iyi karşılayan ve bilginin karanlığın lordu olan yeminer e hizmet için tapınağın karanlık ve puslu yollarına düşmüştü . İçindeki nefret ve karanlık onu bu Dağa sürüklemişti ve yoluna hızlı ve emin adımlarla devam ediyordu. Amaçlarını gerçekleştirmek için çok az bir zaman kaldığını hissetmiştiki Devasa tapınak üstünde bulutlarla önünde belirmişti ve ona yaklaşmaya başladı ve kapısının önüne gelince durdu nefret korku karanlık artık dizginlenemiyordu Lord Yeminer in Ã?ağrısına gelmişti

[findor]

Dragluin Sessiz bekleyişini bozmadı bir süre ve ardından adama baktı .
"Diyarın ve Düzenin şekli ve yörüngesi değişiyor bunu hissediyorum. Görebiliyorum Hazin bir son bir çok kişiyi bekliyor koku alıyorum kan ve korkunun kokusunu. Savaş nağralarını hissediyorum bunun için burdayım.
Diyarın gidişatını değiştiricek bu oyuna Lord Yeminer in hizmetkarı olarak bir oyuncu olarak katılmak istiyorum Lakin kimse Kimin başrolde olacağını bilemez zaman göstericek her şeyi.."
dedi ve beklemeye başladı

[Eldarin]

"Bir bakıma Drauglin, işin ucunu yakalayabilmişsin. Ama aslında gerçekler ve olasılıklar en bilge olanların bile bilgisinin ötesinde. Hatta ve hatta efsanevi tanrıların bile..."

Bekçi durdu ve ilerisindekileri izledi.

"Ve bizim rollerimiz. Asıl önemli olan bu. Biz ve bizim olan herşey..."

Yaklaşık iki gündür efendimizle meditasyon yolu ile kontak halindeyim. Bana bazı şeyler fısıldıyor, belki zihnimin algılayabileceğinin ötesinde gizemli şeyler fakat anlamaya çalışıyorum. Sözleri mıh gibi aklıma kazındı ve bu sözler zerine yoğunlaşıp anlamları üzerinde çalışıyorum.

Sözlerinden anlayabildiğim, büyük bir yıkımın eşiğinde olduğumuz, kesin ölümün herkesi beklediği, fakat bunun kurtuluşlarının da mümkün olduğu. Ve özellikle, bu kurtuluş Yeminer inancına sahip olanların erişebileceği bir kurtuluş olacak. Geri kalan tüm ırklar, topraklar yokoluşun eşiğindeler, bizler ise kurtuluş anahtarını elimizde tutuyoruz...

Lakin anahtarın ne olduğunu çözemedim, bu anahtar üzerine verilmiş ayrı bir ayeti incelerken hayatım boyunca görüp görebildiğim en kudretli, en ilahi varlık ile karşılaştım.

Kara Bilge Yeminer, fiili formuna bürünerek karşıma çıktı. Ben onun bana fısıldadıklarını çözmeye çalışırken kudretli efendimiz bana Mabedde karanlığı bilgeliği ve ölümü hat safhada hisseden müritlerini toplayarak büyük ve önemli bir yolculuğa çıkmamı söyledi.

Bu yolculuk Yeminer mabedinin ve organizasyonunun kurtuluşu olacak. Diyar bir tufanın yıkıcı gücüyle altüst olacakken bizler elimizdekilerle beraber yaşayabileceğimiz başka topraklara yolculuk yapacağız. Henüz kimsenin bilmediği gizli topraklar bunlar. Yaşamın hala mümkün olduğu topraklar.

şimdilik ise bizden istenen bu topraklara açılacak geçitlere ulaşabilmek. bunun için düzlemlerarası bir yolculuğa çıkmanız gerekiyor. Ã?ıkmanız dedim çünkü bana verilmiş apayrı ve özel bir görev var. Diyardaki tüm Yeminer inanalarını Yükseliş Dağında toplayacağım. Sizler birbirinizden ve tanrımızdan aldığınız güçler ile bu yolculukta başarılı olmak zorundasınız.

Yeminer tapınağını ve Yükseliş Dağına toplanacak olan Yeminer inananları geçitler yardımı ile bahsi geçen yaşamın mümkün olduğu düzleme üzerindeki gerçekliğine taşınacak. Gerçeklik dedim, aslında bunun anlamını bende kavrayamadım fakat Kadim lich bana, bu düzlemin sadece bir gölgeden ibaret olduğundan söz etti. Gerçekleri görerek ve bu yolda yürüyerek daha iyi anlayabileceğinizi sanıyorum..."

Bekçi durdu...Sözleri bitmiş gibiydi. Odadakilere baktı...bu 4 kişinin yeminer inancının kaderini değiştirebilip değiştiremeyeceklerini bilemiyordu. yine de yeminer onlara güvenmişse Bekçi nin üzerine diyeceği birşey yoktu...

"En kısa sürede yolculuğa çıkmalısınız. Mabedin alt katlarında sizi geçitlerin bulunduğu düzlemlerden birine gönderecek şekilde bağlanmış bir başka geçit bulacaksınız...

Diyecek başka sözünüz yoksa..."

Bekçi durdu ve bekledi...Kısa sürecek bir bekleyiş olacaktı bu...

[dekotta]

Dekotta duydukları karşında hüzünle umut arasında kalmıştı. Bu diyar yok oluyordu, bir zamanlar yaşadığı diyardan bir umut bulabilme amacıyla kaçtığı ya da sığındığımı demeliydi... bu diyar parçalanıyor gibi görünüyordu. Lord Yeminer bu diyardan kaçmalarını istiyordu. Bekçinin söyledikleri açıktı ve Dekotta Bekçinin sözünün Lord Yeminer'in sözü olduğunu biliyordu.

Anahtar demişti Bekçi, demek anahtar ellerindeydi.. işte bu iyi bir gelişme diye düşündü Dekotta, bir şekilde yaşayabileceklerdi demek ve aynı zamanda Lorduna inancının devam edebileceği sinyallerini vermişti.

Emrinizdeyiz Lordum, önümüz karanlık görünüyor ama yüce Lordum Yeminer bir şansımız olduğunu söylüyorsa biz de mutlaka o yolu bulmalıyız.

[mefistofeles]

Ölüm büyücüsü hayatın bekçisi..Nasıl nasıl oldu bunlar hayatın ölümün aşkın seni terk etmesine izin verdin..Artık bir büyücüsün sevdiğin sevmediğin varlığın yokluğun herşeyin büyü.Nasıl yapmıştın ilk büyünü hatırladım anneni öldürmüştün değil mi insan kendi yaşama sebebini nasıl öldürür büyücü.Söyle bana san hayat verenin hayatını almak nasıl bir şey...cehennemden kurtulmak için neler yapabilirsin büyücü yoksa ölüm büyücüsü mü demeliyimm.
Gülümsedi kör adam öyle demişti.Ne kadarda haklıydı.Artık olabileceklerin en kötüsü vuku bulmak üzere tek kurtulabilme şansımız varoluş düzlemine geçebilmek, yoksa yok olacağız ..,
Düşündükçe hoşuna gitmeye başladı.Suratına o sevmediği gülümseme gene yerleşti.Bir şeyler yapılmalıydı yok olmak istemiyordu doğru yok olmak istemiyordu ama yok olacaksa bunun kolay olmasına izin vermeyecekti.Konseyde lich konuştuğu andan itibaren ne yapması gerektiği biliyordu.Diyar bu durumdan kurtulabilirse büyücü de bu işten kazançlı çıkmalıydı..Konseyden lich sözünü bitirir bitirmez ayrıldıı.Diğer büyücülerin ne düşündükleriyle zaman kaybedemezdiii kaybetmedide zaten.Kudretli lich daha sözünü bitirmeden yeminerin tapınağına gitmesi gerktiğini biliyordu nasılolduğunu büyücüde bilmesede biliyordu işte.Tanrı kendi hizmetkarlarına yardım ederdi zaten oldum olası yeminerin yöntemlerini sevmişti...

Düşünceler içersinde dalmışken at arabası yavaşladı.BÃ?yücü çabuk toparlandı.Günlendir durmadan araba üzerinde yolculuk ediyordu zamanını boşa harcamamış bu düzlemdn çıkabilmenin yollarını araştırmakla geçirmişti tek çıkar yol bu gibi görünüyordu ve hiç bir kitap ona yardım edemiyordu.At arabasını çeken ölü at günlerdir hiç durmadan yol almıştı rehbere yada dünyevi şeylere ihtiyacı yoktu.Büyücü bir kasabada rastlamıtı ata huysuzluk ettiği için sahibi boğazı kesmiş at can çekişerek kıvranıyordu.Büyücü zevlkle ölümü seyretmişti pekde kolay olmayan bir büyüyle atı geri getirmiş ve kendi amaçları için kullanmıştı.Ölü at durduğuna göre gelmiş olmalıyım diye düşündü büyücü.Yürüyüş asasına dayanarak kukuletası başında at arabasından indi.Ata dönüp onu uzakta beklemesini emretti ardından yeminer in tapınağına doğru yollandı.Tapınağın kapısında kukuletasını indirdi .Haykırmaya başladı İşte burdayım kudretli yeminer çağırdığın gibi hizmetine geldim.Burdayım kudretli efendim sana geldim ve büyücü beklemeye başladı.......

[findor]

"Lordum " dedi Dragluin " Yok Oluş ve Var oluş aynı anda gerçekleşicek üstümüze düşen görevi yapacağımızdan emin olun lütfen ve Efendi Yeminer in bize olan inancı ve güveni inanın bizi şereflendirdi."
Dedi bir süre sustu
"şimdi yola çıkma zamanı eğer arkadaşlarımda uygunsa .
Lordum umarım bir daha görüşebiliriz kimse yolculuğumuzun sonunu bilmiyor " dedi ve selam durdu bir kaç saniye...
Yerde bulunan kalkanını kılıcını ve diğer eşyalarını aldı artık her şey için hazırdı ve arkadaşlarına baktı göz ucu ile
Sunağın önüne geldi ve diz çöktü.
"Lordum İnancınıza bürünmüş bir şekilde elimizdeki anahtarların gücünü kullanmaya tüm inananları bir araya toplamaya gidiyoruz Gücünüzü ve Kutsamanızı üzerimizden eksik etmeyin " dedi ve Başka bir dilde bir kaç şey daha söyledi...

Ardından Duvarda asılı olan Rahip in heykeline dönerek onada bir dua etti ve Selam durdu "Umarım bir daha görüşebiliriz " diye fısıldadığı duyuldu sadece . Bekçinin dediklerini düşünüyordu ve Dekotta ve Sturm a bakarak." Hazırsanız Geçit e alt katlara inelim " dedi

[BrokenBlade]

BrokenBlade tapınakta bir hareketlenmenin olduğunun farkındaydı.Bir şeyler oluyordu.Bir yolculuk.Tapınağın çevresinde karşılaştıkları buçuklukla anlaşmışlardı çoktan.Onlarda gideceklerdi.Güç ve Karanlık Lord için.

Uzun bir zamandır sadece izlemişti Brokenblade.Artık bir şeyler yapmanın vaktiydi.

Her yerinden kudret fışkıran yarım ejder hala buralardamıydı acaba.Gitmek istiyorsa onu bulmalıydı.

[Chade_Fallstar]

Küçük buçukluk etrafını çeviren bu kocaman ağaçlara baktı. Ne kadarda önemsiz hissetmişti kendini, kara mabede doğru yaptığı yolculuk hayatını anlamlandırmıştı anlamlandırmasına da, o kendini yine o koca şehirlerde kendinden 2 kat uzun adamların arasında cüzdan çarparken olduğu gibi hissediyordu, üstelik bu ağaçlar daha uzun ve daha uluydu.Ne kadar da yanlızdı ama bu yolu kendi seçmişti, belkide onu bırakıp giden savaşçı arkadaşı brokenblade olmasa bu anlamıda bulamıycak hayatında haylaa sokak köşelerinde cüzdan çarpmaya devam edecekti.ağaçlar birden bittince düşüncelerinden sıyrıldı yemyeşil bi açıklık idi şimdi ve son bikaç gündür hissettiği o duygu şiddetlendi. Evet amacına ulaşmıştı.Tapınağın g irişe doğru yürüdü o ulu ,başka insanlar için korkutucu olabilecek, kapının önünde durdu, boyu tokmağa kadar yetmediği için eliyle kapıya vurdu, ve yanıt beklemeye koyuldu.

[Sturm_Ardeth]

Sturm birkez daha evi benimsediği yerden ayrılmak zorunda kalmanın düşüncesiyle hareketsiz kaldı. Ancak daha sonra Dekotta ve Findor' un konuşmalarını dinledi ve kendini toparlamasıyla " Efendimizin bize olan güvenini boşa çıkarmıycaz! " dedi ve Findor' a dönerek " Bende hazırım yoldaş! Artık bu yola çıkalım.. "

[Eldarin]

Bekçi sadece kısık gözlerle grubu izledi. Dediklerine güven tam olduğuna buradan çıkıp gidebilirdi. Tüm gruba selam verdi, sunakların önünde birkaç dua mırıldandıktan sonra holden çıkıp gitti...

şimdi grup metamorfoz sunağının önündeydi ve artık başbaşaydılar...

[dekotta]

Bekçi gitmişti, "bizimle birlikte gelemeyecek olması kötü oldu " diye düşündü Dekotta ama bunun için sebepleri vardı ve en doğrusunu yapıyordu.

"Evet yoldaşlarım, şimdi yapacağımız şeye yoğunlaşmalıu ve bir strateji geliştirmeliyiz... Bekçi Efendi'nin anlattıklarına bakılırsa gerçeklik aleminde değilmişiz ve gerçekliğe bir yol bulmalıymışız. Lordumuz Yeminer'in hepimize yol göstereceğine eminim ve sizin de en az benim kadar emin olduğunuzu biliyorum. Lordumuzuun kutsaması üzerimize olsun" dedi Dekotta ve Lord Yeminer'e içten bir yakarışla bu gurubu kutsamasını istedi.

Bundan sonra salon, diyarda Lord Yeminer'in gücünün doruk noktaya ulaştığı bu salon onun kutsaması ile doldu. Rahibi Dekotta'nın aracılığı ile gelen bu kutsama sayesinde gurup artık kendisine daha çok güveniyor, daha iyi hissediyordu.

[Sturm_Ardeth]

Bekçi' nin duasını bekleyip bulundukları yerden çıkmasıyla Sturm arkadaşlarına dönerek " Beyler artık bizim zamanımız geldi ve Efendimizin bilgeliğini,gücünü yayma vaktidir! Bu yolda ne olursa olsun başarılı olmalıyız. Bir kurtuluş yolu var ise bu yolda anahtarlar bizler olmalıyız Efendimize olan bağlılığımız ve sadakatimiz ise bu anahtarları işleticektir! " Sturm yoldaşlarına baktı. Birkaç saniye baktı ve " yola çıkmak için hazırlanıyorum. "

Tam hareketlenmek üzereyken Dekotta' nın yakarışı ile gruba bahşedilen kutsamanın rahatlığı yayılmıştı içinde ve olduğu yerde kalarak Efendisine bir dua fısıldadı..

[findor]

Duaların etkisi çok çabuk şekilde kendini gösteriyordu..
Geçiş kapısının önündeydi artık tüm grup Sturm ve Dekotta...
"Götür bizi burdan " diye seslendi ve gülümdi kılıcının sapını tutarken..

[Eldarin]

DM'DEN BİR NOT:

Yapacağınız rituelleri, büyülerinizi yanınıza aldıklarınızı buraya detaylı olarak yazın. İster ortaklaşa RP yapın ister seçtiğiniz bir arkadaş bu RP yi detaylarıyla yazsın(Tek bir seferde ve daha hızlı oyuna adapte olabilmeniz açısından).

Yapacağınız bu tek RP tarafımca incelenecek ve yanlış bir yönü tespit edilmezse şayet kabul edilecektir. Böylece RP Alanındaki oyuna katılımınız gerçekleşecektir.

RP yi yazarken lütfen dikkat edin. Kurallar konusunda hiçbir açığınız olmasın istiyorum. Portal şu anda kapalı, açmanız için bazı ritueller gerekebilir, farklı divinity güçleri deneyebilirsiniz vs vs...Geri size kalmış...

Bol RP li günler...

[mefistofeles]

Sonunda geldim.Sana senin için hizmetin için geldim.Efendim izin ver gireyim izin ver yanında durayım hayatımı sahip olduklarımı sevdiklerimi sevmediklerimi en önemlisi büyümü sana adıyorum...Sessizlikte bekledi.Yeminerin onu duyduğunu biliyordu.Cevap bekledi tanrı için çok mu acizdi içine kuşku ve korku düşmeye başladı.Büyüsünü adadığı tanrı ya cevap vermezse.Korku büyümeye başlarken yeminerin kutsamasını hissetti.Yeminer konuşmasa bile düşünceleri büyücünün kalbine düşmeye başladı.Ölüm büyücüsü artık herşeyi annlamıştı ne yapacağını, nereye gitmesi gerektiğini biliyordu efendisinin yüzünü kara çıkartmayacaktı.Yeminer büyücüye kutsamasıyla beraber güç de bahsetmişti ne kadar büyük bir hediye diye düşündü büyücü heyecanlanmıştı yeni güçleri büyüsüne neler getirmişti acaba çalışmak için sabırsızlanıyordu ama yapması gerekenler daha önemliydi vakit yoktu.Ölülerin efendisi kukuletasını kaldırdı adımlarından emin bir şekilde tapınağın kapılarını geçti adımlarını serileştirdi.Gitmesi gereken yeri biliyordu tapınağın tapınağın altındaki portalı bulmalıydı.

Garip bir şekilde hiçkimseyle karşılaşmadıı kimseye açıklama yapmakda istemiyordu zaten olanlar için yeminere şükretti.Ölülerin efendisi yeminerin isteğiyle kendine yeni bir isim edindi.Mirahan güzel bir isim gibi görünüyordu.Aklına portal geldi efendisi portal açılması gerektiğini söylemişti ama nasıl açılacağını söylememişti düşünmeye başladı.Adımları büyücüyü gitmesi gereken yere götürüyordu daha önce tapınağa hiç gelmemesine rağmen yeminer adımlarına rehber olmuştu.Geçirdiği bu yarım saat o kadar muhteşemdiki üzerinde muhteşem bir güç hissediyordu.Sonunda aradığı yeri buldu içeriye girmesi için biraz cesaret toplaması gerekecekti.NEfes aldı vücudunun disiplinin i sağladı kapıyı yavaşça kapıyı açtı içeridekilerle yüzleşmek için içeriye girdi...