ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

galadlirim · Post by **galadlirim** » Sun Sep 19, 2004 4:12 am

çığlıklar hiç susmaz..kadının içindeki çığlıklar hiç dinmiyordu..acıyla doğruluyor..kalbi sıkışıyor..zalimce gülüyor ve ağlıyordu..kendikendine mırıldandığı sözleri kendisi unutmuştu.karanlıkta görünmeyenleri o görüyor,başkasının hissetmediklerini o hissediyordu..artık dayanılmaz hale gelince kılıcına sarılıyordu..saatlerce saatlerce askerleriyle dövüşüyordu..adamlar kadının gözündeki deli pırıltıyı görmezden gelemiyorlardı..karanlkta görebildikleri tek şey parlak saçlarıyla gözleriydi..hareketleri çok çevik..çok hızlıydı..yokmuşçasına..kadının sadece acıyla çarpıtılmış ruhunu okuyamazlardı..daha değil ama..bedenin değil ruhun varlığından haberdardılar..ve bu ikili güçlü bir düşmandı..

.....

Acının ve İntikamın Seçilmiş Savaşçısı,kaleye gelenlerin farkındaydı..o buraya kazandırdıklarını düşündü..kendi kanını dökmüşmüydü..kendisinden feda ettiği neydi..intikam alacağı kimdi..bilmiyordu..ama kendisinin inancının ve amacının farkındaydı..intikam ve acı..bazıları nasıl iyiliği neden istemeden savunuyorsa buda böyleydi..
Sunağın arkasında karanlığa karışmış Komutan yeni geleni süzdü.."Kaos..intikamını..kaosla al.."diye mırıldandı ve savaşçının onu görüp görmediği yada duyuşu önemli değildi..o..seçilmişin emrini duydu..ve gerisini kendi bilirdi..
Galadlirim,kalenin çıkışına doğru yürüdü..elindeki dövmeye bakarak alayla ve yüksek sesle"yeni köleler ha Hellfire..!"dedi acı acı..gözleri iblisin bedeninde nefretle gezindi.."kaleye göz kulak ol..kaosun hizmetkarı.."dedi emredercesine ve kaleden dışarı çıktı..
Kaledeki ruhlar acıyla inledi..ve intikam yeminlerini tekrarladılar..

Anchorite · Post by **Anchorite** » Sun Sep 19, 2004 4:26 am

Uzun kulaklarının üzerindeki dişten yapılmış küpeler arasındaki ufak biti umarsızca öldürdü. Paçavra halindeki giysilerini toparladı. Tüm cesaretini toplayıp titremesine engel olmaya çalışarak arkasına saklandığı geniş kaya parçasının arkasında yavaşça başını kaldırıp uzakta görünen kaleye bir defa daha baktı. Yanındaki ufak yırtık çantaya uzanıp yeni yakaladığı örümceğe uzandı. Ãƒ?rümcekten ufak parçalar alan uzun burunlu goblin bu mekana kaç defa geldiğini düşündü. Her seferinde kaleye biraz daha yaklaşıyor ve içeride neler olduğunu anlamaya çalışıyordu. İki bacağı kalmış ve hala kaçmaya çalışan örümceğin son bacaklarını da zevkle korpartım azına attı daha sonra her seferinde yaptığı gibi bir başka gün kaleye girmesi gerektiğini düşünerek yavaşça kaleden uzaklaşmaya başladı.

Raistlin · Post by **Raistlin** » Mon Sep 20, 2004 12:57 am

"Hizmetkar mı?" diye düşündü Hellfire..."Hayır... Ben Kaos'un ta kendisiyim..." ve korkunç kahkahası kalenin içini doldurduktan sonra dışarıya taşarak yankılandı.

Hellfire ölmüş ozan Wicked One'ın parçalanmış cesedini kurban etme taşının üzerine yatırdı. Üstündeki giysiyi parçalayıp göğsünü açtı. İşaret parmağının kara keskin tırnağıyla bir şekil çizmeye başladı. Cesedin çürümeye başlamış iğren kokusu yarı-iblise, eğitimli bir kulak için en güzel müzik sesi gibi geliyordu. Hellfire pislik içindeki cesetle işi bittiğinde Wicked One'ın karnında bir pentagram ve cehennemin güçlerini açığa çıkaracak rünler yazılı duruyordu. Hellfire, kulağına fısıldayan korkunç boyut yaratıklarının seslerini işitti.

"Lord Azalin... Baba... Bu inananınız boş yere kendi hayatına kıydı... Amacı size hizmet etmek olan canını gereksiz gururu nedeniyle kaybetti. Yargıyı size bırakıyorum..."

Hellfire cesedi orada bıraktı ve Drekkar'ın komaya girmiş vücudunu alarak Lord Azalin'in onunla konuşacağı odaya götürdü. Hayati belirtileri azalmakta olan adamın eline bir sembol tutuşturdu. Gümüş bir maske ve damlayan bir gözyaşı... Artık Drekkar'ın hayatı ve ruhu Tanrı Azalin'in ellerindeydi...

Hellfire yatmakta olan adamın kulağına sanki duyacağından eminmişçesine fısıldadı: "İntikam... Acı... Kaos... Azalin..."

Raistlin · Post by **Raistlin** » Mon Sep 20, 2004 1:07 am

Grok arkasını dönüp, korktuğu kaleden uzaklaşmaya başladığı anda korkunç bir kahkaha duydu... Kahkahanın yankısı kulaklarını doldurup etrafını sararken havadaki karanlık bulutlar artıyor gibi geldi. Kara duvarları sürekli şekil değiştiriyor gibi gözüken kalenin güneyindeki dağlara gökyüzünden bir yıldırım indiğinde rüzgarın kendisi bile ısınmıştı.
Grok kaleye yaklaşan herkesin kulağına çalınan fısıltıları duydu, ya da belki de bu rüzgarın ölümlülere bir oyunuydu:
"Kaos..."

Anchorite · Post by **Anchorite** » Mon Sep 20, 2004 7:39 am

Grok bu kükürt kokan, kendini zayıf ve çaresiz hissetdiren lanet mekandan uzaklasacagı düsününcesinin rahatlıgıyla birkaç adım atmıstıki, kaleden gelen yüksek sesle oldugu yerde donakaldı. Ne yapacagını düsündü bir an, ezberlemek için günler harcadıgı kelimeler titremesiyle birlikte havaya uçup kaybolmustu. Ãƒ?nce kaçmayı düsündü ancak yakalanırsa basına gelecek karanlıkların düsüncesi onun daha da titremesine neden oldu.

Kendisine birkaç saatmis gibi gelen, birkaç saniyeden sonra uzun yesil ellerini kaldıran goblin yavasça geriye dogru döndü. Dizlerinin üstüne kapaklanıp basını eydi ve korkudan alcak çıkan sesiyle bagardı:

Ben Grok efendi.. Ben hizmet.. kar.. Ben büyük patronları sormak için geldi efendi..

Raistlin · Post by **Raistlin** » Mon Sep 20, 2004 8:14 am

Hellfire, Azalin'in kaledeki her hizmetkarı gibi bu lanetli yere dönerek isteklerini kelimelere dökebilecek kadar cesur olanların sesini duyardı.
Bu garip yaratığın sesini duyduğunda ilgiyle sesine odaklandı. Sesinde korku vardı, fakat onu buraya getirebilecek kadar cesaret de vardı.

Kara-kırmızı kanatlarını gerdiğinde garip metalik bir ses yankılandı. Hızla kalenin üst surlarına yöneldi...

Grok'un hızla atan kalbinin sesi onu sağır ederken, kale'nin yakınlarına bir yıldırım daha düştü. Hava aydınlandığı anda surların üstündeki korkunç yaratığı gördü. Brutal emredici bir ses tonu yankılandı:

"Kaos'un *bilinçsiz* hizmetkarı... Yaklaş..."

Anchorite · Post by **Anchorite** » Mon Sep 20, 2004 8:26 am

Basını griye çalan renkli topraktan yavasça kaldırdı. Hafifçe çevresine bakındı kendisinden baska herhangi birisine seslenilmis oldugunu umarak. Kendisine bagırıldıgını anlayan Grok, sesin sahibinin güçleriyle tatmamayı umarak ayaga kalktıki biraz daha oyalanırsa emrini tekrarlayacaktı ki bunu istemiyordu. Bası önde, ellerini fazla sallamadan hızlı adımlarla kaleye dogru giden geniş yola çıktı. Kaleye titremesi onun yürümesine izin verdigince yaklastı. Tekrar dizleri üzerine egilen uzun burunlu goblin tekrar yakardı: "Grok.. grok ben...." *gereksiz olmasına ragmen isaret parmagıyla yüzünü göstererek* Goblin.. Sivri Dis klanından...

Raistlin · Post by **Raistlin** » Mon Sep 20, 2004 8:35 am

Hellfire kalenin surlarından kanatlarını açarak aşağıya süzüldü ve yere sertçe tek dizinin üzerinde indi. Ayağa kalkarak kısacık gobline baktı. Goblin'i daha fazla korkutmamak için yanına fazla yaklaşmadı:

"Cesaretin etkileyici Grok... Ayağa kalk ve neden burada olduğunu açıkla..."

AresMajere · Post by **AresMajere** » Tue Sep 21, 2004 5:34 am

Ares Majerei zihinlere çılgınlık veren duasını bitirdiği vakit etrafında kaleye az önce gelmiş olan cübbeli kişinin bedenini yerde yatarken buldu.Beden ölümün eşiğinde hafif titremelerle farklı bir dünyanın kapılarına giden yolda ilerlemekteydi.

Rahip bedene yaklaştı..Kanın artık tüm vücuttan çekildiği açıkça belli oluyordu. Son bir dua belki onu kendine getirebilirdi. Rahibe göre hissettiğ acı Azalin'in yoluna girmek için yeterliydi.Kendi kanını akıtması çok aptalcaydı ama sonuçta acıyla yüzleşmişti.

Ares kollarını iki yana açtı ve keselerinden çıkardığı birkaç parçayı avuçlarında tutarak duasını mırıldandı.Sonra ellerindeki parçaları ölmek üzere olan bedenin üzerine bastırdı..Ãƒ?ıkan bir ışık titreyen bedene yayılan yaşamı işaret ediyordu.Bir süre sonra cübbeli şahıs yerde uyku halinde yatmaktaydı. Görevini yapan rahip sessizce karanlıklar içine çekildi.

Anchorite · Post by **Anchorite** » Tue Sep 21, 2004 12:16 pm

Raistlin wrote: "Cesaretin etkileyici Grok... Ayağa kalk ve neden burada olduğunu açıkla..."

Metalin topraga vurmasıyla aniden sarsılan grok, herhangi bir sey yapmadan bir süre geçti. Goblin basını hafifçe kaldırdı ve sadece kısa bir an önündeki sovelyeye baktıktan sonra kükürtlü zemine dogru tekrar basını egdi:

Büyük insan. Grok gelmek buraya... çünkü... patronlar buraya dogru yaklasmak... Grok merak etmek.. Grok'un kabilesi merak etmek... Orc.. patron.. av alanları bos olmak... biz oraya girmek istemek.....

Bir süre daha bekledi, ve sonra aniden basını kaldırıp sordu:
Efendi.. Grok bir de bir köy bilmek.. hastalıklı.. biz çok korkmak... ama grok bilmek -sen- orada olmak bir gece...

Raistlin · Post by **Raistlin** » Tue Sep 21, 2004 11:03 pm

Hellfire öfkelendiğinde gözlerinden alevler püskürmeye başladı. Bu yaratık onun değiştiğinde kara şovalye Adonis'e dönüştüğünü görmüştü... Hellfire asla hata yapmadığını zannediyordu fakat bu zavallı iğrenç yaratık onu bir şekilde farketmişti. Kara-kırmızı yarı-şeytan pençesini sıkarken sesine zar zor hakim olabiliyordu:
"Bu gördüklerini ve benim kim olduğumu başka birine daha söylersen sana o kadar çok işkence çektiririmki cehennemi bile yeğlersin!"

paladine · Post by **paladine** » Tue Sep 21, 2004 11:19 pm

paladine kaleye geri döndüğünde azalini rahibi aresi gördü ve ona kasaba olanları anlattı heyecanla kendisininde azalin tarafından kurulan bu orduya katılmak istediğiğni anlattı ve lorduyla görüşmek istediğini anlattı sustuğu zaman aresin yüzündeki tebessümü önce bir tatmin ve memnuniyet sandı ama sonra azalini tüm inananlarını herzaman dinlediğini ve bu isteğin duyulduğunu farketti artık azalini daha iyi anlıyor bu ölümlü düşüncesinde onun gücünü kavrayabiliyordu azlin her an onlarlaydı diğer tanrılar gibi değildi paladine başına gelen talihsiz diye saydığı olaylara artık şükrediyor ve azalinin taktirini kazandığı için mutluluk duyuyordu

Anchorite · Post by **Anchorite** » Wed Sep 22, 2004 12:44 am

Goblin cesaret edibildigi kadar geriye dogru süründükten sonra gözlerinden düsen birkaç yasla beraber konusmaya basladı:

"Efendi.. Efendi.. ben ölmek istememek. Benim kabile büyük olmak... Ben kimseyi tanımamak."

Gözyasları içerinde hıçkırarak (Goblin dilinde) :

"Daha çok kan dökebilirim... Yadımcı olabilirim... Ölmek istemiyorum."

Göz yaslarını temizledikten sonra yaratıgın yüzüne dogru basını kaldırarak.

"Efendi öldürmeyin beni, siz gösterin.. kabile saldırsın... Di$ kabilesi emrinizde..."

Raistlin · Post by **Raistlin** » Wed Sep 22, 2004 8:30 am

"Seni öldüreceğimi söylemedim Grok... Bilmemen gerekenleri biliyorsun... Bu nedenle bundan sonra Kaos'a hizmet edeceksin... Ya da kabilendeki her yandaşınla beraber öleceksin... "

Hellfire Grok'a pençeli ayağıyla dokunacak kadar yaklaştı. Zihnine en hakim insanları bile titreten kötülüğünün korkusunun ona da ulaştığından emindi.

"Orcların hepsini ben öldürdüm Grok. Hayatta kalanlar buraya doğru geldiklerini onlarla da ilgileneceğim. Bundan sonra kabilen, Ay kasabası Koruluğunda yaşayabilir, avlanabilir ve yakın kasabalara saldırılar yapabilirler."

"FAKAT şUNU AKLINDAN Ãƒ?IKARMA! Azalin'e inanan bir kişi bile zarar görmeyecek! Öldürmeden önce her zaman esir alacaksınız ve vücutlarında *bu sembol* olanlara zarar vermeyeceksiniz!"

Hellfire kolunun ön tarafındaki sembolü Grok'a incelemesi için yaklaştırmıştı. Sembol bir maske ve yüzünden damlamakta olan bir su damlasını *büyük ihtimalle göz yaşını* andırıyordu...

Anchorite · Post by **Anchorite** » Wed Sep 22, 2004 2:36 pm

Hüzünle yaratıgın yanına gelmesini seyreden Grok, kaçmayı düsündü bir an, Hellfire'ın sözleri duyamıyordu bile korkudan... Zebani her adım attıgında goblin daha da titriyordu, sonra sözlerini anlamaya basladı yavas yavas.. Ay Kasabasını duyar duymaz bu sefer korkudan degil sevinçten kalbi duracak gibi oldu... Sonra sürekli basını bir asagı bir yukarı sallıyordu.. Yaratıgın her sözü goblini daha da sevindiriyordu.. Sembole dogru bakarken kabilesine bunu tasıyanları saldırmamayı nasıl anlatacagını düsündü ama bunu bu zebaniye söylemiyecek kadar akıllıydı. Yavas yavas geri dogru adım atarken sunları geveledi:

"Evet büyük efendi.. Evet efendi... Biz emirler uymak var... Tesekkürler efendi.. Efendi çok güçlü... Efendi çok büyük.. "

Sonra Zebaniden on metre kadar uzaklasınca hızla döndü ve arada bir düssede kosarak uzaklasmaya basladı bu lanet mekandan. Her adımda kendisine daha da güveniyordu... Kabile istedigini almıstı.. orclardan kurtulduklarını düsününce biraz daha sevindi ve yan cebinden ufak bir düdük çıkardı ve zevkle üfleyerek yoluna devam etti.

FrpWorld.Com

ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

Who is online