Page 5 of 6
Posted: Mon Mar 09, 2009 7:12 am
by Edmond
Kaybolsam keşke bilmediğim bir yerde,
Bir sokakta kaybolsam, ya da şehirde.
Sevdiğim olmasa, tek başıma olsam,
Kimseyi bilmesem, sessiz gecelerde.
Korksam bazen de, yalnızlığın hapsinden,
Bazense gecelerin sessizliğinden,
Hiçbir şeyi bilmemekten, görmemekten.
Ama yine de, olmasa bir sevdiğim.
Arkamda bıraktıklarım olmasaydı,
Bir daha göremeyeceğim sevdiğim,
Ya da deniz kenarında simit çayım.
Kaybolurdum karanlıklarda, sessizce.
Posted: Tue Mar 10, 2009 1:23 am
by Edmond
Bu arada herkes farketmiştir umarım, kayboldum şiirimde sevdiğimin gözünde kaybolmuştum.Yani bulunduğum inci gözbebeği, deniz göz mavisi, gökyüzü ise göz akı idi.
Posted: Tue Mar 10, 2009 1:31 am
by Firble
Edmond bu şiir aslında biraz yazdığın her şiirin senden bağımsız anlam kazanmasına örnek... Kaybolmayı çok farklı şekillerde anlamak münkün ve şiir de bu anlamları veriyor. Bazen öyle an olur ki şiiri yazdıktan sonra bakarsın yahu ben ne düşünmüşüm de yazmışım bunu diye... Ve gerçekten o anda ne hissettiğini anlarsın... Yani şiir kendi duygularını sana anlatır.
Bu arada çok usta oldun Edmond kardeş şiirde... : ) ))) Seni yıllardır gözleyen biri olarak belirtmek istedim.
Posted: Tue Mar 10, 2009 1:42 am
by Edmond
Firble wrote:
Bu arada çok usta oldun Edmond kardeş şiirde... : ) ))) Seni yıllardır gözleyen biri olarak belirtmek istedim.
Bence bunu "Beni şiire başlatan kişi olarak" söyleyebilirdin.Ya da "Benim şiiri bırakmama sebep olan kişi olarak" da söyleyebilirdin
Ayrıca teşekkür ederim
Henüz usta değilim, herhângi bir şeyden ilham alarak şiir yazamıyorum.Ve aşk dışında şiir yazamıyorum.
Posted: Tue Mar 10, 2009 11:48 am
by Firble
Kelimeleri eskisine göre çok ustaca kullanıyorsun... şiirin senin katmak istediğinden farklı anlamlar bile kazanıyor ki bu ilk başta kötü gibi gelse de aslında çok güzel bir şey...
Bunun dışında kendi yaşında birinin yazacağından hep daha güzel yazıyordun zaten. Daha da hala benim şiir yazmaya başladığım yaşa gelmene bile dört beş sene var sanırım...
Posted: Wed Mar 11, 2009 5:34 am
by Edmond
Okulda karaladığım şiirleri eve gelirken düzeltiyorum.Bu yüzden çok kopuk kıtalar ortaya çıkabiliyor
şiirlerdeki gariplikleri mazur görün
Artık her gün yazar oldum sanki
Posted: Tue Apr 07, 2009 3:07 am
by Aegron Linwelin
Abi güzel yazmışın başta bir kopukluk var gibi geldi ama sonra toplamışsın. Devamını bekliyorum...
Posted: Thu Apr 09, 2009 8:16 am
by Edmond
Sağol Aegron yorumun için, kopuklukların sebebi ayrı ayrı zamanlarda yazılması.Mesela ilk kıtayı okulda yazıyorum, sonrasını evde, tabiî serbest ölçülü şiir yazmaya çalışmam kötü sonuçlar da doğurabiliyor
Bir de eski şiirlerin çoğunda düzeltme yaptım, ve son olarak bir şiir üzerinde kökten değişiklikler yaptım.Sunayım dedim
Posted: Sat Apr 11, 2009 6:06 am
by Firble
Edmond kelimeleri kullanış biçimin korkunç güzel. Artık kelimelere elinde şekil verebiliyorsun.... Ancak zaman zaman kontrolü tamamen ellerine bırakıyorsun gibi geliyor. Ki yine çok güzel şekiller ortaya çıkabiliyor, bazen bunu da yapmak gerekir. Ancak ellerini aklınla da bir parça, onların özgürlüklerini tamamen çalmadan yönlendirirsen, sanırım yaratılan cümleler ve anlamlar arasındaki bağlantılar daha iyi sağlanır.
Bilmiyorum çok mu tuhaf bir anlatım oldu?
Posted: Fri Apr 24, 2009 6:48 am
by Edmond
Ölçüsüz şiirlerime bir yenisi daha eklendi, sanırım İthafemin tamamı ölçüsüz olacak.
Posted: Fri Apr 24, 2009 7:27 am
by Firble
Edmondcum ölçüsüz şiir daha zordur, bence sen gayet güzel yazmışsın. Bu şekilde yazabildikten sonra ölçünün özellikle işine yaradığını düşündüğün durumlar hariç ölçüye ihtiyacın yok bence...
Posted: Tue May 05, 2009 3:42 pm
by Firble
Nazım üstadın bir şiirini görmüştüm bir yerde.. Buraya aktarmak geldi içimden... Hepsini değil bir bölümünü aktarıyorum.... Hepsinin de ayrı güzelliği var elbette. Senin itafelerini okuduktan sonra yazayım dedim. : ) )
Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.
Özülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta.
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki....
Posted: Fri Jun 26, 2009 6:43 am
by Edmond
Tozlanmış bu günlük sanki!
Posted: Fri Jun 26, 2009 8:28 am
by catboy
başta şaşırdım önce, her zaman şiiri yazdığı tarihi koyardın ama önce birden garibime gitti...
Ondan sonra çok mu çocuksu olmuş bir şiir yoksa ne, daha aşk dolu şiirler bekliyoruz ama...
yok, yok her zamanki gibi çok güzel bir şiir olmuş, ama genelde günlüğe kısa şiirlerin yer alırdı, uzun olması da bir istisna olmuş günlüğünde...
Posted: Fri Jun 26, 2009 8:32 am
by Edmond
şiir her şeyiyle bir istisna, ölçüsüz de pek fazla yazmam. Tarihi de genelde koyarım.
Ã?ocuksu mu olmuş! Sen kime çocuk diyoysun ben büydüm bikeye tağam mı!
Hep çocuk kalanlara!