Fırtına... sel... deprem... (RP ZORUNLUDUR)

[Raistlin]

"Senin içinde çok fazla korku var şovalye... Çok fazla şeyden şüphe duyuyorsun... Nefretin ve öfken senin kuvvetin, fakat şüphelerin senin zayıflığın... Kaos'un alevini yaymak için hiç bir zayıflığın olmaması gerekiyor. Bu nedenle sana merak ettiklerini göstereceğim...

Kadının... o asla senin kadının olmadı... Sana yatakta fısıldadığı bir kaç aşk kelimesiyle aklını çeldi... O asla sana sadık olmadı Tenthor! Seni yalnızca kullandı fakat aynı zamanda bir hata yaptı. Kral'ın bunu farketmeyeceğini sanacak kadar aptaldı o kadın! Seni kullanıp arkandan dalga geçtiğinde bunun yanına kalacağını sanacak kadar iğrençti! Ve kral onu öldürünce cehennemime geldi... Seni o zaman tanıdım çünkü arkasından bana birçok kişi daha armağan ettin. İşte o zamandan beri seni izliyorum Tenthor... Doğru'yu görmen için seni buraya getirecek olan olaylar zinciri birer rastlantı mıydı sanıyosun! Bu senin kaderindi Tenthor...

Sislerin ülkesinden kimse canlı çıkamaz şovalye! Kendini özel mi zannettin? Bunu kendin başardığını mı zannettin?
Hahahahahaha...
Yalnızca karanlığı daha fazla tatman için seni ordan çıkardım... Ölümde, kanda, kılıçta aradığın cevapların arkasında hep karanlık vardı Tenthor... İşlediğin günahların omuzlarındaki bedeli, vurdumduymazlığının ve ihanetinin pişmanlığı seni sonsuza kadar avlayacaktı... Ta ki buraya gelene kadar..."

Cehennem Lordu pençesini açtığında Tenthor sevdiği kadının orada ortaya çıktığını gördü...

"On binlerce yıl önce Tanrı dünyayı yaratırken meleklerine insanların acı çekmesine zarar görmesine yol açacak şeyleri de dünyaya koymalarını emretti. Bazı meleklerin iyilikleri o kadar yoğundu ki insanları korumak pahasına Tanrı'nın bu isteklerine karşı geldiler. Tanrı melekleri onun yargısını ve hükmünü kabul etmedikleri için Abyss'in derinliklerine attı ve onları sonsuz bir karanlığa mahkum etti. Karanlık ve *hiç bir şey* o kadar yoğunduki bi sonsuzluk boyu orada kalan melekler delirdiler ve bozulmuş zihinleri insanları yok etmek ve onlara acı çektirmek için yanıp tutuşan şeytanlara dönüştüler... Ve Tenthor sonsuz bir hiçliğin *ne kadar büyük* bir işkence olduğunu anlamanı beklemiyorum...

şimdi senin hakkında bildiklerimi ve bu söylediğim gerçekleri düşün ve ruhunun derinliklerini bana aç... Bu kadını Abyss denilen yokluğa sonsuza kadar atıp seni ölümsüz bir şampiyonum mu yapayım yoksa bu kadına kıymayıp seni mi oraya atayım..."

[fingolfin]

Duyduklari, az önce zihnini yakip geçen o çiplak duygusundan bile daha fazla aci vermisti. Karsisindaki o kudretli varlik bir anda kaybolmusçasina, Claidya'nin çaresiz bedenine bakti. O anda onlarca sey haykirmak istedi, tüm yasadiklarini anlatmak, neler oldugunu nasil oldugunu ögrenmek... Ama konusamadi, kelimeler agzindan çikamiyordu adeta. Soran gözlerle bakti kadinin çaresiz ruhuna, kelimeller sekillenmese de bedeni tüm gücüyle haykiriyordu 'NASIL?'

[Raistlin]

"şehvet, sapık ve ahlaksız bir kadının ruhundaki çaresiz duygudur Tenthor. Bu kadın yaşamayı, mutluluğu ya da senin ona verdiğin değeri hak etmiyordu şovalye... Aynı öldürdüğün ve öldürülmesine yol açtığın diğer ölümlüler gibi... Senin günahlarının bu ya da başka herhangi bir dünya da affı yok... Sen kendini affetmediğin sürece..."

[fingolfin]

Hiçbir, hiçbir tepki vermemisti kadin... verememis degil vermemisti. Kafasi öne egildi sovalyenin. Karanlik, gerçekten ruhunda olan sey o muydu? Insanlar, Claidya bile onu aldatmisti demek ki, ugruna gözünü kirpmadan bunca aciya katlandigi Claidya bile... Öldürdükleri, ellerine bakti Tenthor ve kan içinde gördü ellerini. Kanin bakirimsi tadini agzinda hissetti, ve içinde hiçligi... Insanlar diye düsündü tekrar, aldatilmak... Belki de hepsi haketmisti ölümü, hepsinin ama hepsinin içindeki ihtiras...

Tekrar yükseldi brutal ses, artik acitmiyordu fakat. Belki de acidan bagimsizdi o anda, bilemedi. Günahlar diyordu brutal ses. Kendini affetmek... Güldü, isterik bir gülüstü bu; kafasini yavasça kaldirdi. Bir saniye sonra artik dizleri üzerinde de degildi. 'Benim günahim yok iblis, ölümleri zerre umrumda degil. Görüyorum ki onlari sebepsiz yere öldürmüsüm, sevdigim bu asagilik yaratik için degmezmis. Fakat yine de ölümlerinden pisman degilim... Iste huzurundayim ve seçimimi yapiyorum. Pençelerindeki o asagilik varlik zerre umrumda degil, aslina bakarsan artik hiçbirsey umrumda degil. Abyss'in en derinlerine firlat onu ya da yasamini geri ver, artik ona kin dahi duymuyorum. Bana gelince, beni sampiyonun yap ya da ayni derinliklere firlat. Ben amacimi kaybettim iblis, onla birlikte yasamimi da. Elimde artik sadece hiçlik var. Beni buraya getiren öfke bile yok. Sadece bir hiçim. Ya da hiçligin ta kendisiyim...'

[Raistlin]

Cehennem Lordu adamın çaresizliği üzerine zevkle onu izledi:

"Seni, dinmeyen öfken, kinin ve hırsın nedeniyle buraya getirmiştim Tenthor. Görüyorumki zayıf zihnin yalnızca basit bir fahişe hakkında söylediğim yalanlara bir iplik ucuyla bağlıymış. Onu cennetten sadece sana acı çektirip benim arzu ettiğim şekilde acı çekmen için almıştım. Zaten sürekli ona ulaşmaya çalışan rüyalarına girip seni yalanlarla kandırmam çok da zor olmadı şovalye... Ve şimdi seni sonsuzluğun çölünde haşareler tarafından en yavaş ve en acılı şekilde parçalanmaya ve sevdiğin kadına yapılan sonsuz işkenceleri ve tecavüzleri izlemeye mahkum ediyorum... Belki *hiçlik*ten oluşmuş olan zihnin bunlarla *sonsuza kadar* oyalanıp aptallığının ve vurdumduymazlığının pişmanlığını burada harcayacağın zamanda sana zavallı ve amaçsız ölümlü varlığının gereksizliğini algılayabilmen için şans tanır..."

Tenthor kaos'un vadisinde ilk kez öldüğü an bedenini kaybedip sadece işkence çeken ruhunu çarmığa gerildiği haçta bıraktı... Kaos'un korkunç görünmeyen yaratıkları ruhunun ve artık olmayan bedenine girip ona sonsuz işkencelerini çektirmeye başladılar, usanmadan ve yorulmadan...

Ve Tenthor aklını yitirmeden önce sevdiği kadın Claidya"nın her dirildiğince acı çeken çığlıklarını ve iblislerin onu parçalayıp onun vücuduyla eğlenirkenki görüntülerini gözyaşları ve umutsuzluk içinde izlemeye devam ediyordu...

RP dışı: Kaos'un Seçilmişi Level 10 Fighter Tenthor ölmüştür...

Cehennem Lordu hükmünü verdikten sonra yeniden alevlere bakmaya başladı ve gaddar planlarını yeniden kurmaya başladı...

Etrafındaki iblisler ve yaratıklar çığlık çığlığa bağırırken brutal ve korkunç sesi cehennemin dünyalar büyüklüğündeki çukurunda yankılandı:

"Seni görüyorum barbar... Gölü besle... Yolu izle... Bana gel..."