FrpWorld.Com

"Haklısın, Huor. Lider sensin. Ben sadece Deru'nun gruptan ayrıldıktan sonra neler karıştırdığı hakkında hiç sorgulamamana biraz şaşırmıştım. Yani sorun yok." dedi ve bir ağaca yaslandı.

Huor gülümseyerek Safiel'e baktı:

*Hatırlatırım ki, senin neden grubu iki defa sattığını da sormadım.Sebepsiz sorular yalnızca grubu parçalar.*

"Belki yeterince şey öğrenmiştir, Safiel. Grup ikiye ayrıldığı ve benim baygın olduğum sırada neler oldu bilmiyoruz ki. Ben bilmiyorum yani. Aman, Deru o zaten! Yani, kötü birşey yapmaz ki! Thereon'a karşı çok iyi bir kere. Yani acımasız ölümcül katil bir dryad, büyük ihtimalle Esten'in bir hizmetkarı, neden Thereon'u öldürmek için bu kadar beklesin ki?" dedi Lydronk, Safiel'e.

Safir ne diyeceğini bilemedi: "Ben... Ben biraz dolaşaıcağım. Yalnız kalmka sitiyorum bir süre." dedi ve uzaklaştı. İyice gruptan uzaklaşınca ağlamaya başladı.
"Ben çok kötü bir insanım. neden hala yaşıyorum ki?" dedi ve cebinden tarikatın ona verdiği zehirli bıçağı buldu.
"Belki de ben seçilmiş kişi değilim." dedi ve bıçağı boğazına dayadı.
"Belki de benim ölmem gerek." dedi.

Safiel elindeki bıçağa bir şeyin çarptığını ve şiddetle ileri fırladığını hissetmişti.Arkasına baktığında Minnä'yı farketmişti.İçinden sinirle:

*Neden ben bu kız beni izlerken farkedemiyorum onu!*

diye geçirdi.Minnä gülümseyerek:

*Zihnin, çok boş, ne düşünsen anlayabiliyorum, fazla sinirlisin galiba.Beni farkedememenin sebebine gelince, sanırım sen kendi durumunu bile farkedemiyorsun.*

Ardından Safiel kendisini koruyamadı.Bıçağı aldı ve geri döndü.Huor gülümseyerek:

*Ooo, demek aştın olayı, bak yine hata yaptın, sen ölürsen grup dağılır.Ã?ünkü grup sana bağlı.Grup Deru'ya bağlı.Grup bana bağlı, grub Lydronk'a bağlı*

Safiel anlamıştı durumu.Başka çaresi yoktu, yalnızca doğru olanı yapması lazımdı.

" Ölümde bile bu kadar pis kokmuyordun. " dedi, Teemieri.
Kuzeye ilerlerken , bataklıktan geçmek zorunda kalmışlardı.
" O adileri öldürmeyi o kadar çok istiyordum ki, ikimizde iki kere mi öldük şimdi? "

"Aa, ne oldu? Öldürmek mi? Huor, cidden böyle şakalarına inanmıyorum artık. Hayır, baksana Safiel bile gülmüyor!" dedi Lydronk. Sonra gülerek devam etti: "Hatta bu şakan moralini bile bozdu! Senin kadar kötü bir şakacı görmedim. Siz elfler şakadan anlar mısınız cidden?"

"Ama herkes benden nefret ediyor." dedi ağlayarak Safir.
"Lütfen bana acıyan gözlerle bakmayın." dedi sonra da. Elessar'a baktı: "Grubu tehlikeey sokmaktan bıktım. Belki de tek suçlu benim. Ama başkasına atıp duruyorum."
"Belki de birini seviyorum. Ama başkasının da ona karşı duyguları olduğunu biliyorum. bundan dolayı öfkeliyim belki de." dedi.

Huor gülümseyerek:

*Biz Elf'ler diye bir şey var mı yok mu bilemem.Belki de ben Elf'lerin yüz karasıyımdır şaka konusunda.Kendime Elf bile diyemiyorum şaka yapmak gelirken içimden.*

Sonra Safiel'e baktı.Ciddileşmişti.

*Hiç düşündün mü sen ölünce ne olacağını.Anlayamıyor musun durumumuzu?*

Warlock, tepeyi uçarak çıkmaya başlamıştı. Büyücü ışınlanma büyüleriyle kayboluyor, ilerideki yamaçda beliriyordu. şimdiden garip bir uyum başlamıştı. Tedirginlikle, tepeye son sürat ilerlerlerken, çocuğun asla kaçmasına imkan bırakmicaklardı.

Huor Safiel'in ağlamasına bakarak Minnä'ya döndü.Minnä içinden:

*Evet, içinden aşk duygusu gerçekten yoğun, daha ziyade acı duygusu var.Kime duymak istemiyorum.Dinlemeyeceğim düşüncelerini.*

Huor başını öne eğerken Safiel'in yanına gitti.

*Herkes senden nefret etmiyor, çünkü ben nefret etmiyorum.Eğer ben nefret etmiyorsam, kimse etmeyecek.*

Sonra gruba dönerek:

*Birinizde Safiel'e karşı nefret duygusunu sezersem ki sezebilirim, kötü olur.Birinizde bile grup içindeki birisine nefret sezersem, çok kötü olur.*

Gerrfer ve Teemieri iyice tepeye yaklaşmışlardı. koca tapınak tepenin üstündeydi. Tapınak çok önceden Rekse tapanların kullandığı bir binaydı. Ama artık kullanılmıyordu.
"Bu görevi yapalım seni bir daha görmek istemiyorum." dedi kızıl efle Gerrfer.

Lydronk güldü: "Herkes senden nefret mi ediyor? Açıkçası, bazen dengesiz olduğunu düşünmüyor değilim ama seni bayıltan da bendim. Ay, o günü hatırlamak bile istemiyorum. O gün de ben kendimi sevmiyordum işte! Hah evet. Ama kendimi öldürmeyi denemedim -Huor, bunu gerçekten yaptı mı?- çünkü yanıma öldürücü birşey yoktu! Yoksa öldürebilirdim!"

"Benim ki boş kuruntular belki de." dedi Safir bir süre sonra. Huor'un omzuna değdi: "Dostum..." dedi içtenlikle.
"Beni affedebilecek msiin?" diye sordu.

Huor gülümsemeye devam ederken:

*Affetmek mi?Sana küsmedim ki, dostum Safir!*

Ne zamandır ilk kez Safir diyordu.