Arkadaşlar herhalde yanlış anladınız buradaki değer vermek sizin için "önemli" bir kişi için geçerli; yani sevdiğiniz. Tekel Bayi ile pek fazla bir alakası yok ...
şimdi birisini seviyosundur, iyi arkadaşsındır, çok değer veriyosundur... Ama o yanlış bi hareket sergiler, kırar seni, üzer. bu durumda efkarlanırsın. bu durumdaki bünye naapar? İÃ?ER!!! İçmenin ön koşulu da tekel bayisine gitmektir. bayinin kapısından içeri girerken de seni kıran arkadaşını düşünürsün.
Hiç bir insana hak ettiğinden fazla değer verdiğinizi hissetiğiniz oldu mu?
bana ''insanları tanımak için bütün içtenliğini ver ama bütün sevgini asla... çünkü onları tanıdıkça verdiğin sevgine acırsın'' kelamını öğreten arkadaşım için hissettim bu duyguyu...
you are not alone ; so don't be afraid in the dark and cold m'thain d'streea
bunu bende çok hissettim... gereğinden fazla değer verilen insan şişer, şiştikçe kibirine yenilir ve seni "cepte var bir" olarak görmeye başlar. onurunu ve değerini yitirirsin onun gözünde... sonra zaman geçer, bu değersizliğin yüzünden karşındaki insan için pek bir şey ifade etmemeye başlarsın. yeniden bu değeri kazanmak için hırçınlaşmak ise nafiledir, daha da batarsın çırpındıkça... scythe, dediğine sonuna kadar katılıyorum ama gönül bu, bir defa açılınca...
ben, sowtim'in bu sorduğu soruyu altı yıldır düşünüyorum hala da çıkamadım içinden.
Zaten bir lichin böyle şeyler hissetmesi tamamen devrim niteliğinde bir yenilik olurdu.
Hani Lich böyle bir hissetmiş bile olsa alacağı cevap %99.99999 hayır olurdu herhalde... Yani kimse artık toz halie gelcek kadar eskimiş, çürümüş bir "iskelet"le beraber olmak istemez deil mi?