KARANLIğA DİRENİş <<<RP>>>

[Oren_Dautry]

( önce karanlığa direniş hakkında'yı okuyun..)




Lord Oren bir kez daha o eski tepeye çıktı, zamanında on kasaba savaşını izlediği yere....

Bir çağrı daha yapacaktı.. Ã?nceki çağrısı aklına geldi.. Adaletin atlıları...
Tam bir fiyaskoydu.. Ama bu zavallı ölümlülere acınası dünyalarını kurtarmaları için son bir şans vermeye karar verdi...

Kadim büyülü sözleri söyledi ve önünde mavi ışıktan bir geçit açıldı ve bu geçidin aynaları tğm dünyada çeşitli yerlerde açıldı...

BU iş için en uygun olan sekiz kişiyi kendilerine çekeceklerdi..

Yüzyılalrın savaşçısı birkaç adım geriledi, kara zırhı tıngırdadı ve tozlar döküldü...


"Bana Gelin" diye fısıldadı ve beklemeye koyuldu...

[Logan]

LoganTanrısına dua ediyordu, Lordu ona kızmıştı ve kendini affettirmenin bir yolunu düşünüyor , aklına dua etmekten başka bir çare gelmiyordu. BU düşünceler içinde debelenirken o sesi duydu..
''bana gelin''
kafasını kaldırdıgında önünde mavi ışıktan oluşan bir kapı duruyordu sanki sesizce loganı çarıyordu.logan aya kalktı ve emin adımlarla kapıdan içeri girdi bir tepeye cıkmıştı karşında bir kişi vardı geniş omuzlu eski işlemli bir zırhı vardı bunun oren oldunu düşündü hemen yere dizinin üstüne çöktü başını eydi '' emredin lord oren kılıcımla emrinizdeyim sizin için ölmeye sizin için savaşmaya adalet dagıtmaya hazırım lordum.''

[Horcoel_Baator]

Horcoel kapı tarafından yutulunca kendini bir tepede buldu İleriye baktıgında üstünde rünler bulunan kara zırhlı bir adam ve önünde eğilen şovalyeyi gördü.O da Lord Orenin sembolleriyle süslenmişti.Horcoel kara zırhli iri savaşçıya baktıgında onun o ses oldugunu anladı.Hayatında hiç tanrı görmemiş,evet bir kere lordu onunla direkman konuşmuş ve ona tamamlaması gereken bir görev vermişti ama o tamamlanamadan bir güç onu buraya çekmişti.Horcoel sessizlikle dizlerinin üstüne çöktü ve adama baktı onun kim oldugunu biliyordu.Neden çagırdıgını da tahmin edebiliyordu.Başarısız olmuştu ve kendini affedemiyecekti.Artık karşısındaki kara zırhlı figürün Lordu Oren oldugunu anlamıştı.Ve Lorduna seslendi:
''Lordum başarısızlığım için özür diliyorum.Mesajınızı yarıtanrı dragonflya götürmeyi başaramdım her ne kadar da... dedi ve bir an susarak yutkundu.Bana ne yaparsanız yapın lordum.Merhamet isteyecek yüzüm de yok.Yetersiz bir şovalye olarak yaşamayı hakketmiyorum.Yaşamda size hizmet edemiyorsam belki ölümde edebilirim'' dedi ve sustu.

[Oren_Dautry]

Sabır şovalye... çağrılış amacın başarısızlığın değil, üstüne hatallarını telafi edebilmen için bir şansın olacak...

[erethan]

Erethan karanlığın tapınağında beklemekteydi,bir yandanda gördüklerini kafasında tartıyordu...çevresinde o kadar çok ork vardı ki Erethan tapınağa ulaşmak için büyüsünü kullanmak zorunda kalmıştı.Büyüsünün koruması altında ilerlerken bu orkların rastgele dolaşmadıklarını bellirli bir disiplinle,olabilecekleri kadar,devriye gezmekte olduklarını farketmişti...Tapınağa ulaştığında ise karanlığın ordusuna katılan yeni üyeler olduğunu farketmişti...'gerçektende kötülük büyüyor' diye geçirdi içinden 'haddinden fazla hemde'...Tam o esnada önünde mavi bir kapı açıldı...bir süre tedirginlike kapıyı inceledi,içinden birinin çıkmasını bekledi sonra hissetti kapı kendisi içindi,çağırılıyordu...'kim...girmeden bilemeyiz' dedi ve kapıya adımını attı...Adımını atar atmaz sudaki bir girdaba kapılmış gibi içeri çekildiğini hissetti,bu tarzda bir büyüyü ilk yapışını hatırladı ne kadarda korkmuştu...halada sevmiyordu,bu düşünceler kafasında dolanırken geçidin sonuna gelmişti bile...ilk gördüğü güneş ışığıydı,sonra tepenin üstündeki adamı gördü...tanımıştı,kafasını saygıyla eğdi...her nekadar Lord Orenin bir inananı olmasada bir tanrıya hakkettiği saygıyı sunması gerekirdi ...
"Lordum çağrınızı duydum ve geldim...kerşı koymak mümkün değildi...peki neden hizmetime ihtiyaç duydunuz..."
bu esnada karşısındaki varlığın etkisinden kurtulup çevresine bakınmayı başarmıştı ve diğer iki savaşçıyı farketti.

[Oren_Dautry]

Beklediklerimiz var Başbüyücü herkes gelsin bir açıklama yapacağım...

[FreyaImplorer]

Freya,Dragonfire tapınağından ayrıldıktan sonra düşünüyordu...Yanlızlığını,umutsuzluğunu,hayallerini,unuttuğu geçmişini,kim olduğunu....Herşeyi düşünüyordu kendi tarifiyle,aklı çok karışıktı...Ayaklarına ağaçlardan dökülen yapraklar takılıyordu...Burnunda yemek kokuları vardı...Açlığını düşündü,sonra unuttu...Ã?ünkü açlığından çok daha önemli bir şeyler vardı...Gözünün önünde bir geçit açılmıştı...Etrafına bakındı,ya kimse dikkat etmiyor,yada kimse görmüyordu...Mavi geçide girmeye önce korktu,nereye gidceğini ne olacağını bilmiyordu..Ama anlık bir karar verdi,merakı yüzünden yine bilmediği bir işe bulaşmıştı...Geçitten geçti...O anda aklında bir imge belirdi,bir güç,daha öncede bu tür şeyler hissetmişti..Aklına gelen imgeyi benzettiği şeyin şu an olanlarla ilişkisini kuramadı ama...Lord Oren işin içindeydi bir şekilde ve bu geçitle bir alakası vardı...Geçitten geçtiğinde olduğu yerde bir kaç kişi daha olduğunu gördü.....Neredeyim?dedi...

[Oren_Dautry]

Dünyayı düştüğü karanlıktan kurtarmanız için çağırdım sizi.. ve sadece dört kişi geldi öylemi...

Durmunuzun ne kadar vahim olduğunu görüyorsunuz sanırım..

şu anda yükselen karanlık eğer dünyanızı kaplarsa.. ne iyiler ne de kötüler için bir yer kalmayacak.. ama zavallı ölümlüler var güçleriyle yükselen karanlığı destekliyor sanki bir gelecekleri olacakmış gibi....

[high_elf]

Vilthas tapınakta odasında eski bir arkadaşı ile konuşuyordu.. Ama aklının içinde biryerlerde hala lordunun sözleri vardı.. Karanlık yakında harekete geçecekti.. Gerçi zaten kozlarını oynamaya başlamıştı kara lord, ama vilthas da lordunun boş duracağını sanmıyordu.. Yakında demişti kendisine, ve vilthas da o günü büyük bir sabırsızlk içinde bekliyordu.. Yavaşça düşüncelerinden sıyrıldı ve arkadaşını görmek için arkasını gördü, ama önünde duran şey mavi bir boyut kapısıydı, arkadaşı değl.. Bir anda şaşırdı Vilthas, bu kadar yakın olabileceğini beklemiyordu.. Sakince kendini geçitten içeri attı, ve bir anlığına bütün görüntüler silindi önündeki.. Bir an sonra ışık gözlerine vurmaya başladı ve Vilthas bir tepede olduğunu anladı.. Sonra yavaşça etrafına bakındı, orda 4 kişi gördü, hepsi de birbirinden farklıydı.. Ama asıl dikkatini çeken ayakta duran, kadim zırhı içindeki lorduydu.. Yavaşça dizleri üzerine çöktü ve ağzından fısıltı halinde şu sözcükler çıktı:
"Lordum emrinizdeyim.."

[Logan]

logan kafasını kaldırıdı ve lord orene ''aya kalkmama izin veriyormusunuz''
oren hafifce ewet dercesine kafasını salladı logan aya kalktı omuzlarını dikleştirdi dik bir şekilde orenin karşısında ''lordum sizi görmek büyük bir onurdur benim için bu diyarımızı kaplıyan karanlık yok etmek için kanımın son damlasına kadar savaşacama şerefim ve onurum üzerine söz veririm'' dedi ve diyer savaşcılar baktı sadece
orenin sözcüsü olan dostu tanıdıkdı
''lordum çarınız daha yeni yayılmaya başladı gelen olacaktır inanıyorum ben ''

[FreyaImplorer]

Freya Lord Oreni görmüştü...Bu ona büyük bir şaşkınlık,heyecan yaratmıştı..Bir anda o kadar çok şey olmuştu ki,sadece yolda yürürken açılan bir geçitten girip bu kadar garip şeylerin olması..Birisi ona,yolda yürürken girdiğin bir geçitten geçip Lord Oreni göreceksin deseydi hayatta inanmazdı ama...Her günün bir macera olabildiği bu diyarda bu bile normal karşılanabilirdi..Sonra yavaşça diğerlerinin yanına doğru yürüdü..Her ne kadar Lord Orene inanmasada,ona saygı duyuyordu ve eğer Lorduna inanmasaydı ilk gideceği yer Lord Orenin tapınağı olurdu..Diğerlerinin yanına geldiğinde bir etrafına baktı tanıdığı kimse yoktu...Kendiside diz çöktü ses tonunu ayarlayarak:

-Lord Oren...Bizi kötülüğe karşı savaşmamız için çağırdıysanız..Biz ne yapabiliriz ki?Yani diğer anlamıyla bize nasıl bir görev vereceksiniz?

Freya bunları söylerken sesinden hafif bir korku hissediliyordu..

[Oren_Dautry]

görevinizi siz seçiceksiniz.. ben sadece küçük yardımlarda bulunabilirim..

Size durumun vahametini gösteriyorumve sizi bir araya getiriyorum.. geç olmadanbu kötülüğü durdurmaya çalışın..

[Cryptwind]

zerath tapınaktan çıktı sanki biraz daha yaşlanmış gibi gözüküyordu artık ne olduğunu biliyordu kim olduğunun farkındaydı yavaş ve emin adımlarla iki heykel in arasından geçti ve tam o sırada o sesi duydu 'bana gelin!' çağrıya direnmek istemedi nerden geldiğinin de farkındaydı gelmesi gereken yere vardığında kalabalık bir grup gördü yaşının ufak olması sebebiyle (ve birazda karakteri gereği) utangaç bir şekilde yaklaştı ve Lord Oren i gördüğünde yerlere kadar eğilerek selam verdi
'sonunda burdayım' kendisiyle konuşuyormuş gibi
'ait olduğum yerde...'

[high_elf]

Vilthas yavaşça etrafına bakındı, yeni gelen biri daha vardı.. Sonra kafasını kendisinden daha önce gelenlere doğru çevirdi, 3 kişiyi tanıyordu, logan, horcoel ve erethan.. Fakat diğer kişiyi daha önce hiç görmemişti.. Neyse diye geçirdi içinden zamanla birbirimize güvenmeyi öğreneceğiz. Sonra Lord Oren'in sözlerini düşündü.. Evet lordu "Geç olmadan bu kötülüğü durdurmalısınız" demişti.. Sonra erethana dönerek "Senin buraya geleceğini tahmin ediyordum ama gene de benim için bir sürpriz oldu.." dedi neşeli bir sesle..

[Horcoel_Baator]

Lordunun sözleri üzerine genç şovalye dizleri üzerinden ayaga kalktı.Lordunun ona bir şans daha tanıyacak olduguna sevinen Horcoel bir an etrafında olanlara aldırmadan kendi kendine düşüncelere daldı.''Evet dedi kendi kendine.Bütün olanlar şimdi bana mantıklı geliyor.Kötülügü durdurmak için seçildik ve tüm gücümüzü,hayatımızı,ruhumuzu koyarak bu asil görevi yerine getirecegiz''.''Kötülük kazanamayacak'' dedi kendi kendine etrafındakilere bakarak.Bunlardan sadece Logan adlı şovalye ile Sözcü Vilthas tanıdıktı.''Kötülük dedi kendine..kazanamıyacak çünkü kötülük böyle bir birlikten yoksun.''
Horcoel kötülügü hep amaçsız ve garip bulurdu.Başkalarına eziyet ederek eğlenenlere,aldatmacalara ''ne için'' dedi kendi kendine acaba onlara sorsak bize yanıtlayabileceklermi yani neden kötü olduklarını,ne için bunu yaptıklarını.Horcoel her varlıgın içinde bir iyi olduguna inanırdı,öyle olmalıydı.Ve biliyordu ki bir varlık ne kadar iyi olursa olsun içinde genede bir kötülük de vardı.Horcoel bu kötülüge bencillik diyordu ve başka şeylerle açıklıyamıyordu.Düşünceleri yavaş yavaş sona erirken aklına kendi içindeki kötülük geldi.Kendisi uzun zaman önce kendi içindeki kötülügü yenmiş,huzura kavuşmuştu.Gülümseyerek etrafına baktı.Ve konuşulanları dinledi.Kötülükle yapılacak bir savaştan ve şu anda toplanan grubun bu savaşta önemli bir rolü olacagı anlatılıyordu.Horcoel sessizce dinledi.İlk başta duyduklarından başka fazla birşey duyamadı,''Zaten''dedi kendi kendine duymasına gereken kadarını duymuştu.Onun için önemli olan adaleti sağlamak ve Lordunun yüzünü kara çıkarmamaktı..