Biliyorum Cok oldu :)

[Logan]

Gümüşyüz Bir amacı vardı artık o da yoktu. sanki tanrılar, bu olayı tahmin etmiş olmalı ki ona kutsal güçlerini ileri gitmesine izin vermemişti.
Ama Tanrılar Tahmin etmezdi,onlar isterdi ve olurdu.

Lord Oren Bırakmıştı onu O da şimidi ışık yerine Karanlığa hizmet ediyordu.

Sevgi yerine kan,iyilik yerine zülum,Adalet yerine güçlünün ve kötünün kazandığı bir düzen içine girmişti.

artık Kimseye yalvarmıyacak ona yardım etmesi için dua etmiyecekti.

ARtık o kılıcını iyi kulanarak,yayını daha iyi gererek varlığını sürdürecekti.BAşkalarına yalvarak değil.

İstediği güçtü.

Halfcelestial Undead Ex Paladin.
Fighter ( Ustalık Sınavı)

[Lord Necros]

İnanç...

şimdi uzakta, büyük bir meşenin ay ışığıyla oluşmuş gölgesinde gizlenerek Oren tapınağını izliyordu. Onu buraya çeken neydi bilmiyordu, ama buraya geldiğinden beri zihninde sesler duyuyordu.

İnancın bu kadar mıydı? Sadakatle hizmet edeceğine yemin ettiğin tanrını ilk aksilikte yüzüstü mü bırakacaktın? Yaptığın ilk hatada sana kızdığı için ona sırt mı çevirecektin?

Ses, katıksız bir öfkeyle titriyordu. Gümüşyüz istemdışı olarak ürperdi. Zihinin içinden geliyordu ses, ama sanki yanıbaşındaymış gibiydi.

O zaman cezanı çek!

Arkasında metalik bir tangırtı duyduğunda Gümüşyüz kılıcını çekerek arkasını döndü. Zırhlarının içinde bir Oren şövalyesi sadece birkaç metre ötesinde duruyordu ve kılıcını kaldırıp selam veriyordu.

Bu dövüş Gümüşyüz'ün cezası veya ödülü olacaktı.

[Lord Necros]

Gümüşyüz daha bir şey yapamadan şövalye bir elini kaldırdı ve avucunun içinden yayılan beyaz bir ışık Gümüşyüz'ü sardı. Işık kutsaldı, Gümüşyüz'ün artık olduğu şey için fazlasıyla kutsal. Işık, Gümüşyüz'ün etini dağlayıp yakarken Gümüşyüz kendisini geriye attı.

Acı artıyor ve şiddetleniyordu. Gümüşyüz kendisini tutamayarak çığlık attı ve geriye sürünmeye başladı. Işık gittikça daha da parlıyor, acı gittikçe daha da şiddetleniyordu.

Sonrası sadece karanlık...

Gümüşyüz gözlerini açtığında Oren Tapınağı'na çok uzakta bir yerleydi. Vücudu sapasağlamdı, ama ruhunu ve inandığı değerleri ebediyen kaybetmişti.

"Defol, ve bir daha asla geri dönme!

Artık tapınağa yaklaşamayacağını biliyordu Gümüşyüz. Bu artık ebediyen engellenmişti. İntikamını alamamıştı. Başarısız olmuştu.