Karanlık ve siz...

Hildorien · Post by **Hildorien** » Fri Feb 02, 2007 10:40 pm

Ãƒ?eşitli insanlarla,hayvanlarla,böceklerle hatta bazen kendimizle başbaşa kalırız.Peki ya karanlıkla baş başa kaldığınızda düşündüğünüz ilk şey yada şeyler neler?
Ben ilk önce eski sevgilimi yanımda düşünürüm,sonra uzaklaşır bu düşünce kaosun içinde.Daha sonra ölümü düşünürüm,erdemlerim önüme çıkar ve engeller beni.En son ise boş boş karanlığa bakarım.
Bu genellikle böyle olur her zaman =),peki siz neleri düşünürsünüz?

celeraen · Post by **celeraen** » Fri Feb 02, 2007 11:09 pm

gözlerimi kapatırım mutlaka öyle karanlığa baktığım pek olmaz...hayal ederim geleceği düşünürüm veya geçmişe dahalım..evet evet budaha sık ouyor genelde....alakasızca bi oradan bi buradan kopuk yaşanmış olaylar sonra da erkek arkadaşımı falan düşünürüm az sonra da uyuyakalırım

Daeya · Post by **Daeya** » Sat Feb 03, 2007 2:44 am

Valla ben evdeki sessizliği dinliyorum. Benden başka varlıkların evin içinde olup olmadığını düşünüyorum.

Hildorien · Post by **Hildorien** » Sat Feb 03, 2007 3:05 am

Ben o varlıkları düşünürken kafayı yiyodum lise yıllarımda,hatta karanlıktanda korkardım.Bir gece kız arkadaşım gecenin köründe çağırmıştı evlerinin önüne beni görmek için.Sevgimin bana verdiği cesaret,karanlıktaki korkularımdan daha yüksekmiş iyiki.O gün aşmıştım o olayı,gerçi okudugum kutsal kitapların kuran ve incil inde yardımı olmustu tabi.
Onun dışında karanlıkta rüzgarı ve yağmuru dinlerim ben.Batı yelini yakalamayı düşünürüm bazende.Ama bilirim,çok uzakta..
Of mecnunlaştım yine galiba

Dreamscape · Post by **Dreamscape** » Sat Feb 03, 2007 5:29 am

Hep kendimi Nordland'de yanımda hayali kız arkadaşımla gökyüzündeki yıldızlara bakarken düşünürüm...

Yada bunun gibi hayali arkadaşlarla....

dfunk · Post by **dfunk** » Sat Feb 03, 2007 5:33 am

karanlıkla bütünleşmeye çalışırım karanlık iyidir insan sadece kendiyle olabilme şansını iyi değerlendirmeli.

Post by **Edmond** » Sat Feb 03, 2007 6:07 am

Genelde sevdiğim kişileri gözümün önünden geçiririm(bunu yapana kadar bulunduğum yer aydınlanır?)

Hildorien · Post by **Hildorien** » Sat Feb 03, 2007 8:12 am

Hayatımızda aydınlanan yer önemli bence.Gözümüzün önünden mi bahsediyoruz,yoksa bakıpta göremediğimiz şeylerin aydınlanmasından mı?Buna karar vermek gerekli ilk önce.Aslında baktıgınız şeylerin içini görebilecek kadar bilgeyseniz eğer,karanlık diye birşey kalmıyor aslında..

WizardOfQuarks · Post by **WizardOfQuarks** » Sat Feb 03, 2007 9:16 am

Ben karanlıkta kalmayı severim ama kendi isteğimle olursa. Karanlıkta sadece düşünürüm. Ne hakkında olduğu önemli değil. O an aklıma ne gelirse onu düşünürüm. Düşünmek için mükemmel bir ortam oluşturur karanlık.

calida · Post by **calida** » Sat Feb 03, 2007 9:20 am

walla karanligi semem,korkarim abi, hele bide bole olmadik bi seyi olmadik bisiye benzetme durumu olunca o cok pis oluyo ,surekli bi huzurssuzluk surdan ne cikar burdan ne firlar gibilerin, yok anam yok ben isik insaniyim, bana ver bi ampul, bi isik bi parlaklik yeter karanlik bana ters

Ao · Post by Ao » Sat Feb 03, 2007 9:33 am

Sevemiyorum karanlıkta kalmayı heralde paranoyak bir insan olduğum için :king: Iron Maiden ''Fear of the Dark'' kesinlikle benim gibi insanların halini tasvir ediyor

Acaba kronik uyku sorunumu ona mı bağlasam

Hildorien · Post by **Hildorien** » Sat Feb 03, 2007 6:17 pm

Bazen insanların bıdı bıdısından öyle uzak durmaya ihtiyaç duyuyorumki,karanlığın sessiz mırıldanmaları ninni gibi geliyo bana

Daeya · Post by **Daeya** » Sun Feb 04, 2007 7:45 am

Ya insan karanlıkta özgür oluyor diye düşünüyorum ben..

Hildorien · Post by **Hildorien** » Sun Feb 04, 2007 8:08 am

Aslında bir nevi öyle.Başkası karışamıyor size.Sadece karanlık ve siz..

Aredheliquas · Post by **Aredheliquas** » Sun Feb 04, 2007 8:20 am

karanlıktan tırsarım ben.
ışık en güsel şey yaw. paladin misali