Ayyaş Porsuk Hanı

[Efla]

Kenarda yanan şöminesi,
içerideki biriki maceracı tip,
yemek ve içkinin karşımından oluşan insana ev hissi verebilecek bir koku,
Hikaye dinlemeye meraklı insanlar....
Neredeyse temiz ve parlatılmış bir tezgah...

Ayyaş Posruk Hanı nereden baksanız sıradan bir han gibiydi. Tabii farklı kılan şeyler de vardı olmalıydı... Ama ilk bakışta göze çarpmadığı kesindi. Belki de farklı olan içindeki insanlardı.

Vakit akşamüstüydü. Güneş neredeyse batardı Hancı ve handa çalışanlar bir yandan biriki ufak siparişi hazırlamaya diğe yandan da akşamki olası kalabalık için hazırlanma başlamışlardı. Zira bugün bir ozanın hana uğrayıp birkaç hikaye anlatacağına dair söylentiler vardı. Hana gelmek sadece beklemek demek olsa bile yine de evde oturmaktan daha eğlenceli gibi görünüyordu.

--------------------------------------------------
Siteyi biraz olsun canlandırmak ve eskiden zevk alarak yaptığımız pasif han rplerini yeniden hayata geçirmek için bu başlığı açıyorum. Handa kendinizi rahat hissedin. Kurallara çok takılmada yaratıcılığınızı konuşturun. Makul bişey olduğu sürece karakterin bişeyi yapmış olması için onay beklemenize gerek yoktur. Zaten pasif rplerin güzel yani hikayeye daha yakın ollmasıdır. Başlığı da Frpworld'ü bir han, bir ev gibi gören herkese adıyorum. Herkese iyi eğlenceler

[Firble]

Bir han ne yapıyordu ve neden buradaydı bilmiyordu.. Son hatırladığı on kasaba savaşı ve yok olan bir geçmişti. O zaten o geçmişin yok oluşuna tanık olmasını bildiği için buraya gelmişti. şimdi ise gördüğü... bir handı.... Geçmiş günlerdeki gibi. Onkasabanın yakınındaki bir han gibi. İçeriye girmek için kapıyı açtı. Sonra ürkekçe adımını attı. ve kimse yok mu diye seslendi içeriye hayalin dağılmasından korkarak...

[Edmond]

Aşk sarhoşu ozan, gülümseyerek geldi.Her zaman sarhoştu.Aşk sarhoşu.Hareketleri hep bir acayipti.Hanı gördüğünde tam bana göre bir yer diye düşündü.Aslında dünya üzerindeki her yer ona göreydi.

Kapıdan girerken, biraz ürküyordu.Hep güçsüz olmuştu, hep ezilmişti.Kılıcı değil neyi severdi.Onunla mutlu olurdu.Hem kimseye zararı da yoktu.

Kapıyı aralarken hep ölümü düşünüyordu.Ancak içeri girince kafası yerine geldi.İçeriyi incelemeye başladı.

[aransayes]

Odasına izinsiz giren ay ışığı gözlerine değdiğinde isteksizce uyandı. Birkaç kez gözlerini kırpıştırdıktan sonra yatağında doğruldu ve nerede olduğunu anlamak için etrafına baktı.
"Hala aynı handayım" diye mırıldandı. Sadece kendisinin duyduğu sesinde hem hüzün hem de garip bir neşe saklıydı. Yüzünü yıkamaya veya kapısını kilitlemeye gerek duymadan odasından çıktı ve aşağıya inen merdivenlerden yavaş yavaş inmeye başladı. Her basamakta geçmişinde saklı yüzler gördü. Hiçbirini umursamadan, eskisine göre kısmen tenha olan salonda kendisine ait masaya oturdu.Uzun zamandır güneş batarken kalkıyor ve gece biterken tekrar odasına çekiliyordu. Bir garson ne istediğini sorduğunda esnemesini bastırmakla meşguldü.
"Bana sert bir kahve getir. Uykuyu kaçıracak değil onu öldürecek kadar sert"
Garson uzaklaştıktan sonra duvara sırtını dayadı ve kapıdan girenleri uykusuzluktan şişmiş gözlerle izlemeye ve gelecek olanları beklemeye başladı. Bir ara gözleri masaya kazıdığı yazılara takıldı ve hafifçe sırıttı. belkide tüm geçmişi bu masanın üstüne kazınmıştı. Hançerini çıkararak masada yeni yaralar açtı.
"Zarları atma zamanı"

[Firble]

İçeri üç kişi girmişti. Kimsenin hancı olmadığı belliydi. Belki de buranın yerlileri idi onlar. Belki de değillerdi. Ne olursa olsun... Burasında onun bıraktığı diyardan bir parça vardı zaten olmasa....

Selam dedi girenlere acaba diye sordu Sizler buranın yerlisi misiniz? Ve de burası yeni mi açıldı acaba? ? ?

[Hakikatli-TormII]

Yorgunluktan tükenmişti, susamıştı. Artık hiçbirşey yapmak istemiyordu. Bıkkınlıkla düşünürken şu an karşısında duran hana rastladı. Belki birkaç gün kalabilir ve yeni arkadaşlar edinebilirdi . Hergün akşamüstü güneşinin ısıttığı masalardan birinde içkisini yudumlarken saatlerce manzaraya dalıp, hikayler dinleyebilrdi. Evet burası ona göre bir yerdi. Kapıyı araladı, içeri bakınca görüntü içini ısıttı. Bir adam onu selamladı, sıcak bir şekilde karşılık verdi. Hayal ettiği gibi bir masa buldu ve oturdu. Tenha sayılırdı han, garsondan bir bira ve yiyecek ne varsa ondan getirmesini istedi. Beklerken sohbet edecek birilerini aramaya başladı gözleri...

[Edmond]

Ozan gülümseyerek selamı yanıtladı ve selam veren kişinin yanına gitti, *Özür dilerim efendim ama ben ilk kez geliyorum buraya, sanırım şu ana kadar 5 kasabadan kovuldum, 2'sinden gitmek zorunda kaldım, nerenin yerlisi olduğumu da bilmiyorum* dedi.Sonra, *Siz nasılsınız efendim* dedi.Hep gülüyordu, oysa ne kadar acı çekiyordu.

[Firble]

Ben iyi sayılırım dedi Peter. Sonra biraz daldı. İçeri giren yeni kişinin ayak sesleri ile ayıldı. Demek birçok yerden kovuldunuz dedi onunla konuşan adama... O zaman birçok hikayeniz olmalı. Yeni gelen adamın masasına doğru hareket ederek isterseniz oturalım dedi... Giysinde her nasılsa meşhur on kasaba şaraplarından birisi kalmıştı. Çok iyi bir şaraptı. Orada oturan adamın da duyacağı şekilde isterseniz üçümüz şarap içip sohbet edelim. şarap benim geldiğim kasabaya aittir tadı çok güzeldir. dedi.

[Edmond]

"Evet, baya hikayem var, ancak aşk hikayesi, dinlemek ister misin bilmem!" dedi Huor hafif başını eğerek."Gerçi aralarında dayak yediğim sahneler az da değil" dedi hafif gülümseyerek.Sonra kara gözlerini adam doğrultarak, "Çok üzgünüm ki şarap sevmem.Kafayı güzelleştiren içecekler beni aşkımdan ve şiirlerimden mahrum bırakıyorlar" dedi ve "Ancak siz buyurun ve yudumlarken biz konuşalım" diye ekledi.Kara kaşları hep çatıktı ancak buna rağmen yumuşak bir yüzü vardı.

[WeS_DeX]

Hanın kapısını aralayan yorgun argın adam gördügü manzara karsısında sasırdı.Burası cok güsel bir handı.Bugüne kadar bir cok yer gezmesede gördüğü en güsel handan bile güseldi.
Yavasca iceri süzülürken bir kac kisinin konustugunu gördü ve heyecanlandı.Belki bu handa arkadaslar edinebilirdi.Sanki han onu büyülemisti.
İceri girince "selamlar olsun ey hanın güzide insanları" dedi sesi normal bir tonun hafif fazlasıydı.Konusan adamların yanında ki bir masaya oturarak büyük bir fıcı bira istedi ve kafasıyla yanındaki masada ki adamlara "selam" anlamında bir isaret yaptı.

[Edmond]

Huor bir anda yanındakilerin kalabalıklaşmasına şaşırarak, *Selamlar olsun, yanımıza gel istersen de muhabbetimiz bol olsun* dedi.

Herkesin sert içecek içmesine biraz da şaşırıyordu.Kendisi hiçbir zaman içmezdi.

[Firble]

Hoşgeldin dedi Peter yeni gelene... Masada duran üç bardağa şarapları doldurdu. O zaman konuşabiliriz sanırım... Ben bu diyarda yeni sayılırım. Tamamen yeniyim sanırım... Ve düşünceye daldı. Burası garip bu han örneğin.. Sanki içinde kimse yok. Sonra tekrar düşünceye daldı. Yok edilen bir kasabanın çocuklarıydım uzun süre sürgündeydim. Sonra benim kasabamın da içinde olduğu ülkenin işgali ile sonuçlanan bir savaşta yer aldım. Savaş bittikten sonra neler olduğunu hatırlamıyorum.. Buradayım işte...

[Edmond]

Huor şaşkın şaşkın dinliyordu.İşgal, savaş, kaçmak....Ne acayip kelimelerdi bunlar.Hayatında gördüğü en büyük işgal, 18 kişinin Huor'u kovalamak bahanesiyle karşı köye girmeleriydi ve gördüğü en büyük savaş ise köydeki 20 kişinin diğerlerine dalmasıyla çıkmıştı.Kaçan yine kendisiydi.

*Ben kendimi bildim bileli yollarda olduğum için sürgün kavramı benim için bir yere sabit kalmaktır.şiir'den uzak kalmaktır.* diyerek hafifçe başını eğdi.

[WeS_DeX]

"beni masanıza kabul etmekle beni cok sevindirdiniz"dedi genc adam ve büyük boy fıcısını da kaldırarak yeni tanıstıgı insanların masasına indirdi.
"Bu da size benim bir hediyem olsun.Kabulünüze karsılık."dedi ve sırıttı.
"sanırım daha demin konusmalarına kulak misifi oldum.Bende kendi gecmisimle ilgili biraz bilgi veriyim.Ben buralara bir gezgin kabilesinden geldim." dedi ve birasından bir yudum alarak devam etti."Barbarlar hergün bize baskın yapmaya basladılar ve kabilemizin cogunu öldürdüler.Ben kurtuldum ve ayaklarım beni buraya getirene kadar yürüdüm.Sanırım bu hanı cok öncelerden beri tanıyormusum gibi hisstettim.Burası bir garip...yani cok güsel bir han"dedi ve hafifce sırıtarak masasında ki arkadaslarının biralarını doldurdu.

[Hakikatli-TormII]

Konuşacak adam çıkmasına ve içki olmasına sevinmişti. Adamın doldurduğu bardaklardan birini ki ozan içmeyeceğini belirtmişti, tereddütle aldı. Geçmişlerinden bahsediyorlardı, onun hatırlamak istemeyeceği ama asla unutmadığı geçmişi... Bir an suskunluk olunca o konuşmaya başladı. "Ben çocukluğumu küçük bir köyde geçirdim, ve pek sevilmezdim. İnsanlara genelde hoş olmayan şeyler yapardım. Ama bu sanırım beni dışladıklaırndan dolayı " biraz daldı gözünün önüne eskiler geliyordu. " Sonra bir şekilde oradan ayrıldım ve kendi maceralarıma başladım. Gezdim gördüm ve dünyada sadece tek tip insanlar olmadığını gördüm. Çok iyileriyle tanıştım ve arkadaş oldum, buradaki amacımda bu beyler. Artık gezmeye yoruldum" Biraz çok konuşmuş gibi geldi, sustu ve şarabını yudumlayarak manzarayı izlemeye devam etti.