Bir baş karakter yaratırken illa 1 tane olmasına gerek yok bence. 2 yada 3 tane de olabilir. Bunu kısıtlayan bir şey var mı? şahsen ben kitabımda 3 tane baş karakter olmasını isterdim. 3 farklı kişilik. Üçününde sevindiği ve üzüldüğü şeyler farklı. Ama üçüde bir şekilde birbirlerine bağlı.
Uçurumdan kurtulmanın tek yolu ona bakmak, derinliğini ölçmek ve kendini o boşluğa bırakmaktır.
kendim olurdum herhalde ki öyle yazdım herşeyi şimdiye kadar bir arkadaşım var o okuyor hep editör gibi bunu beğenmedim bunu beğendim diyor ama genelde beğeniyor
hikayelerimde genelde baş karakter kullanmam ama eğer bir karakteri öne çıkarıcak olursam bu kesinlikle bir elf olur.Ve karakterlerimi yaratırken onları çevremdeki insanlara benzeterek yaratırım.mesela en son yazdığım hikayemde en yakın arkadaşımı bir Aiel kızı yaptım bundan önceki hikayelerimde de eski bir dostumu hep kender yapmıştım.hikayelerimde baş kahraman olmaz ama olursa dediğim gibi elf olur ve o elfde de kendimi anlatırım.Sonuçta hiç bir yazar başkahramanını başkasından yola çıkarak oluşturmaz.
Ne kanun, ne sevgi, ne de çatılmış kılıçlar
Dehşet, yaralar, felaketin kendisi bile olsa
Koruyamayacaktır Fëanor ve Fëanor'un soyundan
Saklayan, kendine alan, ellerinde tutan,
Bulan ya da kaçıran kişiyi, bir Silm
muhtemelen şovalye... ben yazıyorum çünkü tabiki ben oynıyacağım
<div>o god! can i not save <br>one from the pitiless wave? <br>is all that we see or seem <br>but a dream within a dream?<br></div><br><div>Edgar Allan Poe <br>"Düşleri var olan tek gerçek
Uzun süredir kimseyle ilişki kurmayan hafif obsesif, dramatik ilk başlarda yalnız olan ama sonradan yanında güvenilir dostlar bulan insan bir büyücü.
ya da ailesiyle sorun yaşayıp evden uzaklaşan ve gezerken çok büyük bilgilere sahip olacak biri(bkz; çok gezen çok bilir)
