Yeşeren Umutlar

[Alenthas]

"Deru..." dedi bu sözleri aklına kazımaya çalışırcasına "Benim adımda Thereon. Sıkıcı diplomatik konuşmalara girmeye gerek yok herhalde," dedi gülümseyerek. Bir süre konuştuktan sonra büyünün etkisinin geçtiğini farketti ve aceleyle geri döndüler.

Tekrar bir gemiye binmişlerdi bu sefer, daha büyük bir gemiydi ve daha iyi görünüyordu. Yapacak hiç bir şey yoktu bu sıkıcı gemide, tüm gün denizde boş boş ilerliyorlardı. Hiç bir yaşam belirtisi bile yoktu doğru düzgün!

Sıkıntıdan Deru'yla birlikteyken yaptığı büyüyü tekrar yaptı ve yanına gitti.

"Ruhundaki çelişkiyi görebiliyorum Deru, iyilik ve kötülük arasında bocaladığını farkediyorum. Neyin doğru olduğuna inanıyorsan onu yapmalısın, ama şunu söylememe izin ver; ölüm her zaman çare değildir. Onun yerine oraya gider, senin gibi düşünenlerle anlaşırsın ve bir ayaklanma başlatırsın. Böylelikle orayı yöneten ya da yönetenler hatalarını anlayıp bir anlaşma yoluna gitmeye çalışırlar. Biliyorum, o kadar da kolay değil. Ama emin ol ki onca gardiyan arasında yöneticiyi öldürmekten daha kolay ve insaflı. Onu öldürüp onun gibi olmayı istemezsin değil mi?"

[WeS_DeX]

Deru gemiye bindiginde rahatladi.Guzel bir gemiydi.Disindan gorundugu gibi ici de genisti.Barbar cocuk yanindaydi.Onu gozunun onunden ayirmamaya dikkat ediyordu.Haylaz birisi oldugundan dolayi basini belaya sokabilirdi.Dovus sopasini cikardi ve iki ucunada sivri metaller takmak icin ugrasmaya basladi.Silahini guclendirmeye cok konsantre olmustu.Su anda hic bir seye dikkat edemiyordu.Gucunu tekrar kazandigindan dolayi icinde buyuk bir huzur vardi.

Gnomun tepeye cikip etrafi gozetledigini ve sonra Huor'a bilgi verdigini gordu.Silahini bir tahtaya dayadi ve guvertenin tam ucuna gitti.Deniz onundeydi.Cok ileride kara bulut dalgasi gordu ve firtina cikacagini anladi.Ruzgar onunde esiyordu.O sirada yarali olan elfi gordu ve yanina giderek elfce iyi olup olmadigini sordu.Sonra elfin yaninda durmaya basladi.Yavasca isiniyordu herkeze.

[catboy]

Deru sopasının ucuna sivri metaller takıyordu. Safir bu zamana kadar pek fazla dryad'la ilgilenmediğini fark etti. Acaba korsan lorduyla rasındaki konuşmadan haberi var mı diye düşündü. Belki gnom ona söylemişti?
Geminin güvertesine çıktı. Gnomun dediği gibi kara bulutlar yaklaşıyordu. Tehlikeye bölgeye girmek üzerelerdi. Nerdemar kayalıkları ancak usta bir kaptanın gemisini rahatlıkla yüzdürebileceği bir yerdi. Huor'a güvenmişti bu konuda. Ama yalpalayan gemi Safir'i tedirgin ediyordu.

[Lydronk]

Gnom Thereon ve Deru arasındaki bağı gözünden kaçırmamıştı. Gülümsedi, iyi bür üçlü oluşturacak gibiydiler ama büyük bir iletişim problemleri vardı. Demin fark ettiği değerli taşlara kimsenin dikkatini çekememişti. birini alıp elinde döndürmeye başladı. Sonra bıkıp geri koydu. Hava kötü gibiydi. Zaten demin de bulutları görmüştü.

Acaba nasıl konuşacaktı Thereon ve Deruyla? Bir yol olmalıydı. Lydronk yeni dil öğrenmeye hazırdı her zaman, kolaylıkla yapabilirdi bunu zaten!

Yine pek dikkat çekmeyince taşlar hakkında bir iki laf etti: "Acaba ne diye buraya koymuşlar bu değerli taşları. Yani evet, iyi bir saklama yeri olabilir ama...

[catboy]

"Korsan lordunun gemisi bu! Belki de başka yerlerden değerli mallarını ele geçirip diğer yerlere satıyorlardır. Hem yüksek elfler değerli taş işçiliğinde cücelerden bile daha yeteneklidirler. Belki Algenia bilir. Ama şu anda yarası canını sıkıyor. Ondan sonra sorarsın." dedi Safir gnoma.
Gnomla tekrar arkadaş olmak sitiyordu. Onu kırmak istememişti. Birden bir gümbürtü oldu ve güverteye yıldırım düştü. Huor çatlağa baktı: "Ucuz yırttık." dedi. Ama tekrar bir gümbürtü koptu. Hava aydınlanır gibi oldu.
Safir gördüklerine inanamdı: "Leirex! Fırtına Kuşu. Bunlardan artık kalmadı dünyada sanıyordum. Korsanların korkulu rüyası bizi mi buldu?" diye bağırdı Safir.

[WeS_DeX]

Deru dusen yildirimi bir kac saniye oncesinden sezmisti fakat anlar anlamaz yildirim dusmustu guverteye.Sezgilerinin azalmasi onu az da olsa hayal kirikligina ugratmisti.Ileriye baktiginda dev bir kusun oldugunu gordu.Safir'in Leirex demesinden hemen sonra ona dondu ve kendi dilinde bir seyler konustu.safir onu anlamamisti.Sonra gozleri cocugu aradi ama bulamadi.Birden panik oldu ve oradan oraya cocugu aramaya basladi.En sonunda Huor ile dumenin orda oldugunu gorunce rahatladi.Elf dilinde konusmaya basladi."Bu seylerden en son gordugumde henuz cok ufaktim...Cok guclu olduklarini biliyorum ve nasil basa cikacagimizi da biliyordum fakat su anda tam olarak zayif noktasinin ne oldugunu hatirlayamiyorum!" dedi.Onu oyalamak icin bir seyler yapmaliydi.Yapacagi buyuye konsantre oldu.Yildirimlar konsantre olmasini engelliyordu.En sonunda buyunun ozune odaklandi ve bir cuce boyunda 2 tane kartal cikardi."Kutsal kuslarim...Turkok,Leg'lon onu oyalayin" dedi kendi dilinde kuslar ciyaklamayla havalandi ve Leirex e dogru ucmaya basladilar.Tekrar elf dilinde konusmaya basladi "Leirex'i normal oklarla oldurmemiz imkansiz...Oklarimizi ateslememiz gerekebilir veya o turde bir sey" dedi ve kuslarina bakmaya basladi.

[Lydronk]

"Eh, korkulacak ne yaratık varsa bizi buldu zaten... Buna hakaret etmeye yanaşmayacağım;" dedi gnom ve sesini yükselterek devam etti: "Kuş beyinlinin teki sonuçta, anlayabilir mi hakaretlerimi?"

Ã?fledi, şimdi uzak menzilli bir saldırı yapmalıydı. Bu yılmaz yıldırım yaratığı zaten yaptığı illüzyonlardan pek birşey anlamazdı... Yapabileceği en iyi şey gayet riskliydi. Ki bu bir kurban anlamına gelirdi! Bu saçma olacağına göre, en iyisini yapamazdı... Zaten en iyi büyüsünü Grenka'yı alt etmek için kullanmıştı. Yine ona benzer bir büyüsü vardı ama az zekasına rağmen kuş da ona inanmayabilirdi.

Bir gerçek şuydu ki, kuş kanat çırpmak zorundaydı, çırpmasını engelleyen bir durum olduğunda aşağı düşerdi. Bu aklına bir fikir getirmişti Lydronk'un

Birkaç hareket yapıp elini kuşa doğrulttu. Elinden bir gökkuşağı çıktı ve kuşun etrafında dolandı. Eğer Lydronk başarılı olursa, kuş daha kolay bir av olurdu onlar için şüphesiz. Zaten Deru da iki kuşu göndermişti yıldırım yaratığına. şimdi hali çok kötüydü kuşun!

[Edmond]

Huor Deru'yu dinledi, bu kuşları biliyordu o, ancak bir şeyi bilmiyordu ki, ateşli oklar, bu havada ona yetişemezdi, ancak bir ateş topu gönderilebilirdi.Fakat bu da zor görünüyordu.Safir'e döndü, o fazla paniklemişti.Algénia'ya baktı, o da savaşmayı istiyor gibi görünüyordu.

Huor ilk önce kuşun üstlerine ışık patlamaları yolladı, kuş sürekli alçalıyordu.Huor yeteri kadar geldiğini anladığında, Gökkuşaklarının ortasına bir alevli ok yolladı, kuş kenara kaçmak istese de gökkuşakları onu az biraz engelliyordu, ok fazla yavaşlamıştı ve yalnızca kanadında ufak çapta bir yaraya yol açtı, Huor tam işe yaramadığını düşünmeye başlamıştı ki, Algénia'nın arbaletinden fırlayan oku gördü.*İşTE BU!ARBALET HER ZAMAN DAHA HIZLIDIR, HEMEN SOL KANADINA NİşAN AL, KUşU TEPEMİZDEN AZ DA OLSA Ã?EKMEMİZ LAZIM.SAğA KAÃ?MALI!* Algénia, arbaletinden yükselen alevli oku kuşun sol kanadına yollamıştı ve kuş, acılar içinde sağa fırlamıştı.Tam o sırada, Safir'de yapması gerektiği şeyi anlayıp, tam tepelerine bir ateş topu yollamıştı, kuş hem alçalmış, hem de hizalarına kadar inmişti ve sonra, Algénia tam atacakken, Huor'un söylediği şarkıyı duymuştu, hiç böyle bir ses duymamıştı daha önce, ve oku yerleştirdi.Tam tetiğe basmıştı ki, Safir'in büyülü sözleri kulağında yankılandı.Fırlayan ok, bembeyaz çıkmıştı ve bir yıldırım gibi ateşlerle gözüne saplanmıştı canavarın.Canavar çığlıklarla gemiye doğru gelirken, Deru'nun kuşları dev canavarın önüne çıkmış ve canavarı durdurmuşlardı, canavar tek gözüyle kenardan saldırmayı düşündüyse de, Gnom'un ilizyonları her yerdeydi, ve bir ok daha, canavar suya son şiddetle düşmüştü.

[catboy]

Kuşun suya düşmesi daha kötü bir felakete sebep olmuştu. Gemi ardı ardına yıldırımlara maruz kalmıştı. Sonunda gemi battı. Herkes kendini kurtarmaya çabalıyordu. Ama birden her biri denizin dibine çekilmeye başladıklarını hiseetti. İyice aşağı çekildiklerinde denizin dibinde devsa bir şehir olduğunu gördüler. Bu şehrin adı Atalente'ydi. Yüce deniz elflerinin şehriydi. Onları denizden aşağı çekenler de deniz elfleriydi.

[Edmond]

Huor *Lanet olsun!* demeye çalışsa da başaramamıştı.Ardından, etraftakilere bakındı, herkes korkuyordu, fakat tehlikede değillerdi.HUor korkarak beklemeye başladı.

[CLiCKs]

Deniz elfleri onları dibe çekerken gözleri kararmıştı. Yarası deniz suyuyla temas etmişti. Bağırmak istiyordu ama yapamıyordu. Acı bütün vucudunu kaplamıştı. Dayanamıyordu. Ve sonunda gözleri iyice karardı bedeni hissizleşti. Aklından kendini uyutacak bir efsun geçirdi. Gereken kelimeleri söyledi ve gözleri kapandı.

[catboy]

Deniz elflerinden biri: "Bundan daha ilersine elfler ve kadim halktan olanalr dışındakiler giremez. Ama liderimiz sizi bekliyor. Ondan bir istisna yapacağız. Yine de insan ve gnomu geçici kör yapmamaız gerekecek. Elfler ve dryadlara her szaman şehrimiz açıktır. Küçük çocuğun da içinde ehr hangi bir kötülük tohumunun yeşremediğine eminiz." dedi. Suyuj altında sesi normal çıkıyordu. Başta garip gelmişti bu onlara. Deniz elfi garip sözler söyledi ve Safir ve gnomun gözleri karardı.
Dişi bir deniz elfi taşıdığı elfi gösterip: "Efendim bu elf ağır yaralanmış." dedi.
"Onu Thersa'ya götürün. O yice bir deniz elfidir. İyileştirici güçleri olan yaşlı bir dişi elftir. Bu yüksek elfi o iyileştirecektir. Diğerleri beni takipe din. Lidermiz Par-Tesa sizi bekliyor."

[Edmond]

şehir, harikaydı, karada bulunmayan parıltılar, karada bulunmayan elmas, yüzük, safirler.Bütün evler, muazzam güzel taşlarla süslenmişti.

Huor geçtiği her eve hayretle bakıyordu.Fakat evler bitmiş, şatoya varmışlardı, şatonun içinde girdiklerinde, Huor diğerlerinin neden gözlerinin kapatıldığını anlamıştı.Bu eşyaları görünce, insanın gözü dönmemesi mümkün değildi.

Huor liderlerin önüne gelince, yere bırakıldığını farketti.Fakat sözü açmaya korkuyordu.Ancak açmalıydı.Dizinin üzerine çöktü:

*Efendim, ben Orman Elf'lerinin prensi Huor Tinehtelë.Emrinizdeyim!*

Diğerlerinin duyması umurunda değildi zaten.Sonra prenses olduğunu bildiği kıza baktı.Onun söze başlamaşı gerekiyordu.Ancak o orada yoktu.Sonra Deru'ya baktı.O anlamıştı, başlayacaktı.

[Alenthas]

Kuş suya düşünce yayılan elektirik akımları geminin alev almasına neden oldu.
"Gemiyi hemen terk etmemiz gerekiyor!"
"Ne yaparız ki?!"
"Bilmiyorum, ama burada kalırsak canlı canlı yanacağız!"

Sonraki hatırladığı şey ise geminin parçalarının arasında yüzdüğüydü..suyun üzerinde yürümek için bir büyüsü vardı, ama uzun sürmezdi zaten. Hem hazırlanmamıştı bile! Hangi kafasız böyle bir büyüsü olupta gemi yolculuğuna çıkarken hazırlamazdı ki! Kendisine sinirlendi, ama bir şey vardı ki o da böyle bir durumda konsantre olamazdı. Kaderine razı olup sürüklenmeye başlamıştı ki dibe doğru çekilmeye başladı, yukarı doğru yüzmeye çalışıyordu ama ne kadar çalışırsa çalışsın çıkamıyordu. Son bir umutla batmadan önce derin bir nefes aldı ve suya battı...

[Lydronk]

Suya batınca bilincini kaybetmişti, kısa süreliğine. Uyandığında(Ya da uyandığını sandığında) Huor'un sesi yakınlarda bir yerlerde duyuluyordu: "...Prensi Huor Tinehtelë. Emrinizdeyim!"

Gözlerini açtığında biraz gözleri yandı. Gözlerini açmış mıydı? Neden karanlıktı o zaman? "Ah! İmdat, imdat! Bir daha göremezsen mekanik ejderhamı nasıl tamamlayacağım, imdat!" arkasında biri sertçe dürtünce durdu bir süre. Sonra devam etti: "Ne, Safiel sen misin? Safiel? Sen misin yüksek elf? Thereon? Bilmedim mi? Deru! Olmadı demek... Huor? Ã?ff.. Yoksa sen o Esten'e tapan adam mısın!" adamın öldüğünü(ve bu ölümde kendi payı da olduğunu) hatırlayarak irkildi. Bu arada sessiz alanda(her neredeyse artık) sesi yankılanıyordu: "Mısın, mısın..."

"Bak, her kimsen, sabrımı zorluyorsun! Daha dayanamam buna. Körüm! Kör diyorum, kö-"

Bir an kötü bir çatırtı duyldu, ve yankılandı... Bir yumruk gno'um çenesine inmişti, gnom bayılmıştı!