Yeşeren Umutlar

[catboy]

"İyi o halde. İlerdeki tepeye doğru gidelim bari. En azından görünmeyiz. Belki başkaları da vardır." dedi Safir iç çekerek. Acele etmek istiyordu. Ama Elessar haklıydı. Yaralılarla ilglinenilmeliydi. Özellikle Algenia ve Huor'un ciddi yaraları vardı.

[ElessarTelemnar]

Gece coktan cokmustu ve grup tepelige varmis ve yakilan atesin etrafina kurulmustu.
Hava oldukca sakindi arada sirada bir meltem eslik ediyordu bu sakinlige.Tipki sabahki
gibiydi.Gokyuzu aydinlikti.Elessar uzun suredir gokyuzunun tadini cikaramamisti boyle doyasiya. Algénia kendine iyice gelmis, Huor'un ise agrilari gecmisti yinede yarali kolunu
fazla hareket ettirmemesi gerekiyordu.
Safir tepelige vardiklarindan beri cok sessizdi.Gerci herkes sessizdi ama safirinki bi baskaydi
her nasil olursa olsun babasi olmustu butun bu yasanmisliga ragmen.Gerci elessar onun bunu dusundugunden bile emin degildi.Kafasindan ve Kalbinden gecen dusunceler birbirini takip edercesine bir daire etrefinda kosusturuyorlardi.
Kafasi Safirin yine bir tilkilik dusundugunu dusunuyordu
Kalbiyse yasadiklari bu olaylarin etkisinde oldugunu
Dayanamadi ayaga kalkti birkac adimda buyucunun yanina varmisti bile.
"Simdi ne dusunuyorsun Safir ?" sorusunu adeta bir dost havasinda sormustu. Aslinda Elessarin tek istegi safirede guvenebilmekti.Onun disinda herkesle arasi iyiydi aslinda bide su dryad'i pek tanimiyordu okadar.

"Su an pek konusacak havamda degilim gerci olsamda seninle konusurmuydum bilemiyorum
bu yuzden git basimdan." diye alisageldik ters bir cevap vermisti.

"Pekala sen bilirsin" diyerek tekrar eski yerine donmustu elessar.

[catboy]

Gecenin geri kalanı olaysız geçti. Sabah olduğunda basit bir kahvaltı yaptılar. Safir: "Hadi artık yola çıkalım. Esod sayesinde sadece bizim grupta Elessar'ın atı kaldı. Neyseki ışınlarken yanımızda onu da getirmiştim. Sizin gruptanda da savaş sırasında sadece tek bir at sağ olarak kurturdu. Onun için yolucluğumuz biraz sıkıcı geçebilir." diye açıkladı.

[Lydronk]

Hafif kahvaltısını yedi Lydronk. Göbeği eriyor gibiydi. Son bir iki gün, ağır bir şok yüzünden bayılmıştı ama öncesinde bayaı bir 'egzersiz' yapmıştı. Yemekler konusunda Thereonla aynı fikirdeydi: son zamanda tükettiği bitkisel ürünler, pekala gnomun bol yağlı damak zevkini karşılamıyordu ama sağlıklı oldukları şüphe götürmezdi.

"Yürümek fena olmaz. Atlar konusunda pek iyi değilim zaten. En azından benim için endişelenmeseniz iyi olur. Yaralılar ata binerse zaman kazanırız, şüphesiz." dedi Lydronk. Bir ara gnom vatanına dönmek iyi olurdu. Belki bir eşek ya da midlli sürmeyi öğrenirdi?

[Alenthas]

Thereon neredeyse küfür edecekti artık. Meyve, meyve nereye kadar! "Kimse meyve yemekten sıkılmış gibi görünmüyor. Doyurucu bile değil ki! Neden adam gibi bir şeyler avlamıyoruz?" dedi bıkkınlıkla.

[Edmond]

Huor gülümseyerek:

*Aynı fikirdeyim dostum, sanırım birilerimiz avlanmak zorunda.*

Ardından yaralarına bakarak:

*Sanırım artık yara gibi bir sorunum neredeyse kalmamış.Elessar?Ne dersin, seninle biraz ava çıkalım mı?Yarın da seninle Safiel gelir ve sonraki gün Safiel ile ben?*

[catboy]

"Belki de Huor haklı. Biraz doğru düzgün yemek için daha yolculuğumuzu erteyebiliriz." dedi Safir.
"Elessar hadi kalk bakalım. Avcılıkta nasılmışsın bakalım?" dedi Elessar'a sonra.

[Lydronk]

"Av kim, ona bağlı!" dedi Lydronk, gülerek. İması anlaşılmamıştı. Aslında kastı yüksek elfti. Sahi, adını hala öğrenememişti o elfin. Handa veya öncesinde, Elessar'ın yüksek elfe karşı tutumu kimsenin gözünden kaçmamıştı. şimdi, av o welf olursa, büyük ihtimalle hiçbirşey yapamayacaktı. Yine de bunu grubun geri kalanına söyleme gereği duymadı.

[catboy]

Teemieri bitmez bilmeyen merdivenlerden çıkmaktaydı. İki kez ölmüştü. İlkinde yeşil renki ejderhanın bedeninde koca bir parça ısırmasıyla, ikincisinde ise orman elfi prensinin alnına fırlattığı bir okla ölmüştü.
Hiç bitmeyecekmiş gibi geçen uzun bir zaman diliminden sonra merdivenlerin sonuna varmıştı.
Siyah cübbeli biri onu bekliyordu.
"Sen... Sen ölmüştün." diye şaşırdı Teemieri.
Gerrfer başlığını çıkardı: "Anlaşılan Esten'in sevgili müridi tek sen değil mişsin?" dedi.
Teemieri öfkeyle büyücüye doğru koştu. İkisi uzun sürecek bir savaşa başladılar. Ama ne kadar saldırırsalar da saldırsınlar iki taraf da ölemiyordu.
"Burada ölemezsiniz." dedi soğuk bir ses.
İkisi savaşı bırakıp sesin geldiği yöne doğru diz çöktüler.
"Burası Burtha Salonlarıdır. Yani Esten'in mekanındasınız. Ruhlarınız bana ait."
İkisi bir şey demeden sessizce beklediler.
"İkinize de iki defa can verdim. İkiniz de sorgusuz sualsiz Tanrınıza hizmet ettiniz. şimdi size bi görev daha vericeğim." dedi ses.
"Grubu öldürmemizi mi sitiyorsunuz, efendim?" dedi Gerrfer.
"Hayır. Onlar zaten amaçlarına ulaşamıyacaklar. Esod az daha planlarımı alt üst ediyordu. Ama artık bir süre söz dinleyen bir yarı-tanrı gibi davranacaktır. Sizi kuzeydeki Zeiros Tepesindeki Reks Tapınağına gönderiyorum. Orada çocuklardan biri saklanıyor. Orası terk edilmiş, kullanılmayan bir yer. yani pek sorun yaşayacağını sanmıyorum. şimdi yola çıkarsanız iki günde varırsınız."
"Ama biz ölmedik mi? Burası gezegenden ayrı bir boyutta değil m?" diye sordu Teemieri.
"Dediğim gibi size bir sanş daha veriyorum yaşamanız için. Uyandığınızda Misat'ta olacaksınız. Kuzeye gidecekesiniz. Batıya değil. Yoksa grupla karşılaşırsınız. Beni utandırmayın."
Bir süre sonra Gerrfer ve Teemieri yere yığıldılar.

[Edmond]

Huor ile Elessar yola çıkmışlardı, karşılarına bir ceylan çıkmıştı.Elessar eline kendi yayını aldı, Huor gülümseyerek bekliyordu.Elessar ilk atışında boynundan vurdu ceylanı.Huor gülümsedi.Fakat bu yetersiz kalabilirdi.Ardından bir ceylanın ölünün başına geldiğini gördüler.Ağlıyordu.İkisinin de gözleri dolmuştu.Huor başını öne eğerek:

*Birbirlerinden ayırma onları.*

Elessar bir ok attı ve diğerinin de boynunda bir delik açıldı.

Geri döndüklerinde Elessar Lydronk'a bakarak:

*Av bu!*

Gözleri doluydu.Algénia anlamış olacak yanına gitmişti.

[catboy]

Safir Elessar'ın yanından dönen Algenia'ya döndü: "Daha iyisin ya?" diye sordu.

[CLiCKs]

"Pek sayılmaz. Büyüler sayesinde ayakta kalabiliyorum. Durumum gerçekten ciddiydi. Ölmüş biri tarafından yaralanmak diğerlierne göre daha kalıcı ve daha kötü yaralar açar. Sana demiştim. Büyüyle korunuyorum. Yoksa beni burada göremezdiniz. O büyünün koruması da bir yere kadar. Artık dikkat etmeliyim, artık..." diyerek elessar'ın yanına gitti.

[catboy]

Safir bu sefer Deru'nun yanına gitti: "Sana hoşgeldin demeyi unuttum, deru. Hoşgeldin." dedi.
"Umarım işlerini halletmişsindir. Belki de zamanı gelince tekrar grubu satıp kendi yoluna gidersin." dedi alay edercesine.

[Mark]

Teemieri, tüm büyücülerden nefret ediyordu.
Toprak kokusunu alıp, kendine geldiğinden beri büyücünün boğazını kırmamak için duygularıyla boğuşmuştu. Kuzeye doğru bakarken, gerrfer'in uyandığını duymaktan çok farketti. Pis sinsi büyücü! Mırıldanıp büyüler yapmaya başlamıştı, bile. Kızıl elf tırnaklarını avuç içlerine batırmış, sıkıyordu. Aniden, büyücünün yanında belirdi.
" Aşağılık korumalarını yaptığına göre, gidebiliriz. "

" Karanlığın güçleri, hizmetkarınıza yardım edin! " (Infernal)
Kızıl elf, ruhunu satarak saf kötülükten aldığı sınırsız gücü çağırdı.
Sesi, yankılandı. Bedeni azıcık havaya yükselmişti. Duyuları çok keskinleşmişti.
Kuzeye doğru yürümeye başladı.
" Uzun zamanımız olucak, büyücü. " Küçümseyerek söylemişti.

[Edmond]

Huor hırsla Safiel'e baktı.

*İstersen karışıklık çıkarmaktan güzel şeyler yapabilirsin.Ã?ünkü bu söylediğin sözler grubu satmaktan beter.*

Ardından sert çıktığını ve liderin böyle yapmaması gerektiğini düşündü.

*Bak Safiel, öyle ya da böyle, bu gruptaki HERKES İLE iyi anlaşmak zorundasın.Eğer kavga çıkarırsan, grubun iyiliği için olduğunu ZANNETSEN bile o gruba zarar verecektir.Anlatabildim mi?*