Coirdarg cücenin haddini aştığını düşünüyordu. Dişlerini bir sırıtış olarak anlaşılacağını umduğu bir şekilde sergilemekten kaçınamadı. Hemen sonra diğer cücenin ona laf edeni övmesi elimi yumruk şeklinde sıkıp havaya kaldırmasına sebep oldu ki bu sırada adının Adurant olduğunu söyleyen elf yanına yaklaştığından havaya kaldırdığı yumruğuyla kafasını kaşıdı; elfi dikkatle dinledi.
Elflerle diyaloğa girmekte sık sık zorlandığını Adurant'a cevap vermeye uğraşırken fark etti; elfler çok fazla ve karışık kelimeler kullanıyorlardı. Irkdaşları arasında zeki sayılan Coirdarg bile bir an durup düşününce tam olarak ne demek istediklerini anlayabiliyordu. "Ee... Selam Adurant." dedi, beceriksizce. Demese miydi? "şu kısa ve kalınlara hakim olursanız," dedi cüceleri işaret ederek "güvenle Grimbeorn'a gidip diyeceklerinizi diyebilirsiniz."
Biraz durup düşünmek zorunda kaldı; ardından beceriksiz bir cümle kurdu: "Eğer grup hazırsa Grimbeorn'a yürüyebiliriz. Hazır değilseniz biraz bekleyelim o zaman eğer öyleyse." Elflerin uzun cümlelerine karşılık kendisi de uzun cümleler kurmaya çalışıyordu ve başarısız olduğunu da rahatça anlayabiliyordu.
İhanetin İzinde (Orta Dünya - Ortak Öykü)
Adurant başını olumlu anlamda salladı. Yüzünde sanki bir şeyler onu çok eğlendiriyor muş gibi bir ifade vardı ama arkadaşlarına döndüğünde tamamen sakin gözüküyordu.
"Grimbeorn'u görmemiz lazım..."
Ilthar ve Gmoen'e baktı, yüzü hüzünlü bir hal almıştı.
"Buradan çıkana kadar ağzınızı kapalı tutacağınıza inancım tam. şimdi olaylar daha karmaşık bir hal almadan gidelim mi?"
Coirdarg'a döndü yeniden.
Herkes birazdan hazır olur. O zaman yola çıkabiliriz."
"Grimbeorn'u görmemiz lazım..."
Ilthar ve Gmoen'e baktı, yüzü hüzünlü bir hal almıştı.
"Buradan çıkana kadar ağzınızı kapalı tutacağınıza inancım tam. şimdi olaylar daha karmaşık bir hal almadan gidelim mi?"
Coirdarg'a döndü yeniden.
Herkes birazdan hazır olur. O zaman yola çıkabiliriz."
"Elfler de her şeye çabuk inanıyorlar..." diye düşünmeden edemedi Gmoen, Adurant'ın "İnancım tam" sözünü duyduktan sonra.
"iyi, hadi göstersin beorn yolu da liderleriyle görüşelim." dedi ardından. İnsan yoldaşların sessizce beklemesine de anlam veremiyordu, onları ilgisizce süzdü ve sonra başka bir şey demeden Ilthar'ın yanında durdu.
"iyi, hadi göstersin beorn yolu da liderleriyle görüşelim." dedi ardından. İnsan yoldaşların sessizce beklemesine de anlam veremiyordu, onları ilgisizce süzdü ve sonra başka bir şey demeden Ilthar'ın yanında durdu.
Reiwen konuşulanları dinlerken bir yandan da hala zihninde Dumanlı Dağlar'dan, Carrock'a kadar olan bölgeyi düşünüyordu. Çizeceği haritada bir hata yada eksiklik olmasını istemiyordu. Diğerlerinin bir şekilde Grimbeorn'la görüşmeye ayarlayabileceğini bildiğinden bu konunun üzerinde durmadı. Dalgın zihni ekip ne yaparsa ayak uydurmak adına planlanmıştı. Fark ettiği bir konu ise Gondor'lu ve Rohan'lının da kendisi gibi pek söze karışmaması oldu. Belki de hala uçmanın verdiği heyecan ve korkunun içinden çıkamamışlardır diye düşünmeden edemedi.
Karşılarındaki beorna baktı bir süre. Prenses Adurant ve Urithviel'den çok insanların beornla konuşacağını düşünmüştü fakat umduğu gibi olmamış ve kendi ırkını temsil eden iki bayan elf, kibarca konuyu halletmişlerdi. Belki de böylesi daha iyi olmuştu. Hem istedikleri sonuca hiç para vermeden ulaşmışlardı. Bunda buçukluğun da payı vardı elbette.
Reiwen yavaş adımlarla yürümeye başladı, beorna yaklaştığında adımlarını kesmeden "Artık gitsek iyi olur. Bizi Grimbeorn'a en yakın yoldan ulaştırabilirsiniz umarım. Vakit kaybetmeyi hiç birimiz istemeyiz." dedi sakin bir ses tonuyla.
Karşılarındaki beorna baktı bir süre. Prenses Adurant ve Urithviel'den çok insanların beornla konuşacağını düşünmüştü fakat umduğu gibi olmamış ve kendi ırkını temsil eden iki bayan elf, kibarca konuyu halletmişlerdi. Belki de böylesi daha iyi olmuştu. Hem istedikleri sonuca hiç para vermeden ulaşmışlardı. Bunda buçukluğun da payı vardı elbette.
Reiwen yavaş adımlarla yürümeye başladı, beorna yaklaştığında adımlarını kesmeden "Artık gitsek iyi olur. Bizi Grimbeorn'a en yakın yoldan ulaştırabilirsiniz umarım. Vakit kaybetmeyi hiç birimiz istemeyiz." dedi sakin bir ses tonuyla.
Just because you were born a noble, you can act like God? - Griffith (the White Hawk)
Kartalla uçmak kesinlikle çok sarıcı bir deneyimdi. Bir kere aşağıya bakmak gafletinde bulunmuştu. Midesi o kadar kötü bulanıyorduki midesi dönüyor gibiydi yere indiğinde ilk işi kayalara doğru atılıp kusmak olmuştu bütün o konuşmalar boyunca kusmaya devam etti zaten midesinde bir şey yoktu olanı da çıkarmıştı.
Derin derin nefes alarak kılıcına dayandı diğerlerinin gitmekte olduğunu gördü üstüne başına baktı iyi ki bir pislik yoktu üstü başında. Bir Beorn'a rast gelmişlerdi anlaşılan. İleriye doğru bir kaç adım attı. Yürüyuecek takati yoktu. Birini çağıramazdı da.
Başı da dönüyordu deli gibi. Gitmekte olan gruba bakıp
"Rohanlı... Adurant... İlthar... bekleyin..." diye fısıldadı hemen yere yığılmadan önce.
Derin derin nefes alarak kılıcına dayandı diğerlerinin gitmekte olduğunu gördü üstüne başına baktı iyi ki bir pislik yoktu üstü başında. Bir Beorn'a rast gelmişlerdi anlaşılan. İleriye doğru bir kaç adım attı. Yürüyuecek takati yoktu. Birini çağıramazdı da.
Başı da dönüyordu deli gibi. Gitmekte olan gruba bakıp
"Rohanlı... Adurant... İlthar... bekleyin..." diye fısıldadı hemen yere yığılmadan önce.
Beş dakika süren savaşlar binlerce yıl süren efsaneler yaratır. O yüzden savaşta korkuyla değil tatmin hissi duyarak ölmelisin. O zaman arkandan ağlayacak insan kalmış olur.
"Rohanlı... Adurant... İlthar... bekleyin..."
Tumar'ın fısıltısını duyduğunda hızla arkasına döndü. Savaşçının yere yıkıldığını görünce hemen yanına koştu, yanındaki şeye bakmamaya çalışıyordu. Yere eğilerek oturarak Tumar'ın başını dizlerinin üstüne koydu.
"Urithviel, lütfen bana mataranı verir misin?"
Elf kızından aldığı matarayı açarak, azıcık bir suyu Tumar'ın ağzından içeriye akıttı.
"Hadi aç gözlerini. Hepsi geçti."
O kadar güçlü görünüşlü bir insanın bile böyle yere yıkılması Adurant'ı korkutmuştu.
Tumar'ın fısıltısını duyduğunda hızla arkasına döndü. Savaşçının yere yıkıldığını görünce hemen yanına koştu, yanındaki şeye bakmamaya çalışıyordu. Yere eğilerek oturarak Tumar'ın başını dizlerinin üstüne koydu.
"Urithviel, lütfen bana mataranı verir misin?"
Elf kızından aldığı matarayı açarak, azıcık bir suyu Tumar'ın ağzından içeriye akıttı.
"Hadi aç gözlerini. Hepsi geçti."
O kadar güçlü görünüşlü bir insanın bile böyle yere yıkılması Adurant'ı korkutmuştu.
Coirdarg konuşmalar boyunca sessiz duran birinin onlara seslendiğini duydu ve niye konuşmalara katılmamış olduğunu anladı; belli ki kusmuştu.
Adurant'ın yardım etmeye giriştiğini görünce kendisi de yardım etmeye karar verdi. Sonuçta güvenlik sağlamak zorundaydı bunlara; ayakbastı parasını ödemiş sayılıyordu bu grup.
Ã?antasını açtı; otları bir bir eline alıp kokladı. Sonra doğru otu buldu ve yüksek sesle: "Hah!" dedi. Biraz fazla yüksek sesle söylediğini biraz geç farketmişti tabii. Adurant'a otu uzattı; kızılımsı, hafif sert bir ottu bu. "Bunu çiğnesin. Bir süreliğine karnına iyi gelir. Ama biraz zaman geçince halsizlik yapabilir. Bünyesiyle alakalı. Halsizlik yaparsa onu da başka bir otla iyileştirebiliriz!" dedi. Kendisine güvenilmemesi ihtimaline karşılık, hafif bir sırıtış ve güven verici olmaya çalışan bir ses tonuyla ekiledi: "Bitkilerle aram iyidir. şife işlerini genelde ben yapıyorum"
Adurant'ın yardım etmeye giriştiğini görünce kendisi de yardım etmeye karar verdi. Sonuçta güvenlik sağlamak zorundaydı bunlara; ayakbastı parasını ödemiş sayılıyordu bu grup.
Ã?antasını açtı; otları bir bir eline alıp kokladı. Sonra doğru otu buldu ve yüksek sesle: "Hah!" dedi. Biraz fazla yüksek sesle söylediğini biraz geç farketmişti tabii. Adurant'a otu uzattı; kızılımsı, hafif sert bir ottu bu. "Bunu çiğnesin. Bir süreliğine karnına iyi gelir. Ama biraz zaman geçince halsizlik yapabilir. Bünyesiyle alakalı. Halsizlik yaparsa onu da başka bir otla iyileştirebiliriz!" dedi. Kendisine güvenilmemesi ihtimaline karşılık, hafif bir sırıtış ve güven verici olmaya çalışan bir ses tonuyla ekiledi: "Bitkilerle aram iyidir. şife işlerini genelde ben yapıyorum"
-
Alenthas
- Forum Yöneticisi
- Posts: 2670
- Joined: Thu Oct 04, 2007 10:00 am
- Location: Innsmouth
- Contact:
"Ben de sizlerin ağzınızı kapalı tutacağınızı umuyordum uzunkulaklar. Diplomasiden gram anladığınız yok, size kalsa duvarla bile diplomasi kurarsınız. Ama cidden, öyle olmuyor işte. Süslü süslü kelimeler kullanıp Grimbeorn'un kafasını karıştıracaksınız sonra. Ã?enenizi kapalı tutun ve diplomasi nasıl yapılıyormuş görün."
Ilthar Tumar'ın sesini duyduğunda hemen yanına diz çöktü. "Yolculuktan olsa gerek, onu suçlayamam." Ilthar şimdi Tumar'ın yanına gelmesini biraz garipsemişti, sonuçta yapabilecek bir şeyi yoktu ama gelmişti bir kere. Ã?ylece başında durup olan biteni seyretti.
Ilthar Tumar'ın sesini duyduğunda hemen yanına diz çöktü. "Yolculuktan olsa gerek, onu suçlayamam." Ilthar şimdi Tumar'ın yanına gelmesini biraz garipsemişti, sonuçta yapabilecek bir şeyi yoktu ama gelmişti bir kere. Ã?ylece başında durup olan biteni seyretti.
Kız Coirdarg'ın avucundan otları aldı ve biraz inceledi. Oldukça zararsız göründüklerine karar verdi. Coirdarg'ın kendilerine bir kötülük edeceğini zannetmiyordu. Buna karşılık ona hafifçe gülümsedi. Sonra tek elinde otlarla Tumar'a bir daha seslendi.
"Lütfen açın gözlerinizi."
Uyandığında otları çiğnemesi için kibarca kendisine verecekti.
"Lütfen açın gözlerinizi."
Uyandığında otları çiğnemesi için kibarca kendisine verecekti.
Gözlerini açtığında, Adurantı karşısında gördü tepesinde, Bir beor ile İthar vardı. "Lanet... Midem... yükseklik..." Ağzında yuhaf uyşuk bir tad, midesinin kasılmasını engelleyemiyordu ama daha iyiydi.
"Adurant... sen misin ?" dedi Tumar kendine gelmeye çalışırken...
"Adurant... sen misin ?" dedi Tumar kendine gelmeye çalışırken...
Beş dakika süren savaşlar binlerce yıl süren efsaneler yaratır. O yüzden savaşta korkuyla değil tatmin hissi duyarak ölmelisin. O zaman arkandan ağlayacak insan kalmış olur.
-
Possessed
- Site Çizeri
- Posts: 958
- Joined: Mon Mar 13, 2006 10:00 am
- Location: Tanrilarin Unuttugu Yerden...
- Contact:
"Nasıl prenses bu yahu?" dedi Ekiel içinden, her işin içindeydi güzel Adurant. Gondorlu Tumar'ın yere yığılmasıyla prenses yanında bitivermişti. Kendini Coirdarg olarak tanıtan kıllı adam da hemen yerde yatan savaşçıyla ilgilenmeye başladı. Ekiel ise iki adım geri atarak olanları izlemeye koyuldu. Hastanın başında kalabalık yaratmamak en iyisiydi eğer hastaya bir faydası dokunmayacaksa.
Belli ki yükseklik ve hız dengesini bozmuştu savaşçının, gerçi artık yerdeydiler. Birazdan nasıl olsa düzelirdi Gondorlu, hiçbir şey olmamış gibi ayağa kalkar ve yolculuk devam ederdi. Ama sanırım biraz duracaklardı burada, en azından Tumar kendini iyi hissedene kadar. Bunları düşünerek kafasını manzaraya çevirdi Ekiel.
Belli ki yükseklik ve hız dengesini bozmuştu savaşçının, gerçi artık yerdeydiler. Birazdan nasıl olsa düzelirdi Gondorlu, hiçbir şey olmamış gibi ayağa kalkar ve yolculuk devam ederdi. Ama sanırım biraz duracaklardı burada, en azından Tumar kendini iyi hissedene kadar. Bunları düşünerek kafasını manzaraya çevirdi Ekiel.
I am Lord Amean, The King of North, Leader of Zederus..
Urithviel Beorn'un Adurant'a verdiği ota dikkatle baktı ve aklına bitkinin şifasını not etti. Tıpkı Beorn gibi Urith'de doğada yetişen bitkiler hakkında bilgi sahibiydi ve mümkün olursa civardaki bitkileri ve şifalarını öğrenmek isterdi.
Bundan sonra yoluna devam ederken bu kızıl ota bakmayı ihmal etmeyecekti.
Matarası ise hala elf prensesinin elindeydi. "Prenses Adurant gerçekten asil bir kana sahip." diye düşündü. Urith prensesin bir adım arkasında diğerleri gibi Tumar'ın iyileşmesini bekledi. Kalabalık yapmak istemiyordu.
Bundan sonra yoluna devam ederken bu kızıl ota bakmayı ihmal etmeyecekti.
Matarası ise hala elf prensesinin elindeydi. "Prenses Adurant gerçekten asil bir kana sahip." diye düşündü. Urith prensesin bir adım arkasında diğerleri gibi Tumar'ın iyileşmesini bekledi. Kalabalık yapmak istemiyordu.
<div><strong>Çığlıkta henüz umut vardır, çığlık atmak güç ister. Tehlike, fısıltıdadır. Çünkü fısıltı bir tükenişin ifadesidir.</strong></div>
Tumar, Beorn ve Adurant'ın yardımlarıyla kendisine geldikten sonra harekete geçmişlerdi. On dakika boyunca sessizce beornu takip ettiler. Carrock'un içinden geçtiler.
Burunlarına bal kokusu geliyordu, hatta etrafta vızıldayan arıları da görmek olasıydı. Koca bir kulübeye doğru ilerlediler. Kulübenin önünde iki beorn beklemekteydi.
Anlaşılan grubun geleceğinden haberdardılar. Üstlerinden geçen dev kartallar belki beornlara haber vermiş olabilirdi, ya da başka uçan bir hayvan. Ã?ünkü beornlar, hayvanlarla zihinsel olarak konuşabilir ve onların dediklerini anlayabilirlerdi.
Diğerlerinden daha uzun boylu ve devn gibi görünen liderleri Grimbeorn, önünde duran bir haritayı balla kaplanmış kuruyemişlerini yerken bir tabak olarak kullanıyordu. Haritayı da incelemeyi ihmal etmiyordu, ama haritanın doğu ve kuzey kısımları balla kaplanmış, sadece batıda kalan Ayrıkvadi, Shire, Bree ve Mithlond şehirleri görülebiliyordu.
"Geçin şuraya..." dedi sert bir dille Grimbeorn, sonra ayağa kalktı.
"Carrock'a pek uğur getirmediğiniz belli, dev kartallar bana Dumanlıdağlar'ın eteklerinde bir ork grubunun toplandığını haber verdi. Pek dikkatli bir yolculuk etmemişsiniz anlaşılan, fırtınada bile olsa orklar, lanet wargları sayesinde dağda birilerini takip edebilirler sinsice."
Grubu tek tek süzdü, buraya niçin geldiklerini biliyor gibiydi: "Siz sormadan yanıt vereyim, Radagast bana uzun bir süre buralarda olmayacağını söyledi ve sonra bir şey emanet etti. Ardından da gitti, bütün bütün gitti."
Soru sorulmadıkça başka da bir şey anlatmayacaktı anlaşılan. Grubu getiren beorna döndü: "Ayakbastı parasını aldın değil mi?"
Burunlarına bal kokusu geliyordu, hatta etrafta vızıldayan arıları da görmek olasıydı. Koca bir kulübeye doğru ilerlediler. Kulübenin önünde iki beorn beklemekteydi.
Anlaşılan grubun geleceğinden haberdardılar. Üstlerinden geçen dev kartallar belki beornlara haber vermiş olabilirdi, ya da başka uçan bir hayvan. Ã?ünkü beornlar, hayvanlarla zihinsel olarak konuşabilir ve onların dediklerini anlayabilirlerdi.
Diğerlerinden daha uzun boylu ve devn gibi görünen liderleri Grimbeorn, önünde duran bir haritayı balla kaplanmış kuruyemişlerini yerken bir tabak olarak kullanıyordu. Haritayı da incelemeyi ihmal etmiyordu, ama haritanın doğu ve kuzey kısımları balla kaplanmış, sadece batıda kalan Ayrıkvadi, Shire, Bree ve Mithlond şehirleri görülebiliyordu.
"Geçin şuraya..." dedi sert bir dille Grimbeorn, sonra ayağa kalktı.
"Carrock'a pek uğur getirmediğiniz belli, dev kartallar bana Dumanlıdağlar'ın eteklerinde bir ork grubunun toplandığını haber verdi. Pek dikkatli bir yolculuk etmemişsiniz anlaşılan, fırtınada bile olsa orklar, lanet wargları sayesinde dağda birilerini takip edebilirler sinsice."
Grubu tek tek süzdü, buraya niçin geldiklerini biliyor gibiydi: "Siz sormadan yanıt vereyim, Radagast bana uzun bir süre buralarda olmayacağını söyledi ve sonra bir şey emanet etti. Ardından da gitti, bütün bütün gitti."
Soru sorulmadıkça başka da bir şey anlatmayacaktı anlaşılan. Grubu getiren beorna döndü: "Ayakbastı parasını aldın değil mi?"
Coirdarg bir an ne diyeceğinden emin olmadı ve duymamış gibi davrandı. Hemen sonra, "Ha, evet. Para, ayakbastı. Doğru." dedi. Kesesini aldı ve içinden grubun ödemesi gereken miktardan biraz daha fazlasını çıkardı; sanki gruptan alması gerkenden daha fazlasını almak için grubu kandırmış gibi. "Yanımda başka kese yoktu; ben de kendiminkine koymuştum..." dedi.
Who is online
Users browsing this forum: No registered users and 2 guests