ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

Dragonfire · Post by **Dragonfire** » Fri Aug 20, 2004 6:59 pm

Zaman tum olaylari yerli yerine yerle$tirirken her$eyin otesinden "o" olanlari tebessumle izliyordu. Gulumsedi...

"Diyara tekrar galibi olmayacakolan sava$'in tohumlari atilirken hala umut var olabilirmi?" Kendi sorusunu cevaplarken gururluydu. "Evet umut olabilir."

Zaman Tanrisi tanrilar boyutunu tanrilar icin hazir etti. Diyardaki tum tanrilara unutulmu$, unutulmami$ tum tanrilara sessiz bir davet gonderildi.
"Zamani geldi..."

Raistlin · Post by **Raistlin** » Fri Aug 20, 2004 11:26 pm

Hellfire Tanri'nin tehditi karsisinda yaratik tavirlarini hemen kesti. Gozlerini acimasizca kisarak geri geri yuruyerek yeniden karanligin kollarina sigindi, onu bir tanriya karsi koruyabilecek hic bir seyin olmadigini bile bile...

"Eger beni taniyorsan, asla durmayacagimi da biliyorsun Tanri Oren... Icimdeki alev yandikca bu diyardaki her canli son nefesini vermeden durmayacagim!"

Hellfire kara-kirmizi renkli pullu kanatlarini gerdi ve yerden havalandi.
"Eger gercekten adaletin varsa, bana yillarca aci cektirenlere cezalarini vermek icin bir sans ver... Elveda Tanri Oren..."

Hellfire ilk kez iblis vucuduyla kalenin kapilarindan firlayarak karanlik bulutlarin arasina daldi... Tanrisi Azalin'in bu Oren'den neden nefret ettigini hemen anlamisti, cunku ayni nefret simdi onun da kara kanina girmisti. Fakat bir Tanriya meydan okumak onun haddine degildi... Onun isi yasayanlarlaydi ve isi gercekten uzun surecekti...

Ucarken kurukafa seklindeki madalyonunu kullanan canavar havada pelerini dalgalanarak suzulen bir sovalye goruntusune burundu. Kan, et ve kadin bulmak icin jilet kanatlarini cirparak daha once adini duymus oldugu Kor Ejderha Kumarhanesine dogru yoneldi...

Hükümlü · Post by **Hükümlü** » Sat Aug 21, 2004 5:21 am

Nerdeyse bir aya yakın zaman geçmişti Karathas'ın Ãƒ?ığlıklar Kalesi'ndeki odasına kapanmasından beri...
Kıyımlardan sonra dinlenmeye çekilmişti Karathas...odasında olduğu süre zarfında sürekli karşısında duran zırhına bakmış, kafasındaki nedenlere cevaplar aramıştı.
Dışarıdaki gürültü patırtıdan soyutlamıştı kendini tamamen...ama nereye kadar. yatağından kalkıp penceresinden dışarıya baktığında görüğü şety ise kalenin içinden hızla çıkan bir iblisti.karathas her ne kadar irkildiysede durumunu değiştirmeden iblisin bulutlar arasında kayboloşunu izledi...
artık aşağıya inmesin vakti gelmişti, geç bile kalmıştı aslında.
kıyafetlerini yavaş yavaş giydi, kılcını kemerine yerleştirdi ve toksaını sıktı.
odanın kapısnı yavaşça açarak koridora çıktı. kapıyı arkasından çekip, kale koridorlarında gezinmye başladı...

paladine · Post by **paladine** » Sat Aug 21, 2004 10:21 pm

rahıbın onu sınamasına ıhtıyacı yoktu paladıne ıcın o zaten kendısını kanıtlamak ıcın gelmıs aradıgı cevapların pesınden dıyarları dolasarak bu kaleyı bulmus buna hak kazandıgını kanıtlamıstı yınede kanıt ıstenıyorsa baglılıgını kanıtlayacaktı rahıbe döndü ve...
ben hazırım rahıp eğer sende hazırsan hemen gidelim. karanlık altı benı sınaman ıcın yeterlı bır görev içeriyordur umarım.

paladine · Post by **paladine** » Sat Aug 21, 2004 10:33 pm

karanlık altı dıyarlarda hemen hemen herkezin adını söylerken bile titrediği bir yerdi burası ama o çok daha büyük karanlıklara gözünü kırpmadan girmişti tanrısının ve kilisesinin isteğiyle çok daha zor bir sınav beklemişti rahipte inancını kaybettiğinden beri güçleri kaybolmaya sonrada değişmeye başlamıştı artık dokunuşu yaraları dahada arttırıp iylesemez duruma getiriyordu,enson karsılastığı iskeletler duası karşısında yok olmamış sanki onun vereceği emirlere uymak ister gibi beklemişlerdi ve ve topragın altındaki diğer huzursuz ruhların çagrısını duya biliyordu ama en çok yardım dilenen torm rahibinin varlığı onu rahatsız etmişti,tüm bu olanlar garip ama bir o kadarda ona yeni ve büyük güçler kazandığının göstergesiydi.

paladine · Post by **paladine** » Sat Aug 21, 2004 10:39 pm

Tüm bu düşünceler ve yeni kazandığı güçlerle karanlık altı artık ona çok daha rahat ve yaşanılabilir geliyordu , zaten eğer lord azalinin takdirini kazanıp bağlılığını göstermek için yapılması gereken oraya rahiple beraber gidip sınavı geçmeliyim diye düşündü paladine ve lord ona inanıp onu kutsarsa bağlılığı ve sadakati için yapacaklarını düşünüp içindeki ateşi canlandırdı.
Gelecekte lord ve benden çok söz edilecek rahip buna şahit olacaksın!

Starfall · Post by **Starfall** » Wed Aug 25, 2004 4:28 am

Yarı melek bu diyara acıyı dindirmek için gelmişti...Kalbinde saflığı, iyiliği ve şefkati taşıayn elf ( elf/yarımelek) gümüş rengi saçlarını yüzünden çekti ve mavi gözleri ile kasabayı süzdü... On kasaba diyorlardı buraya...
ama bu yer içinde çok miktarda acı barındırıyırdu ..

Elis Starfall ilerledi ve şehirden geçti yolun onu götürdüğü yerde karşısına çıkan şey ise inanılmazdı.... Elis bir an irkildi...

gri duvarları kendi kendine kanayan bir kale duruyordu. kan damlaları yere iniyor ve orda kayboluyorlardı. Aynı lanetli hançeri gibi" Duvarlar 3 adam boyundaydı. Duvarların taşlarında acı çeken ve korkan suratlar sürekli oynaşıyordu.ve duvarlardan akan kanlar bu suratlara yayılıyordu. Sanki çığlıklar bu suratlardan gelmekteydi. Ama her yerden duyuluyorlardı.

Ãƒ?ığlıklar ilk önce acı, sonra dehşet içinde sesler çıkarıyorlardı. Ardından intikam yeminleri duyulmaya başladı. Yeminler bittiğinde kalenin iki yanında birer tane ve tam ortasında en arkada 1 tane burç ta yerine yerleşmişti. Soldakinin üstünde acı çeken, sağdakinde korkan bir yüz vardı. Ortadaki kulenin üstünde ise son derece kararlı bir tavır sergileyen.. İntikamın kulesiydi burası.

Kalenin giriş kapısı yoktu.

melek dehşet içinde kaleye baktı ve kanatlarını açarak yerden havalandı... kalenin içine indiğinde çok tedirgindi ve onu karşılayacak birilerinin olmasını umuyordu...

galadlirim · Post by **galadlirim** » Wed Aug 25, 2004 4:48 am

kılıçtan kan damlıyordu..sıradan bir kılıçtı o görünüşünde;uzun bir samuri kılıcı kadar zarif keskinlikte..kılıçtan kan damlıyordu ..üzerinde rün yoktu..şimdilik..kılıç büyülüydü ve çok güçlü bir neseneydi ama kullanan bile bunu daha tam olarak bilmiyordu..kılıçtan kan damlıyordu..unholy nin kanı..

son hatırladığı şey kılıcın parlayışı ve unholynin karşı koymayarak kılıçla biçilişi idi..sonra ölüm onu alırken yeniden,çırpınan ruhun başka bir amacı vardı..onu seviyordu ..onu korumak istiyordu..ikiside..dudaklar ilk ve belki son kez birleştiğinde,ruhu unholynin drow un içindeydi..

kim olduğunu bilmiyordu..ne olduğunu bilmiyordu..bi an herşey sessiz di..hatırlar üşüştüğünde üzerine bu acı bir darbermiydi?ne yapmıştı?aşk ı diyara kanıtlamak için yaptıkları doğruydu tek tesellisi buydu..birde..Ãƒ?ığlıkların Kalesinin tam girişinde bulunduğunu hatırladı ve kaleye baktı..karanlık ve acı dolu..

Kılıçtan kan damlıyordu..Ruhlardan kan damlıyordu..Kaleden kan damlıyordu aynı Unholynin gözlerinden akan kanlar gibi..Kaleye yürüdü,kalenin dehlizleri karanlıktı..karanlık..bekledi..

Starfall · Post by **Starfall** » Wed Aug 25, 2004 4:55 am

Melek bu yağun acı dalgasını hissetmişti.. gözleri dolan elf kızı kalenin bir duvarına doğru döndü ve içeri giren savaşcıya...baktı..

"İçinde çok acı var sana yardım edebilmemin bir yolu varmı??"

galadlirim · Post by **galadlirim** » Wed Aug 25, 2004 5:08 am

karanlık bir biçimde gülümsedi ve elindeki azalin sembolüne baktı,"herşey senin lanetinle başladı.."diye mırıldandı ve arkasından gelen berrak sesle irkildi ve "acı dolusun.."sözlerini işitmişti..kılıcı elinde hızla atıldı ve karşısındaki şeyin gözlerini kamaştırdığını iyi biliyordu ..bir drow gözlerine.."sen kimsin,ne istiyorsun?!"diye konuştu otoriter bir sesle kendini toparladıktan sonra..

galadlirim · Post by **galadlirim** » Wed Aug 25, 2004 5:36 am

starfall (10:11 PM) :
Yarı Melek zarif birkaç adım attı ve

"sadece yardım etmek"
galadlirim (10:13 PM) :
"bana yardım edemezsin..sadece azalin..belki..ayrıca..yardıma ihtiyacım da yok!"
starfall (10:14 PM) :
niçin
galadlirim (10:16 PM) :
"ben Acının ve İntikam ın savaşçısıyım..acı çekmek demek ben demektir!"

Starfall · Post by **Starfall** » Wed Aug 25, 2004 7:22 am

İntikam ..insanı içten yokeden bir duygu...

İnan bana tatmin etmiyor birçok kez intikam aldım ölümlü hayatım boyunca ama bunların yanlış olduğunu ikinci hayata gözlerimi açtığımda kavrayabilmiştim.. henüz bir hayatın varken..bence kalbini güzel duygularla tok tutmaya çalış...

herhangi bir yardımım dokunursa... çekinmeden söyle.. bunun için buradayım..
BU arada buranın sahibi kim... sözünü ettiğin AZALİN mi??

Azalin · Post by **Azalin** » Wed Aug 25, 2004 7:39 am

melek AZALIN kelimesini ağzından çıkarmıştıki kanayan ve ve acılar içinde boğulan duvarlar içinden birisi çıktı...

bir erkek melekti, duvardan içeri süzülen...

bembeyaz teni, sırtındaki siyah kanatları ve düz siyah saçları ile ona çok benziyordu. kusursuz bir yüzü vardı..ama gözleri farklıydı. kıpkırmızı ve nefret dolu bakıyordu.

ama kendi hem cinsini görünce gözlerdeki nefret bir meraka dönüştü. karşısındaki saflık ve güzellik abidesini süzdü. "mükemmel" dedi kendi kendine .."tam bana göre"

ve ilk konuşan AZALIN oldu:

"leydim hoş geldiniz, sizin gibi kutsal bir güzelliği burda görmek büyük bir onur. ah özür dilerim .kendimi tanıtmadım.

ben bu kalenin Lordu AZALIN "

şok olan galadlirim olanları , büyük bir merakla izlemekteydi."AZALIN bir melek?"

Hükümlü · Post by **Hükümlü** » Wed Aug 25, 2004 7:40 am

"Evet, buranın ve içindekilerin efendisi AZALIN'dir. Ãƒ?yle değil mi AZALIN içindekilerin bile"

Kale'nin içinden çıkan bir kapının kenarında pis sakallı, kısa, düzgün, yana taranmış ve kır düşmüş saçlarıyla 50li yaşlarında bir adam duruyordu.
Üzerinde kahverengi kadifeden klasik uzun bir kiyafet vardı, aynı şekilde kahverengi kadifeden botları vardı.. metalik bir toka ile beli sıkıştırlmıştı kiyafetin ve bir kılıç duruyordu kemerde.
Kiyafetin üstünde ağzı bağlanmış, saçları dağınık ve ağlayan bir adamın baskısı vardı. adamın arması olmalı diye düşündü karşısındaki...

AZALIN"İn varlığına aldırmadan yanından geçti adam ve meleğimsi yaratığın yanına geler onunla konuşmaya başladı adam:

"Ãƒ?ığlıklar Kalesi'ne hoş geldin. Nasıl girdin anlamıyorum buraya 'kabul' edilmek gerekir...hayret...son anlarda gördüğüm 2. uçan yaratıksın. ne kadar çoksunuz siz öyle....ha bu arada unutmadan kabalık ettim kusruma bakmayın. Ben Hükümlü şövalye Karathas Bardaaner."

Hükümlü şövalye karşısında duran varlığa elini uzattı...

Starfall · Post by **Starfall** » Wed Aug 25, 2004 7:43 am

Elis sese döndü...

kendine benzeyen birini hiç beklemiyordu..
daha önce siyah kanatlı melekler duymuştu ama gözlerindeki nefrete bir anlam veremiyordu..

Elis genede çocukca bir gülümseme ifadesi yerleştirdi suratına..

Eğilerek selam verdiğinde kanatları da nazik bir şekilde 2 yana hafifçe açıldılar
"memnun oldum efendim kabalığımı bağışlayın izinsiz girdim..."

FrpWorld.Com

ÖIğLIKLARIN KALESİ(DÖşMÖş TANRI:AZALIN)

Who is online