KARANLIğA DİRENİş <<<RP>>>

[Logan]

logan elfin bu sözlerinin karşısında sok oldu ama bunu tek başına alına bir karar olamdını analdı lord orenden geldini anladı... logan kılıcını çekti erethan ını üstüne gitmeye başladı yüzünde sert ve kararlı bir ifade vardı....
büyücünü üstüne dogru yürümeyi sürdürdü büyücünün yanından geçerek bir köylüye dogru gitti kılıcını yere indirdi yerde yarım bir daire cizerek köylüyü
sol belinden omuzunun biraz altında 2 ye ayırdı ayrılan parçalar yere düştü kılıcını yere saplayan logna cantasında taşıdıgı meşaleyi cıkardı çakıl taşlarını birbirine vurarak meşaleyi yaktı ve cesedin 2 parçasında aleve verdi ceset yavaş yavaş yanmaya başlarken logna arkasını döndü suratında hüzn vardı ve sinir vardı sinir bir anda geçti tek gözünden bir damla süzülüyordu sonra diye gözünde cıktı o damla ama bunlar bilindik gözyaşları değildi gümüş rengindeydi bunu logan bilmiyordu taki damla yere düşerken elinle tutup baktıgı zaman...ve ağlamaya dewam etti grup şaşkın bir şekide loganı bakıyordu...
''sonunda istediniz oldu yakalım köyü ''

[green_eye_of_devil]

Green'le Horcoel'a gnom'un kendine geldiklerinin hemen analdılar green ne dediğini analmadı ""fü...za...."" gnom'u yere bırakara kendine gelemsini bekledir.Green biraz sinirlenmeye başadı kendi zamanının geçmesiniden nefret ederdi.

Green kasabayı gördü kötülü hissettiğini analdı düşündüğü gibi kötülük onun bazen sevdiği bir durumdu.Ama duranlar sadece onlar değildi iyilerde vardı yada iyi sayılmaya çalışanlar

Green Horcoel'ya hissetiklerini söledi kötüler zevki bişeler yaşıyor...ama üzülme galiba iyilik olmaya çalışanlarda var

gnom'un yanına indirerek biraz su verdi ve yüzüne dölktü daha cabuk kalkması için.

[Firble]

Gnom elinden gelen tüm çabayı harcayarak sürünüp geri gitmeye çalıştı. Alması gerekiyordu. Zamanın Fısıltısı çok önemliydi On Kasaba bile bu flüdün kaybolması sonucunda aydınlığın kaybedecekleri düşünüldüğünde bekleyebilirdi. Gnomtüm gücü ile sürünerek geriye doğru gitmeye çabaladı. Bir yandan da almalıyım almam lazım demeye çalışıyordu.

[green_eye_of_devil]

Green gnom'un ayağa kalkıp fülüt'ünü bulmak istediğini anladı ama gnom tam yüremiyodu gücü bitmişti bir düşüp bir yürümeye calışıyordu.

Green önüne geçerek kolundan tuttu ve sinirden dışarı çıkmaya başalmıştı sesni yüksererk ""ORANIN İYİLİğİ YOK BENİM HİSTTİKELRİNE İNAN KÃ?TÃ?LÃ?K VAR ORADA FÃ?LÃ?TÃ?NE GİDEMESSİN ZAMANIMIZ YOK...""

gnom söylediklere inanmıyordu yürümek için zorluyordu.
Green sinirden geriye doğru fırlattı ve devam etti

""EğER ORAYA GİTMEK İSİTİYORSAN İYİLİğİNİ BIRAKIRSIN KÃ?TÃ?LÃ?KLE BERABER FÃ?LÃ?TÃ?NÃ?DE BULURSUN AMA GERİ DÃ?NEMESSİN..(green'in gözleri tamamen kırmızıya benzemeye başalmıştı görünen biraz yeşilliğiydi sesi normalinden çok varklıyıdı etraf kararmıştı büyüye benziyordu ama büyü yapmadığını oda biliyordu)ORAYA GİDEBİLİRSİN AMA BİR şARTLA GİDECEKSEN İYİLİğİNİ BURADA BIRAKACAKSIN YADA BİZİMLE İYLİğE DEVAM EDERDİN SEÃ?İM SENİN SANA YARDIM ADİLMİÃ?EK SEÃ?İM SENİN GNOM""

Horcoel'ın kendine nasıl baktığını gördü eski haline geldi
Horcoel green'den kormuştu gibiyid nedenini düşünü gördüğü halinden mi yoksa seslerini sesi mi analamdı.

Hadi dostum secim onun yapabileceğimiz bir şey yok sende onula gitmek istiyorsa gidebilirsin benden bişe beklemeyin.

Green arkasına bakamadan yürümeye başladı.

[Firble]

Gnom bir an arkasına dönüp orada konuşan elfe baktı. Elf anlayamadığı sözler söylüyordu. İyilik elfin söylediklerinden tek anladığı buydu. Ama bildiği bir şey vardı. Flüdü almak zorundaydı. Oraya dönmeli ve almalıydı. Zaten bu hali ile yoldaşlarına bir faydası olmaz onlara sadece yük olurdu. Onlara anlatmak ister gibi baktı ve sonra vucudunda toplamayı başardığı az miktarda enerji ile yeniden ilerlemeye başladı.

[green_eye_of_devil]

green sinirine dayanamıyara gnom'un bişe olmaması için bunu yapmak zorundaydı en azında bir kaç dakika içinde kasabaya varırıdık.

Salakca bir flüt için iyiliği bırakıp kötülüğe secemesine izin vermicekti...flüt green bir anda görmüştü ve gnom düşünce onunda yok olduğu fark etti yada ona öle geldi.

Gnom'un arkasına geçerek onun anlamaması için sessizce büyüsüne başaldı

RP DIşI:Yaptığı büyü:Paralise

[Cryptwind]

Rp Dışı:Biz;Zerathla gruptan çok uzakta kapıdayız.

Freya kapıya varmıştı ama çok yorulmuştu..Zorlukla nefes alıyordu.Etrafına bakındı hemen,hiç bir gelip geçenin olup olmadığına bakmak için.Derin bir nefes verdi,"Sonunda sorun çıkmadan geldik" dedi..Zerathın geldiğini duydu arkasından da.Kapıdan içeri baktı,şehir gözüküyordu,ve inlemeler duyuluyordu,acı çekenlerin inlemeleri..İçinden biz sona erdireceğiz dedi..İnsanlar sebepsiz yere acı çekiyordu.Sırtındaki sadaktan mızrağını çıkarttı,"İmbulance...Sanırım bu sefer fazla işe yaramayacaksın..Ã?ünkü bunlar sana göre değil" dedi.Mızrağını çevirip çevirip sadağa tekrar koydu.Zerath geldikten sonra normal bir ses tonuyla:

-Zerath.Acele etmeliyiz.Grubun nerede olduğunu bilmiyorum,ama bizim acele etmemiz lazım,büyük ihtimalle kasabada buluşuruz onlarla.Kendi üzerimize düşen görevi yapmalıyız.Hızlı birşey düşün,hızlı birşey düşün dedi..şakaklarını oğuşturarak..Bir veba durumunda ne yapılabilirdi?Sonra aniden hatırladı,buraya gelmeden önceki şehirinde bir köyde bir hastalık belirmişti ve şehir lordu hiç tereddüte düşmeden okçulara emir vermişti.Köyün yakılması için..Durdu,elleri şakaklarında,gözleri Zeratha döndü.

-Ateş bul...Ateş bul Zerath...Yanında meşale ekipmanı var mı?

'yakmakmı?...' zerath bir adım geri çekildi 'hayır dostum üzgünüm ben bunu yapamam ne olursa olsun acı çeken insanların acılarını dindirmek pahasınada olsa yapamam böyle bir şeyi' zerath dönüp köye baktı gözleri yaşlarla dolmuştu...
'bir yolu olmalı...düzeltmenin...anlamıyorum...anlayamıyorum Lordum nerdesiniz...'

[Firble]

Gnom elinden geldiğince hızla çıkmaya devam ediyordu. Bir yandan da tanrısına dua ediyordu. Lordum Lord Dragonfire Lütfen bana yardım et... Bu değerli hediyenin kaybolmasına izin verme... Onu senin için uzun süre korudum lordum. İzin verme ki zamanın ve büyünün mucizesini onun yardımı ile başkalarına da gösterebileyim. Zamanın Lordu Büyünün Tanrısı bana yardım et. Yardım et ki flüdü en kısa sürede alıp karanlığın yayılmasını en kısa sürede önleyebileyim. Flüt olmadan belki iilk akın durdurulabilir ama sonrakilerde çaresiz kalırız. Lordum karanlığın ışığı yok ederek her yeri kaplamasına izin verme.

RP DIşI: Eğer yüksek sesle konuşamıyorsam fısıldayarak daha da olmuyorsa içimden dua ediyorum.

[Oren_Dautry]

Green in büyüsü ile gnome kaskatı kesildi, düşünebiliyor nefes alıyor ama hareket edemiyordu...
zorladı kendini ama bir milim bile kıpırdamadı...

Sonra kutsal tepeye bir silüyetin çıktığını gördü sonra green ve horcoel onu yerden aldılar ....sonrasını göremedi...


o sırda kutsal tepede...

Lord Oren yerde duran fülüde baktı...Kararmış zırhının ellerinde fülüdü inceledi ve ortadan yokoldu...

[FreyaImplorer]

'yakmakmı?...' zerath bir adım geri çekildi 'hayır dostum üzgünüm ben bunu yapamam ne olursa olsun acı çeken insanların acılarını dindirmek pahasınada olsa yapamam böyle bir şeyi' zerath dönüp köye baktı gözleri yaşlarla dolmuştu...
'bir yolu olmalı...düzeltmenin...anlamıyorum...anlayamıyorum Lordum nerdesiniz...'

"Zerath!"diye bağırdı Freya,aniden döndüğü gibi."Lord Oren bizi buraya gönderdiğinden beri tehlikedeyiz.Grupla beraber değiliz ve düşmanlarımızında kalas gibi beklediklerini sanmıyorum.İçinde ölüm korkusu var mı bilmiyorum ama benim şu an var.Ve hiç istemediğim kadar yanımda birilerinin yanında olmasını istiyorum.şu an çok büyük bir ikilemdeyim.Ya gidip grubu arayacağız yada şu kasaba ile ilgileneceğiz.Senin şu acıma sorunun ise şu an o kadar minik bir sorun ki,vakit kaybetmemeliyiz.Zaten kasabadakiler yaşamak istedikleri hayatları yaşamıyorlar,acı çekiyorlar.Vakitlerini doldurdular.şimdi tekrar soruyorum,meşalen yada ateş yapabilecek birşeyin var mı?"Freya hepsini bir çırpıda,nefes bile almadan söylemişti..Hala Zerath'a bakıyordu..

[Firble]

Büyü onu hareketsiz hale getirdiğinde gnomun seslendiremediği çığlığı zihninde yankılandı. Sonra çaresizce iki siluyetin onu yerden hareket ettirdiğini gördü. Onu bir yerlere taşıyorlardı (zihnimin açık luğunu varsayıyorum) Büyü onu çaresizce vucudunu kullanmaktan alıkoyuyordu ama vucudunu aklını değil. Kulladığı muzaam kuvvetin bitkinliği her ne kadar onun zihninin bulandırmış olsa da yine degnom düşünmeye çalışı. Aklına gelen tek bir düşünce vardı. Lord Oren başından beri düşündüğü gibi bu bir oyun olmalıydı. Tüm o insanlar adınlık için mücadele ettiklerini sanıyorlardı ama.. Gnomun aklından ufak bir ihtimal de olsa grupta ihanet olasılığı da geçti. Ya da belki onu taşyanlar gruptan bile değillerdi. Ne olursa olsun onu taşıyanların dostları olmadığı açıktı. Gnom şu an için çaresizdi. Ama muhtemelen bir şeyler yapabileceği bir zaman gelecekti.

Aslında belki hayal kuruyordu . Belki Lord Oren onu ikinci dea cehennemine yollayana kadar bir şansı olmayacaktı. Yine de eğer bir şans elde ederse bunu kullamak için hazır olmaya karar verdi.

[Logan]

[quote="logan"]logan elfin bu sözlerinin karşısında sok oldu ama bunu tek başına alına bir karar olamdını analdı lord orenden geldini anladı... logan kılıcını çekti erethan ını üstüne gitmeye başladı yüzünde sert ve kararlı bir ifade vardı....
büyücünü üstüne dogru yürümeyi sürdürdü büyücünün yanından geçerek bir köylüye dogru gitti kılıcını yere indirdi yerde yarım bir daire cizerek köylüyü
sol belinden omuzunun biraz altında 2 ye ayırdı ayrılan parçalar yere düştü kılıcını yere saplayan logna cantasında taşıdıgı meşaleyi cıkardı çakıl taşlarını birbirine vurarak meşaleyi yaktı ve cesedin 2 parçasında aleve verdi ceset yavaş yavaş yanmaya başlarken logna arkasını döndü suratında hüzn vardı ve sinir vardı sinir bir anda geçti tek gözünden bir damla süzülüyordu sonra diye gözünde cıktı o damla ama bunlar bilindik gözyaşları değildi gümüş rengindeydi bunu logan bilmiyordu taki damla yere düşerken elinle tutup baktıgı zaman...ve ağlamaya dewam etti grup şaşkın bir şekide loganı bakıyordu...
''sonunda istediniz oldu yakalım köyü ''[/quote]

logan gözleri yaşlı bir şekide gruba baktı meşaleyi elfe verdi logan ''ben başladım siz bitirsiniz ben bu yakma işinde yokum dostlarım ben yıktıgım ağacın yanındayım orda nöbet tutacam yanlız kalmak istiyorum '' bu sözleri derken elf dostuna baktı gelme dercesine agacın oraya giden logan agacın üstüne cıktı ve oturdu tepede bir kıpırtılar gördü firble yi gördü yerde idi yanında 2 kişi vardı ama nasıl olur du 1 kişi olaması lazımdı.logan agacın diyer tarafına indi ve tepeye dogru yürümeye başladı...

[Eldarin_]

Eldarin Tinwe yi işitti.
''evet dostlar.kasabayı kapattık yine de vebayı incelemememiz için bir sebep yok.''
bir süre durdu,grubun sessizce bekleyişini izledi.ardından Tinwe ye döndü.
''bizimle olduğun için sana minnettarım Yol* un seçilmişi.''
erethan ın sabırsız yüz ifadesini karşıladı.
''hadi gidelim dostum erethan.uzun bir yolumuz var.sanırım onların üslerini daha önce ziyaret etmiştin.bende az çok biliyorum yolu.''
ve grup böylece ikiye bölünüyordu.bir grup karanlığın saflarıyla yüzleşmeyi kabullenmişken diğer grup kasabayı düşürmeyi amaçlıyacaktı.
Eldarin bütün gruba saygıyla selam verdi.
''yoldaşlarım biz ayrılıyoruz yol bizi nelerle yüzleştirir bilmiyorum ama ben hazırım karşımdaki karanlığa direnmeye.
Sonuna kadar!''
başını hafif bir hareketle kaldırdı asasını başının yanına yaklaştırdı,Tinwe ile erethan ın hareketlenmesini bekledi.

[high_elf]

Vilthas loganın kendinden geçişini, ölü köylüyü delice parçalayışı ve ardından yakışını dehşetle izledi, vücudunu hareket ettiremiyordu adeta, vücudu ona cevap vermeyi reddediyordu.. 'Eğer onu durduramazsak heran geriye dönüşü olmayan birşey yapabilir' diye geçirdi içinden telaşla Vİlthas. Loganın gözünden düşen tek bir damla yaş, Vilthası adeta bir yıldırım gibi çarpmıştı.. 'Ruhu bir karmaşa içinde, ne yapması gerektiğini bilemiyor...' diye düşünürken ilerlemekte olan loganı takip etmeye başladı. "Dostum sakin ol..." dedi yumuşak bir tonla, loganın onun uyarısına uyacağını umarak.. SOnra arkasından eldarinin konuştuğunu duydu, gruba son vedasını ediyordu, Vİlthas geriye dönerek "Umarım görevinizde başarılı olursunuz, dualarım sizinle olsun..." dedi tüm içtenliğiyle.. Ardından logana yetişmek için adımlarını hızlandırdı, ama onun çok çaba harcamasının gerektirmeyecek bir yerde durdu logan, ve birlikte devirdikleri ağacın üzerine çıktığını gördü loganın..
Vilthas derin bir nefes, kendisini bu acı, ama yapılması zorunlu olan görev için hazırlayacak havayı soludu, ama havada normal olmayan birşeyler vardı, sanki doğaüstü bir lanetle zehirlenmiş gibi.. NEfesini yarıda kesecek bir öksürük geldi ağzından.. 'Yoksa hastalık bana da mı bulaştı' kuşkuya düşmüştü Vİlthas. 'Lordum bunun olmasına izin verme...' diye yakardı LOrduna, onun kendisini duyduğunu biliyordu.. Dİnlenmek için ağaca birkaç saniyeliğine dayandı, ve sonra ağacın tepesindeki logana döndü.. "Dostum yardım et de diğer tarafa geçeyim.. Elimde bu meşale varken bunu yapmamı beklemiyorsun heralde.." diye seslendi logana, onun kendisine bakmadığını gördüğü halde..
'Lordum sizin yardımınıza en çok onun ihtiyacı var...'
Bir an düşündükten sonra loganı yanlız bırakmaya karar verdi Vİlthas, biraz kendi kendine kalmaya ihtiyacı var, zaman her hastalığın çözümüdür dedi kendi kendine... 'Veba hariç...' diye ekledi acı acı.. Sonra yavaşça geri döndü, bir anlığına derin nefes almayı düşündü, ama ağzında bir önceki denemesinden kalan acı tatı düşününce ağzındaki bezi sıkılığını kontrol etti..Yavaşça geri dönerek kasabaya yöneldi, eli titriyordu, adeta kendi iradesine karşı gelmeye çalışıyordu vücudu..
En dıştaki eve vardığında vebayla lanetlenmiş olan kasabaya son bir bakış attı.. Titreyen elini kontrol altına alma mücadelesini kazandıktan sonra meşaleyi sertçe, bütün öfkesi, üzüntüsü, nefreti ile yüklenerek evin içine doğru fırlattı... Daha sonra yüzünde herhangi bir ifadeden yoksun birşekilde geri döndü ve girişi kapayan ağaca yürümeye başladı..

[Logan]

logan tepeye dogru cıkarken önüne gölgesini düştünü fark etti arkaya baktıgında evlerden birin alev aldını gördü içinde''oren sizi cenletine kabul etsin '' ve tepeye vardıgında frible yerde yatıyordu 2 kişide başında idi biri arakdaşı olan paladin diyeri ise tanımıyordu friblenin yanına gitti''ne oldu buna '' döndü paladine ve tanımadıgı kişiye